Sprawa dotyczyła sposobu zaliczenia wpłat dokonanych przez samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej na poczet zaległych składek ZUS. Zakład otrzymał pożyczkę ze Skarbu Państwa w ramach restrukturyzacji i z tych środków spłacił część zadłużenia. Spór sprowadzał się do tego, czy wpłaty z tej pożyczki mogą być zaliczone także na odsetki, czy wyłącznie na należność główną. Sąd Najwyższy uznał, że art. 35 ust. 4 pkt 3 lit. b ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej jest przepisem szczególnym wobec zasad z Ordynacji podatkowej i ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Oznacza to, że środki z pożyczki mogą być przeznaczone wyłącznie na spłatę zaległych składek emerytalnych, składek finansowanych przez ubezpieczonego oraz składek zdrowotnych, bez odsetek. SN uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Kluczowe kwestie prawne:
·czy wpłaty z pożyczki restrukturyzacyjnej mogą być zaliczane na odsetki od zaległych składek ZUS
·czy art. 35 ust. 4 pkt 3 lit. b ustawy restrukturyzacyjnej jest przepisem szczególnym wobec zasad zaliczania wpłat z Ordynacji podatkowej i ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
·zakres przeznaczenia pożyczki udzielonej publicznemu ZOZ przez Skarb Państwa w ramach restrukturyzacji
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Wyrok z dnia 27 stycznia 2009 r.
II UK 151/08
Zakład Ubezpieczeń Społecznych zalicza wpłaty dokonywane przez pu-
bliczny zakład opieki zdrowotnej z pożyczki uzyskanej od Skarbu Państwa wy-
łącznie na zapłatę zaległych składek na ubezpieczenie emerytalne, składek na
ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz
składek na ubezpieczenie zdrowotne, a nie na poczet odsetek od tych długów
(art. 7 i 35 ust. 4 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicz-
nej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej, Dz.U. Nr 78, poz.
684 ze zm.).
Przewodniczący SSN Romualda Spyt, Sędziowie SN: Beata Gudowska
(sprawozdawca), Józef Iwulski.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia
2009 r. sprawy z wniosku Samodzielnego Publicznego ZOZ w L.Ś. przeciwko Zakła-
dowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w L. o składki na ubezpieczenie społeczne,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wro-
cławiu z dnia 13 grudnia 2007 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu we
Wrocławiu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasa-
cyjnego.
U z a s a d n i e n i e
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Jeleniej Górze
uwzględnił odwołanie Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki Zdro-
wotnej w L.Ś. i wyrokiem z dnia 13 września 2006 r. zmienił decyzję Zakładu Ubez-
pieczeń Społecznych-Oddziału w L. z dnia 7 lipca 2006 r. w przedmiocie zaliczenia
na poczet odsetek i kosztów upomnienia części wpłaty zadłużenia z tytułu składek na
ubezpieczenie społeczne. Ustalił, że decyzją o wszczęciu postępowania restruktury-
2
zacyjnego (postanowienie nr 45 Wojewody D. z dnia 24 sierpnia 2005 r.) objęto zo-
bowiązania publicznoprawne przewidziane w art. 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r.
o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz.U.
Nr 78, poz. 684 ze zm.), na których zaspokojenie Skarb Państwa udzielił Publiczne-
mu Zespołowi Zakładów Opieki Zdrowotnej w L.Ś. pożyczki w kwocie 2.986.000 zł.
Oparł orzeczenie na przepisach art. 35 ust. 4 pkt 3b w związku z art. 7 ust. 1 i art. 6
ust. 1 pkt 7 ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów
opieki zdrowotnej, z których - w ocenie tego Sądu - wynika wprost, że spłata należ-
ności publicznoprawnych ze środków pochodzących z pożyczki następuje z wyłącze-
niem odsetek, i stwierdził, że skoro źródłem kwot wpłaconych w dniach 21 listopada
2005 r. (148.070 zł) oraz 19 stycznia 2006 r. (746.500 zł) była pożyczka uzyskana w
ramach postępowania restrukturyzacyjnego, wpłaty te należy zaliczyć wyłącznie na
poczet należności głównej z tytułu składek na ubezpieczenie emerytalne.
Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2007 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych we Wrocławiu uwzględnił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i
zmienił zaskarżony wyrok, oddalając odwołanie. W ocenie tego Sądu, w sprawie
znajdowały zastosowanie przepisy art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998
r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz.
