I PK 29/08

Wyrok z dnia 5 sierpnia 2008 r. I PK 29/08 Dopuszczalność zatrudnienia pracownika na podstawie powołania na czas określony musi wynikać z przepisu szczególnego (art. 68 § 11 k.p.). Przepi- sem takim nie jest art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), z którego wynika jedynie, że zastępca wójta po upływie kadencji wójta pełni swe obo- wiązki do czasu objęcia obowiązków przez nowo powołanego zastępcę. Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Sędziowie SN: Katarzyna Gonera, Józef Iwulski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2008 r. sprawy z powództwa Mirosława S. przeciwko Urzędowi Miasta w R. o spro- stowanie świadectwa pracy, wynagrodzenie za okres wypowiedzenia, na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach Ośrodka Zamiejscowego w Rybniku z dnia 25 października 2007 r. [...] u c h y l i ł wyrok w zaskarżonej części i przekazał sprawę Sądowi Okręgo- wemu-Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach-Ośrodkowi Zamiejsco- wemu w Rybniku do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępo- wania kasacyjnego. U z a s a d n i e n i e Po sprecyzowaniu roszczeń Mirosław S. pozywając Urząd Miasta w R. wniósł o sprostowanie świadectwa pracy z dnia 11 grudnia 2006 r. w ten sposób, by zamiast „zapisu” w pkt 3a wpisano, iż stosunek pracy ustał w wyniku odwołania w trybie art. 70 § 1 i 2 k.p., oraz o zasądzenie 28.457,40 zł tytułem 3-miesięcznego wynagrodze- nia za okres wypowiedzenia, jakie przysługiwałoby mu w związku z odwołaniem w 2 trybie art. 70 § 2 k.p.c. wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 12 grudnia 2006 r. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Raciborzu wyrokiem z dnia 24 maja 2007 r. [...] nakazał pozwanemu Urzędowi Miasta w R. sprostować świadectwo pracy powoda Mirosława S. w terminie 3 dni od dnia prawomocności orzeczenia w ten sposób, iż w jego pkt 3a nakazał wpisać, że stosunek pracy ustał w wyniku odwołania równoznacznego z wypowiedzeniem stosunku pracy zgodnie z art. 70 § 1 i § 2 k.p. Zasądził też od pozwanego na rzecz powoda kwotę 28.457,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 12 grudnia 2006 r. do dnia zapłaty „tytułem wynagrodzenia należnego powodowi do czasu rozwiązania umowy”. Posta- nowieniem „uzupełniającym” z 15 czerwca 2007 r. nakazano pobranie od pozwanego wpisu, od którego powód był zwolniony. Sąd Rejonowy ustalił, że powód został powołany na stanowisko Zastępcy Pre- zydenta Miasta R. z dniem 4 stycznia 2003 r. zarządzeniem [...] Prezydenta Miasta R. Jana O. - organu wykonawczego gminy - z dnia 19 listopada 2002 r. i wyraził na nie zgodę. W § 2 tego zarządzenia postanowiono, że powołanie obowiązuje do czasu objęcia obowiązków przez nowo powołanego zastępcę prezydenta miasta w następnej kadencji. Przyznano też powodowi zasadnicze wynagrodzenie miesięczne w wysokości 4.200 zł. Wynagrodzenie z dodatkami wyniosło 8.708 zł. Z dniem 1 stycznia 2006 r. przyznano powodowi wynagrodzenie w wysokości 4.529 zł. Od tego czasu łączne wynagrodzenie wynosiło 9.485,80 zł. Prezydent Miasta R. określił za- kres czynności, jakie powód mógł wykonywać jako Zastępca Prezydenta oraz udzielił mu koniecznych pełnomocnictw. W dniu 3 marca 2004 r. powód otrzymał pismo za- wierające warunki zatrudnienia, w którym określono dobową i tygodniową normę czasu pracy, wymiar urlopu wypoczynkowego, termin wypłaty wynagrodzenia oraz „okres wypowiedzenia umowy o pracę”, który wynosił 1 miesiąc. W dniu 18 lipca 2006 r. Prezydent Miasta R. zwrócił się o opinię prawną do biura radców prawnych w sprawie sposobu rozwiązania stosunku pracy z powodem i otrzymał odpowiedź, iż stosunek pracy powoda wygasa z mocy prawa w momencie objęcia obowiązków przez nowo powołanego Zastępcę Prezydenta. W dniu 26 listo- pada 2006 r. na nowego Prezydenta Miasta R. wybrano Mirosława L. W dniu 11 grudnia 2006 r. powód otrzymał