III PK 82/11

Uzasadnienie 1. Powódka Halina W. w sprawie przeciwko Jeronimo Martins Dystrybucja Spółce Akcyjnej o przywrócenie do pracy wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 maja 2011 r. Zaskarżonym wyrokiem oddalono jej apelację wyroku Sądu Rejonowego – Sądu Pracy z dnia 31 stycznia 2011 r., którym zasądzono od pozwanej na jej rzecz kwotę 2.240,59 zł tytułem odszkodowania oraz orzeczono o kosztach. 2 2. Wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła w niej naruszenie art. 52 § 1 pkt 1 k.p., art. 56 § 2 w związku z art. 45 § 2 k.p., art. 233 § 1 k.p.c. oraz art. 227 k.p.c. Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznania wskazała, że jest ona oczywiście uzasadniona a nadto zachodzi potrzeba wykładni, „czy przestawienie zegara przez pracownika zatrudnionym na stanowisku zastępcy kierownika sklepu niezgodnie z obowiązującymi w tym sklepie procedurami, a odzwierciedlający rzeczywisty czas pracownika, w sytuacji, gdy taki proceder był w sieci sklepów tego pracodawcy powszechnie stosowany, jest fałszowaniem ewidencji czasu pracy i stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych określony w art. 52 § 1 pkt Kodeksu pracy”. W odpowiedzi na skargę pozwana wniosła o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania względnie oddalenie i zasądzenie na jej rzecz od powódki kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 3. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W rozpoznawanej sprawie żadna z tych okoliczności nie zachodzi. Z tych względów na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzeczono, jak sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c.