I PK 81/04

Wyrok z dnia 2 grudnia 2004 r. I PK 81/04 Do dokonywania czynności w sprawach ze stosunku pracy kierownika samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej utworzonego przez po- wiat uprawniony jest starosta powiatowy. Przewodniczący SSN Herbert Szurgacz (sprawozdawca), Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Andrzej Wróbel. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2004 r. sprawy z powództwa Andrzeja H. przeciwko Starostwu Powiatowemu w B.P. i Samodziel- nemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w B.P. o zapłatę wynagrodzenia, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 19 grudnia 2003 r. [...] u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu-Są- dowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. U z a s a d n i e n i e Powód Andrzej H. żądał zasądzenia od Starostwa Powiatowego w B.P. kwoty 17.064 zł tytułem wynagrodzenia za pracę wraz z odsetkami. Pozwany wnosił o od- dalenie powództwa, a ponadto o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze po- zwanego Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w B.P. Wezwany do udziału w sprawie SP ZOZ w B.P. nie uznał powództwa. Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2003 r. Sąd Rejonowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku Podlaskim oddalił powództwo wobec obu pozwanych. Sąd Rejonowy ustalił, iż powód w dniu 4 lutego 1999 roku został powołany do pełnienia obowiązków dyrektora ZOZ w B.P. przez starostę b., zaś uchwałą podjętą w dniu 20 sierpnia 1999 r. powoda powołano na stanowisko dyrektora SP ZOZ. Ustalono także warunki płacy. 2 Wobec przegłosowania wniosku, zarząd powiatu w czerwcu 2001 r. podjął uchwałę zmieniającą uchwałę z 20 sierpnia 1999r. w części ustalającej wysokość wynagrodzenia i podwyższył powodowi wynagrodzenie o kwotę 960 zł. W dniu 19 czerwca 2001 r. na sesji rady powiatu starosta przedstawił sprawozdanie z działalno- ści zarządu powiatu, w tym także informację o podjętej uchwale dotyczącej zmiany wysokości wynagrodzenia powoda. Podwyżka wynagrodzenia dla powoda spotkała się z krytyką, w związku z którą powód, obecny ma posiedzeniu rady, oświadczył, że nie wnioskował o podwyższenie wynagrodzenia i że nie może podwyżki przyjąć. W dniu 3 sierpnia 2001 r. zarząd powiatu w B.P. uchylił uchwałę z dnia 18 sierpnia 2001r. zmieniającą uchwałę w sprawie powołania dyrektora ZOZ, z uzasad- nieniem, iż zmiana ta nastąpiła na wniosek Andrzeja H. w związku z porozumieniem stron co do wysokości wynagrodzenia. Została ona doręczona 6 sierpnia 2001 roku. Dnia 23 września 2002 r. powód wystąpił z pismem do starosty b. o zapłatę wyna- grodzenia ustalonego uchwałą z 18 czerwca 2001 r. W odpowiedzi został poinfor- mowany o uchyleniu uchwały zarządu powiatu, na którą się powołuje. Powoda od- wołano ze stanowiska ze skutkiem wypowiedzenia umowy o pracę na dzień 28 lute- go 2003 r. Sąd Rejonowy przyjmując, iż oświadczenie woli złożone przez Andrzeja H. przed radą powiatu osobom zindywidualizowanym pod względem podmiotowym, mogło być poczytane jako chęć wywołania określonych skutków prawnych - uznał roszczenie powoda za niezasadne. W apelacji od wyroku powód zarzucając naruszenie prawa materialnego, sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału dowodowego, naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy oraz błędne określenie wartości roszczenia, wnosił o zmianę wyroku i uwzględnienie roszczenia, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2003 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku oddalił apelację. Zdaniem Sądu wbrew podniesionym zarzutom Sąd Rejonowy nie naruszył prawa materialnego i nie dokonał sprzecznych ustaleń z treścią zgromadzonego materiału dowodowego. Oświadczenie woli, które złożył powód w dniu 19 czerwca 2001 r., zdaniem Sądu Okręgowego było ofertą do- tyczącą zmiany warunków płacowych. Skoro ofertę taką powód złożył, a była ona z uwagi na istniejące okoliczności logiczna i zasadna, została przyjęta jako wniosek w zakresie zmiany warunków płacy, właśnie o kwotę przyznanej uprzednio podwyżki. 