pismo, w którym nowo wybrany Prezydent - kierow- nik Urzędu Miasta R. - rozwiązał z powodem stosunek pracy z dniem 11 grudnia 3 2006 r. w związku z objęciem obowiązków przez nowo wybranego Zastępcę Prezy- denta Miasta, jak również przyznał powodowi ekwiwalent pieniężny za niewykorzy- stany urlop za 2005 r. (2 godziny) oraz za rok 2006 (26 dni) w łącznej wysokości 11.852,34 zł. W dniu 11 grudnia 2006 r. powód otrzymał również świadectwo pracy, w którym jako przyczynę ustania stosunku pracy podano rozwiązanie z upływem terminu na jaki został nawiązany stosunek pracy zgodnie z art. 30 § 1 pkt 4 k.p. W tym samym dniu powód wniósł o sprostowanie świadectwa pracy przez wpisanie rozwiązania umowy o pracę za 3-miesięcznym wypowiedzeniem i domagał się uzna- nia, iż z pozwanym łączył go stosunek pracy na czas nieokreślony, jednakże pozwa- ny podtrzymał swoje stanowisko. Sąd Rejonowy uznał, że powództwo powoda zasługiwało na uwzględnienie. Podniósł, że stanowisko zastępcy prezydenta przewiduje ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), która w art. 26a stanowi, że wójt, w drodze zarządzenia, powołuje oraz odwo- łuje swojego zastępcę lub zastępców i określa ich liczbę. Przekazanie obowiązków zastępcy prezydenta jest możliwe zgodnie z treścią art. 33 ust. 4 ustawy o samorzą- dzie gminnym, który stanowi, że wójt może powierzyć prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy. Zgodnie z art. 28 pkt e ustawy o samorządzie gminnym, wygaśnięcie mandatu wójta przed upły- wem kadencji jest równoznaczne z odwołaniem jego zastępcy lub zastępców, a we- dług art. 29 ust. 2, po upływie kadencji wójta, zastępca wójta pełni swoje obowiązki do czasu objęcia obowiązków przez nowo powołanego zastępcę wójta. Przepis art. 26a ustawy o samorządzie gminnym został dodany przez art. 43 pkt 16 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze burmistrza i prezydenta miasta (Dz.U. Nr 113, poz. 984) i wszedł w życie z dniem 27 października 2002 r. W po- przednim stanie prawnym zastępca wójta był wybierany przez radę gminy na wnio- sek wójta i pozostawał w stosunku pracy z wyboru. Obecnie zastępcę prezydenta zarządzeniem powołuje i odwołuje prezydent. Zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych zastępca prezydenta miasta jako pracownik samorządowy jest zatrudniany na podstawie powołania. Tak więc z powo- dem mógł być nawiązany stosunek pracy na podstawie powołania (art. 68 § 1 k.p. w związku z art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządo- wych). Według art. 68 § 11 k.p., stosunek pracy, o którym mowa w § 1, nawiązuje się na czas nieokreślony, a jeżeli na podstawie przepisów szczególnych pracownik zo- 4 stał powołany na czas określony, stosunek pracy nawiązuje się na okres objęty po- wołaniem. Zatem przepis przewiduje zasadę, iż stosunki pracy z powołania nawią- zują się na czas nieokreślony. Wyjątkiem jest natomiast zatrudnienie na czas okre- ślony w sytuacji, gdy wynika to z przepisów szczególnych. Zdaniem Sądu takimi przepisami szczególnymi nie są art. 26a i art. 29 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym z 8 marca 1990 roku. Przepis art. 29 ust. 2 jest je- dynie przepisem o charakterze międzykadencyjnym, ustrojowym, zapobiegającym nieobsadzeniu stanowiska zastępcy prezydenta do czasu wyboru nowego zastępcy. Zastępca wójta nie ma własnych, ustawowo określonych kompetencji. O zakresie i formach jego działania decyduje prezydent. Może on w szczególności - w zakresie spraw administracyjnych - powierzyć swojemu zastępcy prowadzenie określonych spraw gminy (art. 33 ust. 5), upoważnić go do wydawania decyzji administracyjnych (art. 39 ust. 2) itd. Dlatego też pojęcie „obowiązki” użyte w § 2 art. 29 ustawy o samo- rządzie gminnym jest pojęciem z pierwszej sfery aktu powołania, tj. z zakresu powie- rzenia określonego prawem stanowiska kierowniczego - co wiąże się z udzieleniem