Kodex AI

I UZ 16/11

Wygrał pozwany
SN13 lipca 2011·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła skargi o wznowienie postępowania wniesionej przez ubezpieczonych w sprawie o zwrot nienależnie pobranej renty rodzinnej. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, uznając, że nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Ubezpieczeni zaskarżyli to postanowienie do Sądu Najwyższego, twierdząc, że postępowanie było wadliwe, a sąd nie uwzględnił ich zeznań i zeznań świadków. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wskazując, że sama ogólna argumentacja o wadliwości postępowania nie wystarcza. Skarga o wznowienie musi wskazywać konkretną ustawową podstawę z art. 401–404 k.p.c., a jeśli z jej treści wynika, że taka podstawa nie zachodzi, podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. W konsekwencji utrzymano w mocy odrzucenie skargi o wznowienie.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·wymóg wskazania ustawowej podstawy wznowienia postępowania
  • ·odrzucenie skargi o wznowienie jako nieopartej na podstawie z art. 401–404 k.p.c.
  • ·znaczenie uzasadnienia skargi dla oceny, czy zachodzi podstawa wznowienia
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę K. M. i W. M. o wznowienie postępowania, w sprawie o zwrot nienależnie pobranej renty rodzinnej, od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 29 października 2009 r. Wnioskodawcy złożyli od powyższego postanowienia zażalenie do Sądu Najwyższego, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu nie zostały wskazane ustawowe podstawy wznowienia postępowania wymienione w art. 401 i nast. k.p.a. W treści uzasadnienia zażalenia wskazano: „(...) Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną 2 przez wnioskodawców skargę wskazując jako podstawę prawną art. 410 § 1 k.p.c. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, iż zdaniem Sądu Apelacyjnego skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Wnioskodawcy K. i H. małż. M. nie zgadzają się z takim rozstrzygnięciem i stanowczo twierdzą, że w sprawie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania. Zdaniem wnioskodawców postępowanie w ich sprawie było wadliwe, a Sąd nie wziął pod uwagę zeznań wnioskodawczym i świadków przesłuchanych w sprawie. Te okoliczności zdaniem wnioskodawców uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie i wbrew twierdzeniu Sądu Apelacyjnego, mieszczą się w zakresie ustawowych podstaw wznowienia.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniano już (np. postanowienie z 28 października 1999 r., I UKN 174/99, OSNP 2001/4/133), że sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401-404 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.). Tym bardziej brak wskazania ustawowej podstawy wznowienia oraz zamieszczenie w skardze uzasadnienia, które nie nawiązuje do jej podstaw, podlega odrzuceniu. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
Dodano: 1 kwietnia 2026