Kodex AI

II PK 6/05

Wygrał powód
SN20 września 2005·sentence
Wypowiedzenie / zwolnienieWynagrodzenieInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił kasację pracodawcy i potwierdził, że pracownikowi przysługują dwa odrębne odszkodowania: za niezgodne z prawem wypowiedzenie zmieniające warunki pracy i płacy oraz za późniejsze, również bezprawne, wypowiedzenie definitywne umowy o pracę. SN wskazał, że odszkodowanie z art. 45 k.p. i art. 42 § 1 k.p. w zw. z art. 471 k.p. ma charakter ustawowy, kompensacyjno-sankcyjny i nie zależy od rzeczywiście wykazanej szkody. Nie ma podstaw do obniżania odszkodowania z powodu częściowego pokrywania się okresów wypowiedzeń ani do uznania, że pracownik może otrzymać tylko jedno odszkodowanie. Każde bezprawne naruszenie przepisów o wypowiadaniu umowy o pracę rodzi odrębne roszczenie. SN uznał też, że zarzut naruszenia zasad współżycia społecznego był bezzasadny, ponieważ pracownik dochodził świadczeń w granicach przewidzianych przez prawo.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·czy za bezprawne wypowiedzenie zmieniające i późniejsze bezprawne wypowiedzenie definitywne przysługują dwa odrębne odszkodowania
  • ·czy wysokość odszkodowania z art. 471 k.p. zależy od rzeczywistej szkody pracownika
  • ·czy częściowe pokrywanie się okresów wypowiedzenia wpływa na wysokość lub liczbę odszkodowań
  • ·czy można ograniczyć roszczenie z powołaniem na art. 8 k.p. i zasady współżycia społecznego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

uzasadnienie akcentujące „podwójne karanie” pracodawcy i powoływanie się na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego. Teza o przysługiwaniu jednego tylko odszkodowania nie znajduje poparcia także w powołanym w kasacji wyroku Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2001 r. (I PKN 568/00, OSNP 2003 nr 12, poz. 294). Pogląd w nim wyrażony odnosił się do szczególnego stanu faktycznego, regu- lowanego w art. 60 k.p. i uwzględniał fakt, że wskutek niezgodnego z prawem na- tychmiastowego rozwiązania, umowa o pracę rozwiązuje się przed upływem okresu wypowiedzenia, w związku z czym pracownikowi przysługuje - według jego wyboru - odszkodowanie z art. 471 k.p. lub art. 60 k.p. W sporze rozstrzygniętym wyrokiem Sądu drugiej instancji chodziło natomiast o zbieg roszczeń o odszkodowanie z tytułu dwukrotnego naruszenia przez pracodawcę przepisów o wypowiadaniu warunków pracy, a następnie - w okresie biegu tego wypowiedzenia - dokonania wypowiedze- nia ostatecznego, również z naruszeniem prawa. Zbiegu tych roszczeń nie rozwią- zuje Kodeks pracy; nie ma w nim wskazówki o wykluczaniu się ani równoległym przysługiwaniu roszczeń o odszkodowanie z każdego z tych tytułów. Wykładnia ce- lowościowa uwzględniająca charakter odszkodowania musi jednak prowadzić do wniosku, że nie byłoby uzasadnione pozbawienie pracownika roszczenia o odszko- dowanie z tytułu dokonania przez pracodawcę jednego tylko z naruszeń prawa tylko dlatego, że naruszenia tego dokonał dwukrotnie. Należy więc przyjąć, że jeżeli pra- codawca podwójnie naruszył przepisy, to powinien ponieść podwójne konsekwencje. Odszkodowanie za bezprawne wypowiedzenie ma bowiem także funkcję represyjną i pełni rolę sankcji za naruszenie prawa. W konsekwencji brak regulacji kodeksowej należy rozumieć w ten sposób, że zasądzenie odszkodowania na jednej z podstaw nie jest przeszkodą do zasądzenia odszkodowania na drugiej z nich, pracownik bo- wiem ma tyle roszczeń, ile przyznaje mu prawo, chyba że przepis wyłącza jedno w razie dochodzenia innego roszczenia (por. wskazany wyżej wyrok Sądu Najwyż- szego I PKN 568/00).

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39312 k.p.c.).

========================================

Dodano: 1 kwietnia 2026