II PK 171/08

Wyrok z dnia 19 lutego 2009 r. II PK 171/08 Przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nau- czycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczy- cieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształce- nia nauczycieli (Dz.U. Nr 155, poz. 1288 ze zm.) wiążą kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska nauczyciela z nauczanym przez niego przedmiotem. Ustalenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych może podlegać weryfikacji w zależności od przedmiotów, jakich nauczyciel miałby uczyć w przyszłości. Przewodniczący SSN Herbert Szurgacz (sprawozdawca), Katarzyna Gonera, Romualda Spyt. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 lutego 2009 r. sprawy z powództwa Iwony R.-O. przeciwko Zespołowi Szkół w O., Szkole Podstawowej w O. o ustalenie i odszkodowanie, na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy z dnia 31 grudnia 2007 r. [...] 1. o d d a l i ł skargę kasacyjną, 2. zasądził od powódki na rzecz pozwanego 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. U z a s a d n i e n i e Sąd Rejonowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bydgoszczy wyro- kiem z dnia 5 czerwca 2007 r. w sprawie z powództwa Iwony R.-O. przeciwko Ze- społowi Szkół w O. Szkole Podstawowej w O. o uznanie za bezskuteczne wygaśnię- cia stosunku pracy, a następnie o stwierdzenie, że wygaśnięcie stosunku pracy na- stąpiło z naruszeniem przepisów prawa i odszkodowanie, ustalił, że wygaśnięcie sto- 2 sunku pracy nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa, zasądził od pozwanej kwotę 1.640 zł brutto, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił. Powyższe orzeczenie zapadło na tle następujących ustaleń faktycznych. Po- wódka zatrudniona została u pozwanego w pełnym wymiarze czasu pracy na pod- stawie umowy o pracę na czas nieokreślony z dnia 1 września 1994 r., na stanowi- sku nauczyciela, dzień rozpoczęcia pracy ustalono na 1 września 1994 r. Z dniem 13 sierpnia 1998 r. pozwany nawiązał z powódką stosunek pracy na podstawie aktu mianowania. Pismem z dnia 5 października 2000 r. Zarząd Gminy D.C. nadał po- wódce, z mocą od dnia 6 kwietnia 2000 r., stopień nauczyciela mianowanego, po- twierdzając jednocześnie, że posiada ona kwalifikacje do tego, by mogła być zatrud- niona w szkołach i placówkach wymienionych w art. 1 Karty Nauczyciela na stanowi- skach zgodnych z posiadanymi kwalifikacjami. Pismem z dnia 10 sierpnia 2006 r. Dyrektor Zespołu Szkół w O. poinformował powódkę, że w wyniku analizy aktów prawnych dotyczących oświaty, po skonsultowaniu problemu z prawnikami Kurato- rium Oświaty w B. (na podstawie akt osobowych) stwierdził, że nie posiada ona wy- starczających kwalifikacji do nauczania: historii, języka angielskiego i wiedzy o społe- czeństwie. Jednocześnie wskazał, że w przypadku niedostarczenia wymaganych zaświadczeń o uzyskaniu kwalifikacji, umowa o pracę powódki w Zespole Szkół w O. ulegnie wygaśnięciu w dniu 31 sierpnia 2006 r., a następnie pismem z dnia 30 sierp- nia 2006 r. poinformował, że w związku z niewywiązaniem się przez nią z obowiązku uzupełnienia kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego i historii (w tym również przedmiotu historia i społeczeństwo) na podstawie art. 7 ust. 1 z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektó- rych innych ustaw oraz art. 26 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy Karta Nauczyciela zawarty z nią stosunek pracy przez mianowanie wygasa z mocy prawa z dniem 31 sierpnia 2006 r. W ocenie Sądu Rejonowego powódka nie spełniała wymogów w zakresie kwalifikacji do nauczania przedmiotów: historii i języka angielskiego w świetle przepi- sów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli. Jak ustalił Sąd Re- jonowy powódka legitymowała się świadectwem FCE, ocena C, tymczasem załącz- nik do rozporządzenia wśród świadectw potwierdzających znajomość języka obcego 3 stanowiących minimalne kryterium, uprawniające do nauczania w szkole podstawo- wej, wymienia First Certyfikate In English ( FCE ), Cambrigde University, ocena A lub B. Sąd Rejonowy wskazał, że aby uzyskać kwalifikacje do nauczama omawianych