Sprawa dotyczyła emerytury, ale rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego odnosiło się wyłącznie do kwestii procesowej związanej ze skargą kasacyjną ZUS. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną, uznając, że pełnomocnik organu rentowego nie uzupełnił braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisu pełnomocnictwa dla strony przeciwnej. ZUS zaskarżył to postanowienie, wskazując, że odpis pełnomocnictwa został dołączony, a co najmniej istniały wątpliwości co do zawartości przesyłki. Sąd Najwyższy uznał, że przy takich wątpliwościach nie można rozstrzygać ich na niekorzyść strony wnoszącej skargę kasacyjną. Wskazał, że po nowelizacji art. 89 § 1 k.p.c. pełnomocnik ma obowiązek dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis wraz z odpisem dla strony przeciwnej, ale w tej sprawie nie było podstaw do definitywnego przyjęcia, że obowiązek nie został wykonany. SN uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, aby ponownie wezwać do złożenia odpisu pełnomocnictwa.
Kluczowe kwestie prawne:
·odrzucenie skargi kasacyjnej z powodu rzekomego braku odpisu pełnomocnictwa dla strony przeciwnej
·interpretacja art. 89 § 1 k.p.c. po nowelizacji z 2011 r.
·ocena skutków procesowych w sytuacji wątpliwości co do zawartości przesyłki z pismem procesowym
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 11 lipca 2012 r. Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych , po rozpoznaniu sprawy L.T. przeciwko Zakładowi
Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. o emeryturę na skutek skargi kasacyjnej
wniesionej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. od wyroku Sądu
Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 28 marca 2012 r. odrzucił
skargę kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącego nie
2
usunął braku skargi kasacyjnej, tj. nie nadesłał odpisu pełnomocnictwa dla drugiej
strony, do czego został zobowiązany pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pozwany wnosząc o jego
uchylenie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że zarówno w piśmie przewodnim o
uzupełnieniu braków formalnych jak i w zwrotnym potwierdzeniu odebrania pisma
zamieszczona jest adnotacja o przedłożeniu dowodu nadania skargi oraz odpisu
pełnomocnictwa. Pieczęć wpływu Sądu Apelacyjnego zawiera adnotację „2 odpisy
+ 1". Skarżący wskazał także, że brak w postaci braku odpisu pełnomocnictwa dla
strony przeciwnej nie jest brakiem formalnym w rozumieniu art. 126 § 3 k.p.c.,
bowiem do skargi kasacyjnej dołączono odpis pełnomocnictwa, a zatem fakt
umocowania Autora do reprezentowania pozwanego został należycie wykazany.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 89 § 1 k.p.c., po nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 16
września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz
niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r., Nr 233 poz. 1381), która weszła w życie 3
maja 2012 r., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej
dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny
odpis pełnomocnictwa wraz z odpisem dla strony przeciwnej.
Skarga kasacyjna organu rentowego wpłynęła do Sądu 19 czerwca 2012
roku. Do skargi zostały dołączone jej odpisy oraz pełnomocnictwo procesowe dla
radcy prawnego (k. 106-107 akt). Zarządzeniem z 21 czerwca 2012 r.
przewodniczący wezwał pełnomocnika pozwanego do nadesłania dowodu nadania
skargi kasacyjnej oraz odpisu pełnomocnictwa dla strony przeciwnej w terminie 7
dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (k. 109 akt). Zarządzenie to zostało
doręczone 26 czerwca 2012 r. (k. 112 akt). W dniu 29 czerwca 2012 r. pełnomocnik
ZUS złożył pismo procesowe informując, że w wykonaniu zobowiązania sądu
przekazuje w załączeniu odpis pełnomocnictwa dla strony przeciwnej oraz dowód
nadania skargi kasacyjnej, wskazując jako załącznik do pisma procesowego odpis
pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżącego do zażalenia dołączył poświadczone za
zgodność z oryginałem potwierdzenie odbioru, na którym znajduje się pieczęć Biura
3
Podawczego Sądu Apelacyjnego oraz odręczna adnotacja o zawartości przesyłki tj.
odpisu pełnomocnictwa i dowodu nadania skargi kasacyjnej (k. 129 akt). Wobec
niedających się usunąć wątpliwości odnośnie do zawartości koperty przesłanej do
Sądu przez pełnomocnika pozwanego oraz mało czytelnej notatki biura
podawczego, która była dopiero po kilku dniach dodatkowo uzupełniona o zapis, że
w kopercie brakowało odpisu pełnomocnictwa (k. 113 akt), a także oświadczenia
pełnomocnika, który uprawdopodobnił, że w kopercie mógł znajdować się odpis
pełnomocnictwa, skarżone postanowienie należało uchylić celem ponownego
wezwania do złożenia odpisu pełnomocnictwa. W ocenie Sądu Najwyższego Sąd
drugiej instancji nie powinien niedających się usunąć wątpliwości co do spełnienia
wymagań proceduralnych, których niedopełnienie powoduje odrzucenie skargi
kasacyjnej, rozstrzygać na niekorzyść strony wnoszącej skargę.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815
§ 1
zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
/tp/