niezbędnych pełnomocnictw do działania. Nie dotyczy natomiast drugiej sfery - sa- mego stosunku pracy i czasu jego trwania. Prawo pracy rozróżnia bowiem wykony- wanie obowiązków pracowniczych od samego stosunku pracy. Pracownik może po- zostawać w stosunku pracy a nie musi wykonywać obowiązków pracowniczych cho- ciażby z tego powodu, iż pracodawca może go z ich wykonywania zwolnić. W ocenie Sądu Rejonowego przepis art. 29 „§” 2 nie dotyczy stosunku pracy. Dlatego też, zda- niem tego Sądu, stosunek pracy, który łączył powoda z pozwanym należało uznać za zawarty na czas nieokreślony. Pracodawca użył sformułowania „rozwiązuje”, które jest charakterystyczne nie dla stwierdzenia o wygaśnięciu stosunku pracy lecz dla jednostronnej czynności prawnej. Zgodnie z art. 70 § 1 k.p. pracownik zatrudniony na podstawie powołania może być w każdym czasie - niezwłocznie lub w określonym terminie - odwołany ze stanowiska przez organ, który go powołał. Odwołanie pociąga za sobą podwójny skutek, bo pozbawia pracownika stanowiska i wywołuje jednocześnie zmiany w łą- czącym go z pracodawcą stosunku pracy (następuje jego rozwiązanie lub rozpoczę- cie biegu okresu wypowiedzenia). Odwołanie w swych skutkach jest równoznaczne z wypowiedzeniem stosunku pracy, chyba że następuje z przyczyn, o których mowa w art. 52 i 53 k.p. W niniejszej sprawie za odwołanie należało uznać pismo Prezydenta Miasta R. z dnia 11 grudnia 2006 r. W sprawie nie miały miejsca zdarzenia, o których 5 mowa w art. 52 i 53 k.p. Pracodawca przyjmował, iż powód był powołany na czas oznaczony. Zatem odwołanie jest równoznaczne z wypowiedzeniem. Sąd Rejonowy uznał, że powód w okresie wypowiedzenia miał prawo do wynagrodzenia w wysoko- ści przysługującej przed odwołaniem zgodnie z art. 70 § 2 k.p. Długość okresu wy- powiedzenia powoda wynikała z okresu jego zatrudnienia i zgodnie z art. 36 § 1 pkt 3 k.p., powinna wynieść 3 miesiące. Tak więc pracodawca naruszył przepisy regulują- ce zachowanie właściwego okresu wypowiedzenia, powód został go faktycznie po- zbawiony. W takiej sytuacji ma zastosowanie szczególna regulacja określająca uprawnienia pracownika w razie naruszenia przepisów dotyczących obowiązków pracodawcy w okresie wypowiedzenia umowy o pracę przewidziana w art. 49 k.p. Z powyższych względów, Sąd uwzględnił roszczenie powoda i zasądził dochodzoną kwotę na zasadzie art. 49 k.p. wraz z odsetkami, o których orzekł na zasadzie art. 481 k.c. w związku z art. 300 k.p. Sąd Rejonowy zwrócił ponadto uwagę na treść dokumentu z dnia 3 marca 2004 r. (warunki zatrudnienia powoda) podpisanego przez Prezydenta Miasta R. i powoda. Z treści powyższego dokumentu wynika, że pozwany poinformował powo- da, iż okres wypowiedzenia jego umowy o pracę wynosi 1 miesiąc, który to okres wypowiedzenia jest przewidziany dla stosunku pracy zawieranego na czas nieokre- ślony w art. 36 § 1 pkt 2 k.p. i jego długość wynikała z okresu zatrudnienia powoda w 2004 r. Tak więc pozwany poinformował powoda, iż jego stosunek pracy został za- warty na czas nieokreślony. Apelację od powyższego wyroku wywiódł pozwany. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z dnia 25 października 2007 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok i oddalił powództwo, uchylił też postanowienie uzupełniające i odstąpił od obciążenia powoda kosztami. Sąd Okrę- gowy uznał, że w sprawie bezsporne jest, iż powód pełnił stanowisko Zastępcy Prezy- denta Miasta R. i na to stanowisko został powołany z dniem 4 stycznia 2003 r. zarządzeniem [...] z dnia 19 listopada 2002 r. Prezydenta Miasta R. - organu wykonawczego gminy. Zarzą- dzenie to stanowiło w § 2, iż powołanie obowiązuje do czasu objęcia obowiązków przez nowo powołanego Zastępcę Prezydenta Miasta w następnej kadencji. Ponadto zawierało ono ustalenie warunków płacowych powoda jako zastępcy prezydenta miasta na czas pełnienia funkcji. Powód