Kodex AI

II PO 1/09

Orzeczenie procesowe
SN5 marca 2009·
Inne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy odrzucił skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez powoda w sprawie o odprawę emerytalną przeciwko PKP SA. Powód twierdził, że wcześniejsze postanowienie SN odrzucające jego skargę kasacyjną zostało wydane na podstawie przepisów uznanych następnie przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z Konstytucją, co miało uzasadniać wznowienie na podstawie art. 4011 k.p.c. SN uznał jednak, że podstawa wznowienia nie istnieje, ponieważ wyrok TK zapadł i wszedł w życie przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, a więc nie zachodzi wymagana przez art. 4011 k.p.c. sekwencja: najpierw orzeczenie, potem niekonstytucyjność aktu normatywnego. Dodatkowo SN wskazał, że wcześniejsze odrzucenie skargi kasacyjnej wynikało nie z całkowitego braku formalnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, lecz z jego merytorycznej wadliwości, co również wykluczało zastosowanie wskazanej podstawy wznowienia. Żądanie „unieważnienia” orzeczenia uznano za pozbawione podstawy prawnej. Skarga została odrzucona.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność wznowienia postępowania na podstawie art. 4011 k.p.c. po wyroku Trybunału Konstytucyjnego
  • ·wymóg sekwencji czasowej: orzeczenie sądu wydane przed utratą mocy przepisu uznanego za niekonstytucyjny
  • ·odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu wadliwego uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania
  • ·brak podstaw do żądania unieważnienia orzeczenia w trybie wskazanym przez skarżącego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie, zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego. Trudno bowiem uznać, że takie uchybienie, będące w istocie wadą merytoryczną, podlega „naprawie” poprzez wezwanie do usunięcia braków formalnych. Prowadzi to do wnio- sku, że zaskarżone postanowienie nie zostało oparte na niekonstytucyjnym zakresie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., stwierdzonym w wyroku SK 40/07 i dlatego również z tego powodu nie można uznać, że występuje w niniej- szej sprawie podstawa wznowienia postępowania oparta na przepisie art. 4011 k.p.c. Na koniec stwierdzić należy, że całkowicie niezrozumiałe, a także pozbawione podstawy prawnej, jest żądanie „unieważnienia” zaskarżonego postanowienia w oparciu o § 104 ust. 1 Regulaminu Sądu Najwyższego (M.P. 2003 nr 57, poz. 898), w myśl którego postanowienie o unieważnieniu prawomocnego orzeczenia sądowego wydanego w sprawie, która ze względu na osobę lub przedmiot nie podlegała orzecznictwu sądów, Sąd Najwyższy może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zgod- nie z art. 64 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.) Sąd Najwyższy na wniosek Prokuratora Generalnego unieważnia prawomocne orzeczenie wydane w sprawie, która ze względu na osobę lub przed- miot nie podlegała orzecznictwu sądów w chwili orzekania, jeżeli orzeczenie to nie może być wzruszone w trybie przewidzianym w ustawach o postępowaniach sądo- wych. Norma ta nie ma zastosowania do wznowienia postępowania na podstawie art. 399 - 4161 k.p.c. Uznając, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania nie ma usta- wowej podstawy, Sąd Najwyższy na mocy art. 410 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026