Sprawa dotyczyła roszczeń pracowników o wypłatę kolejnych rat tzw. świadczenia prywatyzacyjnego przewidzianego w Pakiecie Gwarancji Pracowniczych zawartym przy prywatyzacji spółki. Powodowie otrzymali pierwszą ratę 4.000 zł, ale po rozwiązaniu stosunku pracy odmówiono im wypłaty drugiej i trzeciej raty, powołując się na warunek pozostawania w zatrudnieniu w dniu wypłaty. Sąd Rejonowy uznał ten warunek za sprzeczny z zasadą równego traktowania i zasądził na rzecz powodów po 8.000 zł. Sąd Okręgowy miał wątpliwości co do charakteru świadczenia i skierował pytanie prawne. Sąd Najwyższy stwierdził, że Pakiet Gwarancji Pracowniczych jest źródłem prawa pracy, a świadczenie prywatyzacyjne nie stanowi wynagrodzenia za pracę. Uznał, że prawo do kolejnych rat powstaje tylko wtedy, gdy pracownik pozostaje w zatrudnieniu w dniu ich wypłaty, więc po ustaniu stosunku pracy nie nabywa prawa do niewypłaconych jeszcze części świadczenia. W konsekwencji mechanizm ten nie narusza zasady równego traktowania w zatrudnieniu. Ostatecznie SN opowiedział się za dopuszczalnością takiego uregulowania.
Kluczowe kwestie prawne:
·czy pakiet gwarancji pracowniczych stanowi źródło prawa pracy w rozumieniu art. 9 k.p.
·czy świadczenie prywatyzacyjne jest składnikiem wynagrodzenia za pracę
·czy warunek pozostawania w zatrudnieniu w dniu wypłaty kolejnych rat świadczenia narusza zasadę równego traktowania
·czy pracownik nabywa prawo do przyszłych rat świadczenia mimo ustania stosunku pracy przed terminem ich wypłaty
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
UZASADNIENIE
Przedstawione w sentencji zagadnienie prawne powstało przy rozpoznaniu
apelacji Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego P[…] SA w sprawie z powództwa jej
pracowników o zapłatę „świadczenia prywatyzacyjnego”.
W 2009 r. pomiędzy Związkami Zawodowymi działającymi w Wytwórni
Sprzętu Komunikacyjnego P[…] SA ,Wytwórnią Sprzętu Komunikacyjnego P[…]SA
oraz A. W. został podpisany Pakiet Gwarancji Pracowniczych. W dniu zawierania
Pakietu A. W. była inwestorem zamierzającym nabyć akcje WSK P[…]SA (art. 1 pkt
1 Pakietu). W art. 1 pkt 2 Pakietu wskazano, że wchodzi on w życie wraz ze
skutecznym nabyciem akcji WSK P[…]SA. Pakiet ten wszedł w życie z dniem 29
stycznia 2010 r. W art. 1 pkt 5 Pakietu wskazano, że niniejszy pakiet jest podstawą
prawną dochodzenia przez pracowników Spółki w sądzie pracy roszczeń
wynikających z postanowień w nim zapisanych, bezpośrednio od Spółki lub od
inwestora w zakresie, w jakim roszczenia te nie zostaną zaspokojone przez Spółkę.
Przepis art. 25 ust. 1 Pakietu stanowi, że inwestor zobowiązuje się każdemu
pracownikowi zatrudnionemu w spółce, bez względu na wymiar czasu pracy w dniu
wejścia w życie umowy sprzedaży akcji oraz pracownikom nieświadczącym pracy z
przyczyn usprawiedliwionych wypłacić świadczenie prywatyzacyjne w wysokości
12.000 złotych, które będzie płatne zgodnie z ustalonym harmonogramem, tj. 4.000
złotych w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia Pakietu w życie, 4.000 złotych w
terminie 12 miesięcy od dnia wejścia Pakietu w życie i 4.000 złotych w terminie 18
miesięcy od dnia wejścia Pakietu w życie. Z kolei ust. 2 tego przepisu przewiduje,
że świadczenie to będzie płatne niezależnie od normalnego wynagrodzenia i
podwyżek płac, i będzie przysługiwało wyłącznie tym pracownikom, którzy byli
zatrudnieni w spółce na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w dniu
3
wejścia z życie Pakietu oraz pozostają w zatrudnieniu w spółce w dniu wypłaty. W
przypadku zaś ustania z pracownikiem stosunku pracy po dniu wypłaty pierwszej
lub drugiej części świadczenia prywatyzacyjnego pracownik traci prawo do
otrzymania tych części lub tej części świadczenia prywatyzacyjnego, których termin
wypłaty przypada po dniu ustania stosunku pracy.
Powodowie otrzymali pierwszą część świadczenia prywatyzacyjnego w
kwocie 4 tysięcy złotych, którą wypłacono im do 31 lipca 2010 r. Powodowie
zwrócili się o wypłacenie drugiej i trzeciej części tego świadczenia, jednak zostali
poinformowani, że w związku z niepozostawaniem w zatrudnieniu w dacie wypłaty,
utracili prawo do otrzymania pozostałych kwot. Ich stosunki pracy zostały bowiem
rozwiązane z dniem 31 sierpnia 2010 r. względnie z dniem 31 października 2010 r.
za porozumieniem stron lub za wypowiedzeniem przez pracodawcę.
Według Sądu Rejonowego art. 25 ust. 1 Pakietu przyznaje pracownikom
prawo do jednego świadczenia prywatyzacyjnego, z tym, że wypłacanego w trzech
częściach. Postanowienia art. 25 ust. 1 i 2 Pakietu są ze sobą wzajemnie
sprzeczne. Z jednej strony inwestor zobowiązuje się bezwarunkowo wypłacić
świadczenie prywatyzacyjne każdemu pracownikowi spółki, zatrudnionemu w dniu
wejścia w życie umowy sprzedaży akcji, z tym, że w częściach, a z drugiej strony
tworzy dodatkowe warunki wypłaty drugiej i trzeciej części świadczenia.
Podnoszony przez stronę powodową zarzut sprzeczności regulacji zawartej w art.
25 ust. 2 Pakietu z zasadą równego traktowania pracowników w zatrudnieniu
zasługuje na uwzględnienie (art. 9 § 4 i art. 183a
k.p.). Sąd powołał się przy tym na
