I PK 2/13

Orzeczenie procesowe
SN12 czerwca 2013·sentence
Wypowiedzenie / zwolnienieWynagrodzenieInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła pracownika samorządowego, który został przeniesiony na podstawie art. 22 ustawy o pracownikach samorządowych do innej jednostki organizacyjnej tej samej gminy, a następnie otrzymał wypowiedzenie umowy o pracę. Sąd Rejonowy uznał wypowiedzenie za nieuzasadnione i przyjął, że do stażu pracy wpływającego na długość okresu wypowiedzenia należy zaliczyć także wcześniejsze zatrudnienie powoda w jednostkach samorządowych gminy, co dawało 3-miesięczny okres wypowiedzenia. Sąd Okręgowy zmienił ten pogląd, uznając, że przeniesienie na podstawie porozumienia pracodawców oznaczało zmianę pracodawcy i rozpoczęcie nowego stosunku pracy, więc właściwy był tylko 1-miesięczny okres wypowiedzenia. Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując, że sąd odwoławczy błędnie pominął specyfikę przeniesienia z art. 22 ustawy o pracownikach samorządowych. SN podkreślił, że taka zmiana pracodawcy następuje w ramach tego samego stosunku pracy i może mieć znaczenie dla stażu pracy z art. 36 § 1 i § 11 k.p. Spór wymaga ponownej oceny, czy wcześniejsze zatrudnienie powinno być zaliczone do okresu wypowiedzenia oraz czy odszkodowanie i wynagrodzenie za skrócony okres wypowiedzenia należą się w wyższej wysokości.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·czy przeniesienie pracownika samorządowego na podstawie art. 22 ustawy o pracownikach samorządowych wlicza się do stażu pracy z art. 36 § 1 k.p.
  • ·czy zmiana pracodawcy w trybie art. 22 ustawy o pracownikach samorządowych jest zmianą pracodawcy w rozumieniu art. 36 § 11 k.p.
  • ·jaki okres wypowiedzenia przysługuje pracownikowi po przeniesieniu między jednostkami samorządowymi tej samej gminy
  • ·czy przysługuje odszkodowanie za nieuzasadnione wypowiedzenie oraz wynagrodzenie za skrócony okres wypowiedzenia
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie projektu ustawy, Sejm RP VI kadencji, nr druku 752). Wyrazem tego jest uzależnienie przeniesienia pracownika samorządowego do pracy w innej jednostce nie tylko od jego wniosku lub zgody, ale przede wszystkim od nienaruszenia ważnego interesu jednostki dotychczas zatrudniającej pracownika oraz istnienia ważnych potrzeb po stronie jednostki przejmującej. Ponieważ Sąd drugiej instancji nie rozważał, czy art. 22 ustawy o pracownikach samorządowych może być uznany za przepis odrębny w rozumieniu art. 36 ust. 11 k.p., a w konsekwencji, czy przeniesienie powoda na mocy porozumienia pracodawców do innej jednostki samorządowej - za objęte treścią art. 36 § 1 k.p., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 39815 § 1 oraz odpowiednio stosowanego art. 108 § 2 k.p.c.