przyjął warunki powołania i wyraził zgodę na objęcie funkcji i dał temu wyraz w pisemnym oświadczeniu w dniu 28 listopada 2002 r. złożonym do jego akt osobowych. Jako zastępca prezydenta miasta stał się pracownikiem samorządowym i podlegał przepisom 6 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1593 ze zm.). W artykule 2 tej ustawy jest wymieniony zastępca prezy- denta, który zatrudniany jest na podstawie powołania, bowiem tak stanowi pkt 3 tego artykułu. Przepis art. 26a ustawy stanowi, że wójt w drodze zarządzenia powołuje oraz odwołuje swo- jego zastępcę lub zastępców i określa ich liczbę, przy czym według art. 11a ust. 3 tej ustawy „ilekroć w ustawie jest mowa o wójcie, należy przez to rozumieć także burmistrza oraz prezy- denta miasta”. Wójt /burmistrz, prezydent miasta/ są organami wykonawczymi gminy. Kaden- cja wójta /burmistrza, prezydenta/ rozpoczyna się w dniu rozpoczęcia kadencji rady gminy lub wyboru przez radę gminy i upływa z dniem upływu kadencji rady gminy. Kadencja rady gminy trwa 4 lata licząc od dnia wyboru (art. 16 i 26 ustawy). Po upływie kadencji wójta pełni on swoją funkcję do czasu objęcia obowiązków przez nowo wybranego wójta. Po upływie kaden- cji wójta, zastępca wójta pełni swoje obowiązki do czasu objęcia obowiązków przez nowo powołanego zastępcę wójta. Tak stanowi art. 29 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. W ocenie Sądu Okręgowego powołanie powoda jako zastępcy prezydenta nastąpiło na czas określony, a czas ten określony wskazany jest w art. 29 ust. 2 ustawy o samorządzie gmin- nym i jest to przepis szczególny, o którym mowa w art. 68 § 11 k.p., gdyż reguluje powołanie na czas określony powodujące nawiązaniem stosunku pracy na okres objęty powołaniem. Z przepisów samorządowych wynika również powiązanie okresu trwania powołania zastępcy wójta z kadencją wójta. Między innymi art. 28e stanowi, iż wygaśnięcie mandatu wójta przed upływem kadencji jest równoznaczne z odwołaniem jego zastępcy lub zastępców. Powyższe unormowania prawne znalazły zastosowanie w treści zarządzenia [...] o powołaniu powoda na zastępcę Prezydenta Miasta do czasu objęcia obowiązków przez nowo powołanego za- stępcę w następnej kadencji. Termin zakończenia powołania powoda nie został określony konkretną datą kalendarzową, ale poprzez wskazanie zdarzenia, którego zajście spowoduje rozwiązanie stosunku pracy. Takim zdarzeniem jest objęcie obowiązków przez nowo powoła- nego Zastępcę Prezydenta Miasta w następnej kadencji. Tak określony termin rozwiązania stosunku pracy zastępcy prezydenta miasta jest wskazany precyzyjnie jako zdarzenie przy- szłe ale zrozumiałe i jasne oraz pewne, bo jak wyżej wskazano w ustawie o samorządzie gminnym obowiązuje kadencyjność wójta /prezydenta miasta/, która z kolei wymusza kaden- cyjność zastępcy i stwarza konieczność powołania zastępcy lub zastępców przez każdocze- snego nowo wybranego wójta. „W tej sytuacji prawidłowe i niewymagające wypowiedzenia było rozwiązanie stosunku pracy z powodem przez Prezydenta Miasta R. pismem z dnia 11 grudnia 2006 r., skoro powołanie powoda było na czas oznaczony i upłynął termin tego po- wołania poprzez objęcie obowiązków przez nowo wybranego Zastępcę Prezydenta Miasta”. 7 Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego, który przy okazji analizo- wania pisma z 11 grudnia 2006 r. stwierdził, iż pracodawca użył sformułowania „rozwiązuje”, które jest charakterystyczne dla jednostronnej czynności prawnej, a powinien poinformować o wygaśnięciu stosunku pracy w związku z upływem czasu. Świadectwo pracy wręczone po- wodowi nie zawiera wzmianki, iż stosunek pracy wygasł, a prawidłowo stwierdza, iż stosunek pracy ustał w wyniku rozwiązania z upływem terminu na jaki został nawiązany. Tak stanowi art. 30 § 1 pkt 4 k.p. prawidłowo powołany w świadectwie pracy. Powyższy wyrok Sądu Okręgowego został zaskarżony przez powoda