I UZ 24/08

uzasadnienie, nawet z powołaniem odpowiednich przepisów prawa procesowego) oraz zgodnie z art. 128 k.p.c. został do niego dołączony jeden odpis zażalenia dla przeciwnej strony postępowania, a mianowicie organu rentowego - Zakładu Ubezpie- czeń Społecznych Oddziału w C. Innych uczestników postępowania przed Sądem Rejonowym nie było, toczyło się ono z udziałem tylko odwołującej się oraz organu rentowego, a z zarządzenia przewodniczącego w Sądzie Okręgowym z 2 czerwca 2008 r., wzywającego do złożenia dodatkowych dwóch odpisów zażalenia, oraz z zaskarżonego postanowienia Sądu Okręgowego nie wynika, dla kogo (dla jakich osób, stron, podmiotów, instytucji) miały być przewidziane dodatkowe dwa odpisy zażalenia. Sąd Okręgowy wzywając pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w postaci nadesłania dwóch dodatkowych odpisów zażalenia nałożył na stronę nadmierny obowiązek, niewynikający z obowiązujących przepisów, które nie przewidują obowiązku złożenia dwóch dodatkowych odpisów zażalenia wnoszonego do Sądu Najwyższego. Analiza treści normatywnej art. 3941 § 3 k.p.c. prowadzi do wniosku, że ustawodawca nie wprowadził obowiązku dołączania do za- żalenia wnoszonego do Sądu Najwyższego dodatkowych jego odpisów, poza odpi- sami dla stron (uczestników postępowania). To, że w odniesieniu do skargi kasacyj- nej przewidziano konieczność dołączenia jej dwóch odpisów, które są przeznaczone do akt Sądu Najwyższego oraz dla Prokuratora Generalnego, chyba że ten sam wniósł skargę (art. 3984 § 2 zdanie drugie k.p.c.), nie oznacza, że taki sam obowią- zek spoczywa również na wnoszącym zażalenie do Sądu Najwyższego. Powołane w art. 3941 § 3 k.p.c. przepisy stosuje się odpowiednio, jednak ich dokładna analiza prowadzi do wniosku, że nie zawierają one szczególnych regulacji dotyczących wno- szenia odpisów zażalenia i odpisów załączników do zażalenia. W art. 3941 § 3 k.p.c. wyraźnie wskazano, które z przepisów o skardze kasa- cyjnej znajdują zastosowanie do zażalenia wniesionego do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji. Wśród tych przepisów nie ma art. 3984 § 2 zda- nie drugie k.p.c., który nakłada obowiązek dołączenia do skargi kasacyjnej dwóch jej odpisów przeznaczonych do akt Sądu Najwyższego oraz dla Prokuratora Generalne- 7 go. Przepis ten - jako szczególny i nakładający na stronę dodatkowe obowiązki - nie podlega interpretacji rozszerzającej. Innymi słowy, gdyby także do zażalenia wnoszo- nego do Sądu Najwyższego strona była zobowiązana dołączyć dodatkowe dwa odpi- sy tego pisma, to art. 3941 § 3 k.p.c. odsyłałby do odpowiedniego stosowania w tej kwestii art. 3984 § 2 zdanie drugie k.p.c., czego jednak ustawodawca nie przewidział. Wezwanie pełnomocnika skarżącej do złożenia dwóch dodatkowych odpisów zaża- lenia nie miało umocowania w przepisach procedury, a zatem zarządzenie przewod- niczącego z 2 czerwca 2008 r. nie mogło nałożyć na skarżącą dodatkowych obo- wiązków, zaś jego niewykonanie nie może być sankcjonowane odrzuceniem zażale- nia. Zażalenie wniesione na postanowienie z 25 kwietnia 2008 r. spełnia wszystkie wymagania formalne. Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, dlatego Sąd Okręgowy powinien zwrócić stronie skarżącej opłatę od zażalenia na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. i art. 386 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia. ========================================