Kodex AI

III PZP 4/13

Wygrał powód
SN13 sierpnia 2013·resolution
Inne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła funkcjonariusza Służby Więziennej, który wystąpił o pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Dyrektor zakładu karnego nie rozpoznał wniosku od razu, powołując się na brak środków w planie finansowym i kolejność rozpatrywania wniosków. Sąd Rejonowy oddalił powództwo, uznając, że choć co do zasady świadczenie przysługuje, to dochodzenie go przez powoda stanowi nadużycie prawa z uwagi na kolejkę innych funkcjonariuszy. Sąd Okręgowy przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienia prawne dotyczące: dopuszczalności dochodzenia tej pomocy przed sądem powszechnym przed wydaniem decyzji przez dyrektora, terminu rozpatrzenia wniosku oraz tego, kto ma być stroną pozwaną. Sąd Najwyższy uznał, że pomoc finansowa ma charakter roszczeniowy po spełnieniu ustawowych przesłanek, może być dochodzona przed sądem pracy, brak środków finansowych nie wyłącza obowiązku jej przyznania, a świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika zgodnie z art. 455 k.c. Jednocześnie wskazano, że pozwanym powinien być Skarb Państwa reprezentowany przez właściwy organ jednostki organizacyjnej Służby Więziennej. Ostatecznie uchwała była korzystna dla powoda co do zasad dochodzenia roszczenia.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·czy pomoc finansowa dla funkcjonariusza Służby Więziennej ma charakter roszczeniowy przed jej przyznaniem
  • ·czy roszczenie o pomoc mieszkaniową można dochodzić przed sądem pracy bez uprzedniej decyzji dyrektora
  • ·czy brak środków finansowych w jednostce może uzasadniać odmowę lub odroczenie spełnienia świadczenia
  • ·czy do świadczenia stosuje się art. 455 k.c. o niezwłocznym spełnieniu świadczenia
  • ·kto jest właściwym pozwanym w sporze o pomoc mieszkaniową funkcjonariusza Służby Więziennej
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
UZASADNIENIE Na podstawie art. 390 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z 26 kwietnia 2013 r., wydanym w sprawie z powództwa T. B. przeciwko Zakładowi Karnemu w N. o zapłatę, przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia następujące zagadnienia prawne budzące poważne wątpliwości: 1) czy funkcjonariusz Służby Więziennej może dochodzić przed sądem powszechnym pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, określonej w przepisach art.184 i 185 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej 3 (Dz. U. z 2010 r. Nr 79, poz. 523 ze zm.), przed wydaniem decyzji przez dyrektora jednostki Służby Więziennej o przyznaniu tej pomocy (czy pomoc ta przed wydaniem decyzji przez dyrektora jednostki ma charakter roszczeniowy czy uznaniowy)? 2) w przypadku pozytywnej odpowiedzi na powyższe pytanie: w jakim terminie powinny być wydawane decyzje dyrektora o przyznaniu opisanej wyżej pomocy finansowej funkcjonariuszom Służby Więziennej, (dzień wydania decyzji rozpoczyna bieg dwuletniego terminu do wypłaty należności z tego tytułu, wynikający z § 3 ust.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie przyznawania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego funkcjonariuszowi Służby Więziennej (Dz.U. z 2010 r. Nr 147, poz. 986)? 3) kto powinien być stroną pozwaną w procesie toczącym się przed sądem pracy z powództwa funkcjonariusza Służby Więziennej w sprawach wymienionych w art. 220 ustawy o Służbie Więziennej? Powyższe zagadnienia prawne wyłoniły się w sprawie, w której powód T. B. dochodzi od pozwanego Zakładu Karnego kwoty 47.862,50 zł z tytułu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, przysługującej na podstawie art. 184 i art. 185 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej. Powód T. B. wystąpił 23 listopada 2011 r. do dyrektora pozwanego Zakładu Karnego w N. z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w kwocie 47.862,50 zł, załączając do wniosku wymagane przez prawo dokumenty. Dyrektor pozwanego Zakładu Karnego wydał 1 grudnia 2011 r.
Dodano: 1 kwietnia 2026