przedmiotów powódka musiałaby zatem ukończyć studia podyplomowe z zakresu historii (stosownie do dyspozycji § 2 pkt 3 w związku z § 4 pkt 1 wyżej powołanego rozporządzenia) i zdobyć świadectwo znajomości języka angielskiego na poziomie zaawansowanym, czego po 2000 r. jednak nie uczyniła. W dalszej kolejności Sąd Rejonowy zajął się oceną pisma z dnia 5 paździer- nika 2000 r., będącego decyzją administracyjną, w którym Zarząd Gminy D.C. nadał powódce z mocą od dnia 6 kwietnia 2004 r. stopień nauczyciela mianowanego. Po dokonaniu analizy składników decyzji administracyjnej Sąd uznał, że akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela z dnia 5 października 2000 r. nie spełniał wymogów przewidzianych w art. 107 § 3 k.p.a. dla decyzji administracyjnej w zakre- sie uzasadnienia prawnego, a co za tym idzie, decyzja ta nie zawiera nakazu skiero- wanego do powódki, nakładającego na nią obowiązek uzupełnienia kwalifikacji za- wodowych pod rygorem wygaśnięcia stosunku pracy z dniem 31 sierpnia 2006 r. W związku z tym należy uznać, że powódka z uwagi na wadliwość tak sformułowanej decyzji nie była poinformowana o konieczności uzupełnienia kwalifikacji zawodowych we wskazanym wyżej terminie i tym samym nie mogła ponosić z tego tytułu nega- tywnych skutków prawnych przewidzianych w art. 7 ust. 1 ustawy z 2000 r. noweli- zującej Kartę Nauczyciela. Stwierdzenie wygaśnięcia stosunku pracy z powódką przez pozwanego na- stąpiło z naruszeniem prawa. W drodze analogii Sąd przyjął, że doszło do rozwią- zania umowy o pracę za wypowiedzeniem, przy czym zgodnie z art. 27 Karty Nau- czyciela upływ okresu wypowiedzenia łączącej powódkę z pozwanym umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony nastąpił z końcem roku szkolnego, a zatem z dniem 30 czerwca 2007 r. Powódka miała prawo ubiegać się o wynagrodzenie za czas do chwili rozwiązania umowy, pomniejszone o ewentualne zarobki uzyskane w tym czasie gdzie indziej, które Sąd Rejonowy ustalił w wysokości 1.640 zł brutto. Apelację od tego wyroku wniosły obie strony. Pozwana zaskarżyła go w części dotyczącej ustalenia, że wygaśnięcie sto- sunku pracy z dniem 31 sierpnia 2006 r. nastąpiło z naruszeniem prawa oraz zasą- dzenia od pozwanej na rzecz powódki kwoty 1.640 zł brutto, podnosząc zarzuty naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię, w szczególności art. 7 4 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw oraz art. 9 ust. 5 Karty Nauczyciela, przez przyjęcie, że akt nadania powódce z dniem 6 kwietnia 2000 r. stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego jest wadliwy i z tej racji nie uprawniał pozwanej do stwier- dzenia wygaśnięcia z mocy prawa stosunku pracy z powódką, oraz sprzeczności istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego i wnio- sła o zmianę zaskarżonej części wyroku i oddalenie powództwa. Powódka zaskar- żyła wyrok w części zasądzającej kwotę 1.640 zł brutto, zarzucając naruszenie prawa materialnego - art. 49 k.p. w związku z art. 91 c ust. 1 Karty Nauczyciela, po- przez ich niewłaściwe zastosowanie, art. 63 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o sys- temie oświaty, poprzez jego niezastosowanie oraz naruszenia art. 102 k.p.c., po- przez brak rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego poniesionych przez powódkę. Wskazując na tak sformułowane zarzuty strona powodowa wnosiła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od strony pozwanej na swoją rzecz kwoty 20.904 zł brutto. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 31 grudnia 2007 r. zmienił za- skarżony wyrok w ten sposób, że oddalił powództwo oddalając jednocześnie apela- cję powódki. W uzasadnieniu wyroku Sąd drugiej instancji stwierdził, że ocena kwali- fikacji zawodowych do nauczania w szkole podstawowej przedmiotu historia, wiedza o społeczeństwie, historia i społeczeństwo powinna opierać się na przepisach rozpo- rządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wy- padków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształce- nia. Analiza przepisów rozporządzenia oraz dyplomu ukończenia przez powódkę studiów wyższych na kierunku nauki społeczne w zakresie pracy