Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z 26 kwietnia 2013 r. przedstawił do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu następujące zagadnienia prawne:
1) czy określonej w art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2010 r. Nr 79 poz. 253) pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość położonych w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej można dochodzić przed sądem powszechnym (czy ma charakter roszczeniowy czy uznaniowy), w przypadku pozytywnej odpowiedzi na powyższe pytanie, czy w przepisach tych określony jest termin, w którym powinny być rozstrzygane wnioski funkcjonariuszy Służby Więziennej o przyznanie wskazanej pomocy finansowej, w szczególności czy ma w tym przypadku zastosowanie art. 455 k.c., 2) kto powinien być stroną pozwaną w procesie z powództwa funkcjonariusza Służby Więziennej w sprawie o złożenie oświadczenia woli w przedmiocie udzielenia wsparcia finansowego na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonych w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.
W uzasadnieniu postanowienia podniesiono, że 20 kwietnia 2012 r. M. W. wniósł pozew przeciwko Zakładowi Karnemu w G. o rozstrzygnięcie złożonego przez niego wniosku o pomoc finansową poprzez zobowiązanie strony pozwanej do wydania decyzji w sprawie przyznania mu pomocy finansowej w terminie miesiąca od dnia ogłoszenia wyroku.