74 ze zm.) w związku z art. 55 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja po-
datkowa (jednolity tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), z których wynika, że
gdy wpłata nie pokrywa zaległości podatkowej wraz z odsetkami, wpłatę tę zalicza
się proporcjonalnie na poczet kwot zaległości podatkowej i odsetek w stosunku, w
jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za
zwłokę. Podobną regulację zawiera § 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30
grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach
rozliczania składek, wypłaconych zasiłków z ubezpieczenia chorobowego i wypad-
kowego, zasiłków rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych oraz kolejności
zaliczania wpłat składek na poszczególne fundusze (Dz.U. Nr 165, poz. 1197), sta-
nowiąc, że wpłaty składek na ubezpieczenia społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz
Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz na ubezpieczenie zdrowotne, do-
konane przez płatnika składek po terminie określonym w ustawie, powinny obejmo-
wać również odsetki za zwłokę obliczone w wysokości i według zasad określonych
przepisami Ordynacji podatkowej.
3
Sąd drugiej instancji wskazał na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyj-
nego zajęte w wyrokach z dnia 23 stycznia 1998 r. (III SA 179/97, ONSA 1998 nr 4
poz. 134) i z dnia 21 lutego 2001 r. (SA/Sz 1952/99, niepublikowany), w których wy-
kluczono możliwość spłacenia należności głównej z pozostawieniem niespłaconych
odsetek, i podzielając je, uznał za nietrafne przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji
charakteru art. 35 ust. 4 pkt 3 lit. b ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji pu-
blicznych zakładów opieki zdrowotnej jako wyjątku od wspomnianych przepisów.
Stwierdził, że przepis ten jest skierowany jedynie do podmiotu podlegającego re-
strukturyzacji i wiąże tylko ten podmiot, wskazując cel, na który może wykorzystać
uzyskaną pożyczkę nie zakazuje natomiast zaliczania przez ZUS wpłat z tytułu zale-
głych składek w całości na poczet należności głównej i odsetek. Sąd podkreślił jed-
nocześnie, że ustawa o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów
opieki zdrowotnej przewidywała także inne - poza pożyczkami - źródła, z których
można było zdobyć środki na pokrycie całej zaległości z odsetkami, tak by uzyskana
pożyczka była przekazana wyłącznie na zaspokojenie należności głównej.
Skarga kasacyjna Samodzielnego Publicznego Zespołu Zakładów Opieki
Zdrowotnej w L.Ś. została oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego przez
błędną wykładnię art. 35 ust. 4 pkt 3 lit. b ustawy o pomocy publicznej i restruktury-
zacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej, przez przyjęcie, że wyłącznym adre-
satem tego przepisu jest restrukturyzowany podmiot oraz przez stwierdzenie, że nie
jest to przepis szczególny w stosunku do art. 55 § 2 ustawy - Ordynacja podatkowa
w związku z art. 23 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i do przepisu
§ 21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1998 roku w sprawie
szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, wypła-
conych zasiłków z ubezpieczeń chorobowego i wypadkowego, zasiłków rodzinnych,
pielęgnacyjnych i wychowawczych oraz kolejności zaliczania wpłat składek na po-
szczególne fundusze, czym naruszony został przepis art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z
dnia 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów
opieki zdrowotnej.
Skarżący podniósł, że wykładnia art. 35 ust. 4 pkt 3 lit. b ustawy o pomocy pu-
blicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej w powiązaniu z art.
18 ust. 2 pkt 2 tej ustawy budzi wątpliwości co do stosunku tych przepisów do przepi-
sów dotyczących poboru należności z tytułu składek ubezpieczeniowych. Przede
wszystkim zaś wymaga wyjaśnienia, czy przepisy ustawy o pomocy publicznej i re-
4
strukturyzacji publicznych zakładów opieki dotyczące przeznaczenia pożyczki uzy-
skanej od Skarbu Państwa są tylko instrukcją wskazującą restrukturyzowanemu pu-
blicznemu zakładowi opieki zdrowotnej cel udzielenia pożyczki i nie zawierają dyspo-
zycji dla Zakładu Ubezpieczeń Społecznych co do sposobu zarachowania wpłaco-
nych sum, czy też art. 35 ust. 4 pkt 3 lit. b ustawy jest przepisem szczególnym, wyłą-
czającym wobec spłat z pożyczki restrukturyzacyjnej stosowanie art. 55 § 2 ustawy z
dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa w związku z art. 23 ust. 1 ustawy
z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych do przepisu § 21
rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych
zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, wypłaconych zasiłków z
ubezpieczeń chorobowego i wypadkowego, zasiłków rodzinnych, pielęgnacyjnych i
wychowawczych oraz kolejności zaliczania wpłat na poszczególne fundusze.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział
w L. wniósł o jej oddalenie, utrzymując, że wpłaty z tytułu zaległych składek powinny
pokryć proporcjonalnie należność główną i odsetki. Stanowi o tym decyzja Wojewody
D. z dnia 16 sierpnia 2006 r. [...] o warunkach restrukturyzacji, którą skarżący został
zobowiązany do spłaty na rzecz organu ubezpieczeń społecznych w terminie 24 mie-
sięcy od dnia wydania decyzji, należności z tytułu składek na ubezpieczenia społecz-
ne za okres od stycznia 1999 r. do listopada 2004 r. w kwocie głównej 6.130.609,42
zł wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi do dni zapłaty włącznie i kosztami upomnie-
nia w kwocie 63,40 zł. oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne
za ten sam okres w kwocie głównej 1.703.949,94 zł wraz z odsetkami za zwłokę li-
czonymi do zapłaty włącznie i kosztami upomnienia w kwocie 17,20 zł. Organ ubez-
pieczeń społecznych decyzji tej nie naruszył, lecz zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o
systemie ubezpieczeń społecznych, art. 55 ustawy - Ordynacja podatkowa, a także §
21 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1998 r., dokonał rozliczenia
dokonanych wpłat proporcjonalnie na pokrycie kwoty zaległych składek oraz kwoty
odsetek za zwłokę, w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości z
tytułu składek do kwoty odsetek za zwłokę.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Ustawa z dnia 15 kwietnia 2005 r. została uchwalona w celu udzielenia wspar-
cia finansowego publicznym zakładom opieki zdrowotnej przez pomoc publiczną i
5
restrukturyzację finansową (por. tytuł i art. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2005 r. o po-
mocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej, Dz.U. Nr
78, poz. 684 ze zm.). Określono w niej zasady restrukturyzacji finansowej, która - w
zakresie zobowiązań publicznoprawnych, według art. 5 - polega na umorzeniu pew-
nych zobowiązań oraz na rozłożeniu na raty spłaty zobowiązań z tytułu składek wy-
mienionych w art. 7. Na podstawie art. 6, między innymi zobowiązania publiczno-
prawne zakładu wraz z odsetkami z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne w
części finansowanej przez płatnika oraz na Fundusz Pracy, z wyjątkiem składek na
ubezpieczenie emerytalne, podlegają umorzeniu, a na podstawie art. 7 zobowiązania
zakładu opieki zdrowotnej z tytułu składek na ubezpieczenie emerytalne, składek na
ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz składek
na ubezpieczenie zdrowotne wraz z odsetkami za zwłokę rozkłada się na raty podle-
gające spłacie w ratach, w okresie do 24 miesięcy od dnia wydania przez organ re-
strukturyzacyjny decyzji o warunkach restrukturyzacji.
Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicz-
nych zakładów opieki zdrowotnej, w celu uzyskania środków finansowych na re-
strukturyzację finansową zakład może emitować obligacje, zaciągać kredyty banko-
we, występować do jednostki samorządu terytorialnego o udzielenie poręczenia
spłaty należności głównej od wyemitowanych przez ten zakład obligacji, występować
do B.G.K. o udzielenie poręczenia zapłaty odsetek od obligacji ze środków Krajowe-
go Funduszu Poręczeń Kredytowych lub zaciągnąć pożyczkę, o której mowa wart. 35
i 35a. Pożyczka taka jest udzielana przez Skarb Państwa na wniosek zakładu, złożo-
ny w terminie do miesiąca od dnia wydania postanowienia o wszczęciu postępowa-
nia restrukturyzacyjnego, wyłącznie na zaspokojenie - w pierwszej kolejności - na-
leżności głównych z tytułu roszczeń pracowników wynikających z art. 4a ustawy z
dnia 16 grudnia 1994 r. o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przecięt-
nych wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw, spłatę należ-
ności z tytułu zobowiązań publicznoprawnych, o których mowa w art. 7, z wyłącze-
niem odsetek za zwłokę oraz kwot, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 7, spłatę na-
leżności z tytułu zobowiązań cywilnoprawnych objętych ugodą restrukturyzacyjną w
zakresie określonym w art. 13 ust. 1 pkt 2 i 3, z wyłączeniem odsetek za zwłokę oraz
kwot, o których mowa wart. 6 ust. 1 pkt 7 i na ostatku pokrycie kosztów opłaty prowi-
zyjnej za czynności podejmowane przez B.G.K. (art. 35 ust. 4 ustawy).