3 Wypowiedź powoda tak sprecyzowana nie mogła być potraktowana inaczej, jak tylko jako rezygnacja z podwyżki. Jest to tym bardziej oczywiste, iż oświadczenie to zo- stało wyrażone publicznie, a zatem z zamiarem wywołania odpowiednich skutków prawnych. W kasacji od powyższego orzeczenia powód zarzucił naruszenie prawa mate- rialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 60 i 61 k.c. w związku z art. 300 k.p. oraz art. 30 § 1 pkt 1 i art. 60 k.p. oraz art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.). W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i zasądzenie zgodnie z żądaniem pozwu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wy- roku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącego, zmiana treści stosunku pracy w drodze porozumienia może być skuteczna, jeśli porozumie- nie zostało zawarte między pracownikiem a podmiotem, który posiada kompetencje do podejmowania czynności w zakresie prawa pracy. Podmiotem tym jest starosta, a nie zarząd powiatu, który uchwalił zmiany wysokości wynagrodzenia. Ponadto, oświadczenie złożone przez powoda na posiedzeniu rady powiatu nie stanowiło oświadczenia woli w rozumieniu art. 60 k.c., gdyż wskazywało jedynie na określoną intencję i miało charakter oświadczenia niestanowczego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Regulacja prawna statusu pracowniczego dyrektora samodzielnego publicz- nego zakładu opieki zdrowotnej, utworzonego przez organ samorządu terytorialnego nie jest przejrzysta. W myśl art. 44 ust. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakła- dach opieki zdrowotnej podmiot, który utworzył publiczny z.o.z., nawiązuje z kierow- nikiem tego zakładu stosunek pracy na podstawie powołania, umowy o pracę albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną. Powód został zatrudniony na podstawie po- wołania. Stosownie do art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samo- rządzie powiatowym, do zadań zarządu powiatu należy m.in. zatrudnianie i zwalnia- nie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Przepis art. 36 ust. 2 ustawy samorządowej stwierdza, że status prawny pracowników starostwa powiatowego i jednostek organizacyjnych powiatu określa odrębna ustawa. Jako odrębną ustawę w 4 rozumieniu tego przepisu należy rozumieć ustawę z dnia 22 marca 1990 r. o pra- cownikach samorządowych. Pracownicy samorządowi, to między innymi pracownicy zatrudnieni w powiatowych jednostkach organizacyjnych (art. 1). Publiczny z.o.z. jest powiatową jednostką organizacyjną. Stosownie do art. 4 pkt 4 ustawy o pracowni- kach samorządowych czynności z zakresu prawa pracy za podmioty określone w art. 1, zwane pracodawcami samorządowymi, wobec kierowników samorządowych jed- nostek organizacyjnych będących samodzielnymi pracodawcami samorządowymi dokonuje przewodniczący zarządu danej jednostki terytorialnej. Przewodniczącym zarządu powiatu jest starosta (art. 26 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym). W konsekwencji przytoczonych uregulowań należy przyjąć, że do dokonywa- nia czynności w sprawach ze stosunku pracy dyrektora (kierownika) samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, utworzonego przez powiat, uprawniony jest starosta powiatowy. Czynność w postaci obniżenia wynagrodzenia powodowi doko- nana uchwałą zarządu powiatu nie mogła wywrzeć skutku prawnego. Przytoczone powyżej regulacje prawne przewidują podzieloną między zarząd powiatu i starostę kompetencję w sprawach pracowniczych w stosunku do dyrektorów publicznych za- kładów opieki zdrowotnej. Ustawa o samorządzie powiatowym w art. 32 ust. 2 pkt 5 przewidziała jako kompetencję zarządu powiatu wyłącznie zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Dalszych kompetencji zarządu po- wiatu w zakresie stosunków pracy wymienionych osób nie można domniemywać. Dokonywanie innych czynności w sprawach z zakresu prawa pracy zostało zastrze- żone, jak to już powyżej wskazano, do kompetencji starosty powiatowego. Zarzut naruszenia art. 35 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym w związku z art. 4 ustawy o pracownikach samorządowych jest zatem usprawiedliwiony. Za usprawiedliwiony należy uznać również zarzut naruszenia art. 61 k.c. w związku z art. 300 k.p. Kasacja nie zawiera zarzutu naruszenia przepisów postępo- wania w związku z czym Sąd Najwyższy jest związany ustaleniem, że powód na po- siedzeniu rady powiatu w dniu 19 czerwca 2001 r. stwierdził, że nie wnosił o podwyż- kę wynagrodzenia i że w zaistniałej sytuacji rezygnuje z przysługującej mu podwyżki. Można zgodzić się ze stanowiskiem Sądów orzekających, że oświadczenie powoda należy potraktować jako ofertę zmiany warunków wynagrodzenia w kierunku przy- wrócenia poprzedniego niższego wynagrodzenia. Zdaniem Sądu Najwyższego, oświadczenie to, w ustalonym stanie faktycznym, nie mogło jednak wywrzeć skutku prawnego ponieważ nie zostało skierowane do właściwego adresata, którym w tym 5 zakresie był starosta powiatowy. Oświadczenie zostało skierowane do członków rady powiatu w trakcie posiedzenia tej rady, w którym powód uczestniczył. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że w posiedzeniu tym brali udział członkowie zarządu powiatu łącznie ze starostą powiatu. Z przytoczonych motywów, w oparciu o art. 39312 k.p.c. orzeczono jak w sen- tencji wyroku. ========================================