socjalnej prowadzi do stwierdzenia, że nie można przyjąć, iż powódka w dniu 6 kwietnia 2000 r. posia- dała kwalifikacje do nauczania przedmiotów wiedza o społeczeństwie, historia bądź historia i społeczeństwo. Kwestia ta, w połączeniu z wymiarem zajęć dotyczącym wyłącznie nauczania języka angielskiego (13 godzin z 17) ma istotne znaczenie w świetle art. 10 ust. 2b Karty Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym od 7 sierpnia 1996 r. do 5 kwietnia 2000 r., zgodnie z którym przez wykonywanie pracy pedago- gicznej zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami należało rozumieć realizowanie zajęć dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych w wymiarze co najmniej 1/2 tygo- dniowego obowiązkowego wymiaru zajęć. W ocenie Sądu Okręgowego kwestia po- 5 siadania przez powódkę w dniu 6 kwietnia 2000 r. kwalifikacji zawodowych musi być w związku z powyższym rozważana w zakresie nauczanego przez nią w zasadni- czym wymiarze zajęć z języka angielskiego. Powódka do nauczania tego przedmiotu nie posiadała jednak wymaganych kwalifikacji. Posiadała ona bowiem świadectwo egzaminu z zakresu znajomości tego języka przeprowadzonego przez instytucję za- graniczną (University of Cambridge) - First Certificate in English w stopniu C, a nie A lub B. Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił brak kwalifikacji powódki do zajmowania stanowiska nauczyciela u strony pozwanej oraz fakt nieuzupełnienia tego braku przez powódkę do dnia 31 sierpnia 2006 r. Tym nie- mniej za podstawę rozstrzygnięcia zaskarżonego wyroku przyjął wadliwą konstrukcję prawną, zgodnie z którą wygaśnięcie z dniem 31 sierpnia 2006 r. łączącego strony stosunku pracy nastąpiło z naruszeniem prawa za wypowiedzeniem. Wadliwość ta wynikała z niedostrzeżenia istotnych różnic występujących między trybami zakoń- czenia stosunku pracy z mocy prawa i w wyniku czynności prawnej jednej ze stron tej więzi prawnej. Wygaśnięcie stosunku pracy nauczyciela z mocy art. 7 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw następuje niezależnie od woli stron, po spełnieniu się stanu faktycznego przewidzianego w tym przepisie. Zawarte w punkcie 1 zaskarżonego wyroku ustalenie narusza ten przepis poprzez stwierdzenie, iż do wygaśnięcia łączącego strony stosunku pracy doszło z naruszeniem prawa. „Tego rodzaju konkluzja skierowana jest contra legem prze- ciwko mocy obowiązującej powyższego przepisu prawa materialnego i z faktu tego wynika wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia, która swe dalsze konsekwencje znalazła w nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd Rejonowy w drodze analogii, iż do rozwiązania z powódką stosunku pracy doszło w wyniku wypowiedzenia ze strony pracodawcy, gdy stan faktyczny sprawy w żadnym aspekcie nie dawał podstaw dla dokonania tego rodzaju ustalenia.” Powódka zaskarżyła ten wyrok skargą kasacyjną w całości, wnosząc o jego uchylenie. Jako podstawę skargi wskazała naruszenie prawa materialnego: 1) § 7 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia, w brzmieniu obowiązującym na dzień 6 kwietnia 2000 r., przez błędną wykładnię i zastosowanie polegające na przyjęciu przez Sąd drugiej instancji stano- wiska, że świadectwo znajomości języka angielskiego, jakim legitymowała się po- 6 wódka na dzień 6 kwietnia 2000 r., nie było uznawane przez Ministra Edukacji Naro- dowej za potwierdzające posiadanie kwalifikacji do nauczania języka angielskiego w szkole podstawowej; 2) przez nieuprawnione zastosowanie przepisów rozporządze- nia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wy- padków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształ- cenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli, polegające na zastosowaniu przez Sąd drugiej instancji przywołanych wyżej przepisów wbrew konstytucyjnej za- sadzie nieretroaktywności prawa; 3) art. 10 ust. 2b ustawy Karta Nauczyciela w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 czerwca 1996 roku o zmianie ustawy Karta Nauczyciela, poprzez nieuprawnione zastosowanie polegające na powoływaniu się przez Sąd drugiej instancji na przepis uchylony z dniem 5 kwietnia 2000 r., a co za tym idzie