II PZ 46/11

Częściowe uwzględnienie
SN2 lutego 2012·
Inne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego dotyczące kosztów postępowania apelacyjnego w sprawie o odszkodowanie i wynagrodzenie. Sąd Okręgowy obciążył powoda kosztami, ale w sposób nieprecyzyjny: z sentencji i uzasadnienia nie wynikało jasno, czy obejmowało to także koszty zastępstwa procesowego strony pozwanej. Pozwany zarzucił naruszenie art. 98 k.p.c. i domagał się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według stawek minimalnych. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie jest dopuszczalne i zasadne, ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie było niejasne i nie poddawało się kontroli instancyjnej. W konsekwencji uchylił postanowienie w zakresie kosztów zastępstwa procesowego i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji dotyczące kosztów procesu
  • ·niejasność sentencji i uzasadnienia rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego
  • ·zakres obowiązku zwrotu kosztów procesu na podstawie art. 98 k.p.c., w tym kosztów zastępstwa procesowego
  • ·konieczność precyzyjnego rozstrzygnięcia o kosztach, aby umożliwić kontrolę instancyjną
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
UZASADNIENIE Postanowieniem zawartym w punkcie 2 wyroku z dnia 13 maja 2011 r. Sąd Okręgowy Sąd Pracy w P. kosztami postępowania apelacyjnego obciążył powoda S. J. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy wskazał, że apelację powoda oddalił i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 2 k.p.c.) kosztami postępowania drugoinstancyjnego obciążył stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym. Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Okręgowego wniósł pełnomocnik pozwanego „M.” Spółka z o.o. w P. w części, to jest w zakresie, w jakim Sąd II instancji nie zasądził od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym, zarzucając naruszenie prawa procesowego - art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że powód zobowiązany był jedynie do uiszczenia kosztów w zakresie przez niego poniesionym podczas, gdy powód jako strona przegrywająca sprawę - oprócz obowiązku pokrycia kosztów w zakresie przez niego poniesionym - jest zobowiązany również do zapłaty na rzecz pozwanego jako strony wygrywającej kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej ochrony, do których zaliczyć należy również - w przypadku strony reprezentowanej przez adwokata - wynagrodzenie w wysokości nie niższej niż stawki opłat określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). Pełnomocnik pozwanego wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego 2-krotności minimalnej stawki wynagrodzenia – to jest kwoty 1.800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym, a ponadto zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Według art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. 3 Sąd Okręgowy postanowił kosztami postępowania apelacyjnego obciążyć powoda. Sentencja tego orzeczenia nie jest w pełni jasna, gdyż nie wiadomo, czy rozstrzygnięciem tym objęto także wydatki poniesione przez stronę pozwaną, w tym także koszty zastępstwa procesowego poniesione w postępowaniu apelacyjnym. Także uzasadnienie tego rozstrzygnięcia nie usuwa powyższych wątpliwości, gdyż Sąd Okręgowy wskazał na zastosowanie zasady odpowiedzialności za wynik procesu (art. 98 k.p.c.), która na stronę przegrywającą sprawę nakłada obowiązek zwrotu przeciwnikowi na jego żądanie kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Jednocześnie jednak Sąd Okręgowy zawarł stwierdzenie, że kosztami postępowania drugoinstancyjnego obciąża „stronę powodową w zakresie przez nią poniesionym”, co z kolei może sugerować, że Sąd nie uwzględnił wniosku strony pozwanej o zasądzenie od powoda poniesionych przez tę stronę kosztów procesu, ale nie dał temu wyrazu w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, a tym samym rozstrzygnięcie to nie poddaje się kontroli. Należy zauważyć, że Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 30 listopada 2011 r., III CZP 69/11, przyjął, że w razie nieuwzględnienia wniosku o przyznanie kosztów procesu w całości, zbędne jest orzekanie o oddaleniu tego wniosku w pozostałej części. Wobec powyższych niejasności zakresu rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie było dopuszczalne (strona pozwana posiada gravamen, jak również istnieje orzeczenie objęte zaskarżeniem) i zasługiwało na uwzględnienie. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39815 zdanie pierwsze w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oraz art. 39821 k.p.c.