Kodex AI

I PZ 29/10

Wygrał pozwany
SN29 października 2010·
WynagrodzenieCzas pracyInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła roszczenia pracownika przeciwko bankowi o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe za okres od czerwca 2004 r. do grudnia 2005 r. Powód przegrał sprawę co do meritum zarówno przed Sądem Rejonowym, jak i Sądem Okręgowym. Następnie jego pełnomocnik zaskarżył postanowienie o kosztach procesu, domagając się nieobciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego na podstawie art. 102 k.p.c., argumentując m.in. że sprawa miała charakter pracowniczy, była zawiła, a powód był przekonany o słuszności swoich racji. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, wskazując, że art. 102 k.p.c. ma charakter wyjątkowy i wymaga szczególnie uzasadnionych okoliczności, których w sprawie nie wykazano. Sam pracowniczy charakter sporu nie uzasadnia zastosowania art. 102 k.p.c., ponieważ sprawy pracownicze są już odmiennie traktowane w zakresie kosztów procesu. Ostatecznie utrzymano obciążenie powoda kosztami postępowania odwoławczego.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·zasady obciążania kosztami procesu w sprawach pracowniczych
  • ·wykładnia i zastosowanie art. 102 k.p.c. jako wyjątku od reguły odpowiedzialności za wynik sporu
  • ·roszczenie o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r., Sąd Okręgowy w G. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w efekcie wieloinstancyjnego postępowania w sprawie oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 11 września 2009 r., w sprawie o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe za okres od czerwca 2004 r. do grudnia 2005 r., w którym to wyroku Sąd Rejonowy oddalił powództwo. Sąd Okręgowy zasądził też od powoda na rzecz strony pozwanej ([…] Bank S.A.) kwotę 900 zł (dziewięćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. 2 Postanowienie to zaskarżył na zasadzie art. 102 k.p.c. pełnomocnik powoda. Skarżący podniósł, iż powód dochodził roszczeń pracowniczych, a powód był przekonany do swoich racji. Nadto sprawa była zawiła. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw i dlatego wymaga oddalenia. Skarżący zarzuca sądowi niezastosowanie art. 102 k.p.c., gdy tymczasem możliwość nieobciążenia przegrywającego spór dotyczy sytuacji wyjątkowych i jest odstępstwem od reguły generalnej wyrażonej w art. 98 k.p.c. Sąd Okręgowy zastosował normę prawną zamieszczoną w art. 98 §1 k.p.c. Innymi słowy sąd drugiej instancji rozstrzygający przedmiotowy spór zadecydował o kosztach procesu według reguły ogólnej, nie znajdując szczególnych podstaw i okoliczności zarówno w zakresie toczącego się postępowania, jak i w faktach dotyczących stanu finansowego powoda, by uruchomić normę z art. 102 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w G. jest trafne. Przepis art. 102 k.p.c. stanowi o szczególnie uzasadnionych okolicznościach sprawy i nie odnosi się do jej przedmiotu, na co powołuje się skarżący. Sprawy ze stosunku pracy i sprawy związane ze stosunkiem pracy w zakresie kosztów postępowania są traktowane odmiennie, w czym przejawia się ich uprzywilejowanie. Te same względy, tj. przedmiot i charakter sprawy jako sprawy pracowniczej nie mogą być podnoszone dla zastosowania normy zawartej w art. 102 k.p.c.
Dodano: 1 kwietnia 2026