II UZ 14/11

Uzasadnienie Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie S. TRANS Spółki z o.o. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych przy udziale zainteresowanego R. B., o ubezpieczenie społeczne, wyrokiem z 30 listopada 2010 r. zmienił zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 czerwca 2009 r. w ten sposób, że w pkt 1 ustalił, że podstawa wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe R. B. z tytułu zatrudnienia w „S. – T." Spółka z o.o. w miesiącu styczniu 2009 r. wynosiła 1.126.00 złotych; w pkt 2 zasądził od pozwanego na rzecz wnioskodawcy kwotę 137 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w tym 120 zł zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym. 2 Organ rentowy złożył zażalenie na postanowienie o zasądzeniu kosztów procesu powiększonych o opłatę skarbową od pełnomocnictwa w postępowaniu apelacyjnym na rzecz wnioskodawcy w kwocie 17 zł, zawarte w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego z 30 listopada 2010 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 98 k.p.c. przez zasądzenie od pozwanego organu rentowego kosztów procesu w kwocie 137 zł będących sumą zasądzonych kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym to jest 120 zł oraz opłaty skarbowej w wysokości 17 zł za pełnomocnictwo procesowe, przy jednoczesnym pominięciu przez Sąd treści art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. nr 205 poz. 1585 ze zm.), na podstawie którego organ rentowy zwolniony jest od ponoszenia opłat skarbowych. W uzasadnieniu wyroku w kwestii zasądzonych kosztów Sąd powołał się na treść art. 98 k.p.c. w związku z art. 99, zgodnie z którymi strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi reprezentowanemu przez radcę prawnego na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W ocenie organu rentowego Sąd Apelacyjny uznając, że do kosztów procesu zaliczane są wszelkie koszty ponoszone przez podmioty postępowania, w tym także opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego, bezpodstawnie jednak obciążył organ rentowy jako stronę przegrywającą proces kwotą 17 zł stanowiącą wyżej wskazaną opłatę skarbową gdyż pominął treść art. 114 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zgodnie z którym w zakresie prowadzonej działalności określonej w ustawie Zakład nie ponosi opłat skarbowych i sądowych. Ustawodawca w przepisie tym wprost uregulował tę kwestię, która nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest nieuzasadnione. W myśl art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.), w zakresie prowadzonej działalności określonej w ustawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie ponosi opłat skarbowych i sądowych. 3 Skarżący nie wziął jednak pod uwagę, że opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł została uiszczona przez wnioskodawcę, tj. przeciwnika procesowego, który wygrał proces. Stanowiła więc ona dla niego koszt procesu niezbędny do celowego dochodzenia praw i celowej obrony w rozumieniu art. 98 k.p.c., który strona przegrywająca (organ rentowy w niniejszej sprawie) obowiązana była zwrócić na zasadach określonych w art. 98 i 99 k.p.c. Kwestia ta została w pełni wyjaśniona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.