6
W tym stanie rzeczy Sąd drugiej instancji, podzielając argumenty Zakładu
Ubezpieczeń Społecznych, nietrafnie uznał, że zbiór zobowiązań podlegających re-
strukturyzacji pokrywa się ze zbiorem zobowiązań podlegających spłacie z pożyczki
udzielonej przez Skarb Państwa w celu ich pokrycia. Zakresy tych zbiorów nie po-
krywają się, a tylko krzyżują tam, gdy chodzi o składki na ubezpieczenie emerytalne,
na ubezpieczenia społeczne w części finansowanej przez ubezpieczonego oraz na
ubezpieczenie zdrowotne, a wykluczają, gdy chodzi o spłatę odsetek. Potwierdza to
art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji stanowiący, że do
restrukturyzacji finansowej zobowiązań publicznoprawnych stosuje się odpowiednio
przepisy dotyczące wymiaru i poboru należności wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 2-7
i art. 7, chyba że ustawa stanowi inaczej. Właśnie w art. 35 ust. 4 pkt 3 lit. b, będą-
cym przepisem szczególnym, ustawa stanowi inaczej.
Sąd pierwszej instancji ocenił to prawidłowo. Swoje stanowisko wsparł dodat-
kowo argumentem aksjologicznym. wskazując, że przeznaczanie pożyczki na spłatę
odsetek nie prowadzi do skutecznego zmniejszenia restrukturyzowanego zadłużenia,
lecz do narastania długu; celowi ustawodawcy - zahamowania lawinowo rosnących
zadłużeń publicznych zakładów opieki zdrowotnej sprzeciwia się zaliczanie wpłat
pochodzących z pożyczki udzielanej przez Skarb Państwa również na odsetki za
zwłokę; taki sposób spłaty długów, tylko wobec częściowego zmniejszenia się należ-
ności głównej, powodowałby dalszy ich wzrost.
Intencja ustawodawcy jest oczywista, gdy porówna się z art. 35 ust. 4 pkt 3 lit.
a i 3c, zawierające postanowienia analogiczne do pkt 3b. Punkt 3a tego przepisu sta-
nowi, że pożyczka jest udzielana wyłącznie na zaspokojenie należności głównych z
tytułu roszczeń pracowników wynikających z ustawy z dnia 16 grudnia 1994 r. o ne-
gocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu przeciętnych wynagrodzeń u przed-
siębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw; podobnie pkt 3c przewiduje, że z po-
życzki Skarbu Państwa mogą być spłacane należności z tytułu zobowiązań cywilno-
prawnych objętych ugodą restrukturyzacyjną w zakresie określonym w art. 13 ust. 1
pkt 2 i 3, z wyłączeniem odsetek za zwłokę oraz kwot, o których mowa w art. 6 ust. 1
pkt 7. Wnioski wynikające z tego porównania potwierdza zestawienie art. 35 ust. 4
pkt 3b z art. 35b ust. 5 pkt 2 ustawy, wyraźnie zezwalającym na spłatę ze środków
uzyskanych w wyniku zwiększenia kwoty pożyczki w trybie art. 35b ustawy należno-
ści głównych i odsetek za zwłokę z tytułu zobowiązań publicznoprawnych, o których
mowa w art. 7, z wyłączeniem innych niż odsetki za zwłokę kwot, przewidzianych w
7
art. 6 ust. 1 pkt 7. Przepis ten w zakresie, w którym stanowi o możliwości spłacania z
dodatkowej pożyczki również odsetek za zwłokę, byłby zbędny w razie przyznania
racji stanowisku Sądu Apelacyjnego. Istotna jest również treść art. 35 ust. 15, prze-
widującego, że wykorzystanie środków z pożyczki w sposób niezgodny z ust. 4 pkt 3
lub art. 35b ust. 5 może skutkować postawieniem pożyczki w stan natychmiastowej
wymagalności.
W stanie faktycznym sprawy nie ulega wątpliwości, że Publiczny Zespół Za-
kładów Opieki Zdrowotnej w L.Ś. zobowiązany jest do spłacenia Zakładowi Ubezpie-
czeń Społecznych w ratach w okresie 24 miesięcy od wydania przez organ restruktu-
ryzacyjny decyzji o warunkach restrukturyzacji zobowiązań całości zaległości wraz z
należnymi od nich odsetkami. Wynika to z art. 7 ustawy o pomocy publicznej i re-
strukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej i z decyzji Wojewody D. z dnia
16 sierpnia 2006 roku o warunkach restrukturyzacji. Sąd Apelacyjny trafnie więc za-
uważył, że wnioskodawca nie może uchylić się od spłacenia odsetek, lecz nie do-
strzegł, że wnioskodawca nie może uczynić tego ze środków pochodzących z po-
życzki udzielonej w trybie określonym w art. 35 ustawy, oraz, że termin do uregulo-
wania tych należności upływał dopiero dnia 16 sierpnia 2008 r.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 39815
§ 1 k.p.c.).
========================================