nieobowiązujący w dniu dokonywaniu oceny kwalifikacji powódki, tj. 6 kwietnia 2000 r.; 4) § 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 paź- dziernika 1991 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemają- cych wyższego wykształcenia w brzmieniu obowiązującym na dzień 7 maja 1998 r., polegające na przyjęciu zmiany stanowiska w zakresie dokonywania oceny zbliżono- ści ukończonego kierunku studiów z nauczanym przedmiotem, wraz ze zmianą wła- ściwości organu. W odpowiedzi na skargę kasacyjną strona pozwana wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniosła, że wbrew twierdzeniom powódki, kwestia wymaganych kwalifikacji do nauczania języków obcych była uregulowana rozporządzeniem. Nie zawierało ono jedynie załącznika z listą egzaminów z zakresu znajomości języków obcych, przeprowadzanych przez instytucje zagraniczne i uznawanych przez Mini- sterstwo Edukacji Narodowej, o czym mowa w § 7 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. Rolę tę spełniało jednak pismo okólne MEN z dnia 10 sierpnia 1995 r., do którego załą- czono stosowną listę, a byt prawny tego pisma był przedłużany aż do wejścia w życie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli. Wskazano też na okoliczność, że Sąd Okręgowy w Bydgoszczy jedynie porównawczo przywołał prze- pisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli, aby przekonać powódkę, że w kwestii wymaganych kwalifikacji nie zaszły żadne zmiany w nowych 7 przepisach prawa. Nie oparł na nim natomiast swego orzeczenia i tym samym nie naruszył zasady lex retro non agit. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 ust. 2b Karty Nauczyciela w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z dnia 14 czerwca 1996 r. pozwana podniosła, że Sąd drugiej instancji wyraźnie stwierdził, że „kwestia posiadanych przez powódkę w dniu 6 kwietnia 2000 r. kwalifikacji zawodowych musi być ... rozważana w zakresie nauczanego przez nią w zasadniczym wymiarze zajęć języka angielskiego". Podkreśliła przy tym, że ustawa z dnia 18 lutego 2000 r. o zmianie ustawy - Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw nie re- cypując przepisu art. 10 ust. 2b Karty Nauczyciela, obowiązującego do dnia 5 kwiet- nia 2000 r., w istocie wprowadziła wymóg posiadania przez nauczycieli odpowiednich kwalifikacji do każdego z nauczanych przedmiotów. Z powyższych racji ocena przez Sąd drugiej instancji wymaganych kwalifikacji powódki do przedmiotu, który prowa- dziła w zasadniczym wymiarze, była celowa i uzasadniona oraz oparta na przepisach prawa obowiązujących w dniu 6 kwietnia 2000 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera zarzutu naruszenia przepisów postępowania. W konsekwencji Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami dokonanymi w sprawie (art. 39813 § 2 k.p.c.). Nie są usprawiedliwione zarzuty naruszenia prawa materialnego. Powódka spełniała wymagania kwalifikacyjne do nauczania przedmiotów: wie- dza o społeczeństwie oraz historii. Należy zgodzić się z dokonaną przez Sąd Okrę- gowy interpretacją, że wydając w 1998 r. zgodę na nawiązanie stosunku pracy z po- wódką na podstawie mianowania organ nadzoru pedagogicznego, dysponując do- kumentacją dotyczącą wykształcenia powódki, uznał, że ukończony przez nią kieru- nek studiów - nauki społeczne ze specjalizacją praca socjalna, jest zbliżony z nau- czanym przez powódkę przedmiotem. Jak jednak ustalił Sąd Okręgowy, a ustalenie to nie zostało skutecznie podważone, w momencie wejścia w życie ustawy z 18 kwietnia 2000 r. (nowelizującej Kartę Nauczyciela), powódka nauczała głównie języ- ka angielskiego (13 godzin tygodniowo), a przedmiotów wiedza o społeczeństwie i historia po dwie godziny tygodniowo. Kwestionując posiadanie przez powódkę wymagań kwalifikacyjnych do nauczania języka angielskiego Sąd Okręgowy powołał art. 10 ust. 2b Karty Nauczyciela, według którego przez wykonywanie pracy pedago- gicznej zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami należy rozumieć realizowanie zajęć 8 dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych w wymiarze co najmniej ½ tygo- dniowego obowiązkowego wymiaru zajęć. Skarżąca zarzuciła, że wymieniony