w pkt 1 w czę- ści dotyczącej oddalenia roszczenia powoda o zapłatę kwoty 28.457,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 12 grudnia 2006 r. do dnia zapłaty tytułem wynagrodzenia należnego powodowi do czasu rozwiązania umowy, „a w konse- kwencji również co do pkt 2 i 3 sentencji wyroku”. Skarga kasacyjna została oparta na podstawie naruszenia prawa materialne- go przez błędną wykładnię przepisu art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, polegającą na przyjęciu przez Sąd drugiej instancji - Sąd Okręgowy w Gliwicach stanowiska, że przepis ten jest przepisem szczególnym, o którym mowa w art. 68 § 11 k.p., dającym podstawę do powołania na czas określony prowadzący do nawiązania stosunku pracy na okres określony. Wskazując na po- wyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 25 października 2007 r. [...] w pkt 1 w części dotyczącej oddalenia roszczenia powoda o zapłatę kwoty 28.457,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 12 grud- nia 2006 r. do dnia zapłaty, a w konsekwencji również pkt 2 i 3 sentencji wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i rozstrzy- gnięcia o kosztach postępowania za wszystkie instancje; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie po- wództwa i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 28.457,40 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 12 grudnia 2006 r. do dnia zapłaty tytułem wynagrodzenia należnego powodowi oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz po- woda zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna ma uzasadnione podstawy. Wykładnia przepisów prawa materialnego przedstawiona w zaskarżonym wyroku nie może być zaaprobowana. 8 Stosunki pracy mogą być nawiązane na podstawie powołania tylko wówczas, gdy przepis odrębny zawiera regulację uprawniającą do zastosowania takiej podstawy (art. 68 § 1 k.p.). Przez przepis odrębny rozumie się przepis ustawy lub aktu wyko- nawczego do niej wydanego w granicach upoważnienia. Wybór powołania jako pod- stawy nawiązania stosunku pracy nie należy zatem do jego stron. Taka podstawa może być zastosowana jedynie w ściśle określonych (ustawowo) przypadkach. Dzieje się tak dlatego, że stosunek pracy z powołania charakteryzuje się łatwością rozwiązania przez pracodawcę. Pracownik zatrudniony na tej podstawie nie korzysta z różnych mechanizmów prawnych stabilizujących zatrudnienie pracowników zatrud- nionych na podstawie mianowania lub umowy o pracę na czas określony. Stąd też nawiązywanie stosunków pracy na podstawie powołania następuje rzadko. Trzeba przy tym przypomnieć, że terminu powołanie używa się w ustawach oraz aktach na- wiązujących stosunki pracy w dwojakim znaczeniu. Obok powołania jako określenia podstawy nawiązania stosunku pracy często występuje powołanie jako określenie powierzenia pewnej funkcji, zwłaszcza powiązanej ze szczególnymi kompetencjami, na przykład do wydawania decyzji administracyjnych lub - jak w przypadku sędziów - do wykonywania władzy sądowniczej. Takie znaczenie terminu powołanie ma histo- ryczne uzasadnienie, bywa nazywane inwestyturą. Na takie rozróżnienie Sąd Naj- wyższy wielokrotnie zwracał uwagę w swych orzeczeniach (por. np. wyroki: z dnia 2 sierpnia 2000 r., I PKN 766/99, OSNP 2002 nr 5, poz. 104; z dnia 2 grudnia 2004 r., I PK 51/04, Monitor Prawa Pracy 2005 nr 2, s 30; z dnia 6 września 2005 r., I PK 58/05, OSNP 2006 nr 13-14, poz. 205). W przypadku powoda podstawa jego zatrudnienia nie budzi wątpliwości. Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samo- rządowych, pracownik samorządowy jest zatrudniony na stanowisku zastępcy wójta (burmistrza, prezydenta miasta) na podstawie powołania. Przepis ten jest niewątpli- wie przepisem odrębnym w rozumieniu art. 68 § 1 k.p. Problem sporny sprowadzał się do tego, czy zatrudnienie to zostało nawiązane na czas nieokreślony, czy też na czas określony. Zasadą jest nawiązanie stosunku pracy z powołania na czas nie- określony. Zasada ta wynika z art. 68 § 11 k.p., zgodnie z którym stosunek pracy, o którym mowa w § 1 tego przepisu (czyli z powołania), nawiązuje się na czas nieokre- ślony, a jeżeli na podstawie przepisów szczególnych pracownik został powołany na czas określony, stosunek pracy nawiązuje się na okres objęty powołaniem. Możli- wość zatrudnienia pracownika na podstawie powołania na czas określony musi za- 9 tem wynikać z przepisu szczególnego. I znów, jak w przypadku samego nawiązania stosunku pracy, chodzi o przepis szczególny wobec Kodeksu pracy o randze ustawy (ustawę lub przepis wykonawczy wydany na jej podstawie). Zdaniem Sądu Okręgo- wego, takim przepisem szczególnym jest art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Słusznie pogląd ten został zakwestionowany w skardze kasacyjnej. Z przepisu tego wynika jedynie, że zastępca wójta (czyli odpowiednio - prezydenta miasta, co wynika z art. 11a ust. 3 tej ustawy) po upływie kadencji wójta, pełni swoje obowiązki do czasu objęcia obowiązków przez nowo powołanego za- stępcę wójta. Przepis ten umiejscowiony w rozdziale 3 ustawy poświęconym „Wła- dzom gminy” i nie odnosi się w ogóle do stosunków pracy. Jest to przepis o charakte- rze ustrojowym, reguluje kwestie związane z wypełnianiem obowiązków przez osoby działające z upoważnienia organu gminy. Inaczej mówiąc, odnosi się on do publicz- noprawnego aspektu funkcji zastępcy wójta (prezydenta miasta) a nie do jego sto- sunku pracy. Sens tego przepisu jest taki, że zapewnia nieprzerwane pełnienie funk- cji w administracji samorządowej, a z drugiej strony zapobiega dublowaniu tych funk- cji. Zastępca wójta (jeżeli został powołany) musi pełnić swe „obowiązki” do czasu objęcia obowiązków przez następcę (a nie na przykład do czasu jego powołania), ale nie może ich pełnić dłużej, równocześnie z tym następcą. Nie jest to zatem przepis szczególny w rozumieniu art. 68 § 11 k.p. Nawet gdyby można było przyjąć, do czego jednak nie ma podstaw, że możliwe jest dwojakie rozumienie przepisu art. 29 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, to należałoby przy wyborze jednego z dwóch moż- liwych wariantów kierować się zasadą ścisłej interpretacji norm o charakterze wyjąt- ków, podobnie jak to ma miejsce przy wykładaniu norm traktujących o powołaniu, które jest wyjątkowym, bo reglamentowanym ustawowo sposobem nawiązania sto- sunku pracy. Z treści normy prawnej musi w niewątpliwy sposób wynikać podstawa nawiązania stosunku pracy w postaci powołania, a gdyby chodziło o powołanie na czas określony, czyli o wyjątek niejako drugiego stopnia, to tym bardziej powinno wynikać jednoznacznie upoważnienie do nawiązania tak skonstruowanego stosunku pracy. W ocenie Sądu Najwyższego nie budzi jednak wątpliwości, że przepis art. 29 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym nie traktuje w ogóle o stosunku pracy zastęp- cy wójta a w związku z tym nie stanowi podstawy do nawiązania stosunku pracy w drodze powołania na czas określony. Wobec tego treść aktu powołania powoda (in- terpretacja tej treści) nie ma istotnego znaczenia. Powołanie powoda nie mogło na- stąpić na czas określony, gdyż nie ma ustawowej podstawy do takiego oświadczenia 10 pracodawcy. W akcie powołania powoda powtórzono w zasadzie normę art. 29 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym i brak jest podstaw do przyjęcia, że został w nim określony termin zakończenia stosunku pracy. W zakresie żądania sprostowania świadectwa pracy skarga kasacyjna byłaby niedopuszczalna (art. 3982 § 2 pkt 2 k.p.c.). Z tych przyczyn skarga kasacyjna podlegała uwzględnieniu, a wyrok w zaskar- żonej części uchyleniu z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w tym zakresie, na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. ========================================