prze- pis przestał obowiązywać 5 kwietnia 2000 r. w związku z czym nie było podstaw do oceny spełniania przez powódkę wymagań kwalifikacyjnych w aspekcie tego unor- mowania. W związku z przytoczonym zarzutem skargi kasacyjnej należy stwierdzić, że wbrew stanowisku skarżącej, nowelizacja Karty Nauczyciela nie zmieniła sytuacji powódki w zakresie spełniania wymagań kwalifikacyjnych. Zgodnie z art. 9 ust. 1 Karty Nauczyciela stanowisko nauczyciela może zajmować osoba, która posiada wyższe wykształcenie z odpowiednim przygotowaniem pedagogicznym lub ukoń- czyła zakład kształcenia nauczycieli i podejmuje pracę na stanowisku, do którego są to wystarczające kwalifikacje. Szczegółowe kwalifikacje i warunki ich uzyskiwania określa minister właściwy do spraw oświaty i wychowania (ust. 2). Przepisy rozpo- rządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wy- padków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształce- nia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz.U. Nr 155, poz. 1288 ze zm.) określają kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska nauczyciela w za- leżności od rodzaju szkoły (placówki oświatowej) oraz nauczanego przedmiotu. Kwa- lifikacje do nauczania języków obcych określa szczegółowo § 11 rozporządzenia. W sprawie ustalono, że w kolejnych latach powódka uczyła języka angielskiego w wy- miarze 13-16 godzin tygodniowo, jedynie uzupełniając wymiar zajęć do pełnego etatu godzinami nauczania historii i wiedzy o społeczeństwie. Była zatem zatrudniona na stanowisku nauczyciela języka angielskiego. Powódka nie spełniała, jak ustalono, wymagań kwalifikacyjnych przewidzianych rozporządzeniem do nauczania języka angielskiego. Stosownie do § 20 powołanego rozporządzenia nauczyciele zatrudnieni w dniu jego wejścia w życie na podstawie mianowania, którzy spełniali wymagania kwalifikacyjne na podstawie dotychczasowych przepisów, zachowują nabyte kwalifi- kacje do zajmowania stanowiska nauczyciela. Nie do przyjęcia byłaby interpretacja, że raz ustalone spełnienie wymagań kwalifikacyjnych do zajmowania stanowiska nauczyciela jest wiążące niezależnie od tego, jakich przedmiotów miałby uczyć nau- czyciel w przyszłości. Powyżej podkreślono, że rozporządzenie wiąże kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowiska nauczyciela z nauczanym przez niego przed- 9 miotem. W świetle powyższych wywodów nie są usprawiedliwione zarzuty skargi ka- sacyjnej naruszenia § 7 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 10 października 1991 r. ponieważ nie jest sporna sprawa kwalifikacji powódki w za- kresie nauczania przez nią historii i wiedzy o świecie w okresie do 2000 r., lecz po- siadania kwalifikacji do nauczania języka angielskiego. Nie jest również - jak powyżej wskazano - usprawiedliwiony zarzut naruszenia art. 10 ust. 2b Karty Nauczyciela. Skarżąca zarzuca ponadto niedopuszczalność oceny kwalifikacji powódki w świetle przepisów rozporządzenia z 10 września 2002 r. ponieważ stanowiłoby to - w jej ocenie - naruszenie konstytucyjnej zasady nieretroaktywności przepisów prawa. Zarzut ten jest nieusprawiedliwiony. Skarżąca nie rozróżnia między retroakcją a re- trospektywnością. Warunkiem stwierdzenia retroaktywności przepisu (ów) (działania prawa wstecz) jest ustalenie, że mogą one mieć zastosowanie do zdarzenia nie tylko powstałego ale i zdarzenia, który ustał przed nabraniem przez te przepisy mocy obowiązującej. Natomiast retrospektywność oznacza bezpośrednie działanie ustawy (przepisów) nowej (por. w tym względzie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawach K 9/95, K 5/86, K 7/90, a także uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 7 stycz- nia 2009 r., III UZP 2/08, OSNP 2009 13-14, poz. 185). W sprawie nie chodziło o „pozbawienie” powódki posiadanych przez nią kwalifikacji do nauczania historii i wie- dzy o społeczeństwie, ale o brak kwalifikacji do nauczania języka angielskiego, opi- sanych w powołanym rozporządzeniu. Z przytoczonych motywów, skoro skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedli- wionych podstaw należało orzec o jej oddaleniu (art. 39815 k.p.c.). ========================================