II UZ 10/07

Wygrał pozwany
SN29 maja 2007·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu drugiej instancji w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych. Pełnomocnik złożył wniosek do sądu niewłaściwego (Sądu Okręgowego zamiast Sądu Apelacyjnego). Sąd Okręgowy przesłał pismo do sądu właściwego, ale wniosek wpłynął tam dopiero po upływie tygodniowego terminu z art. 387 § 3 k.p.c. Sąd Najwyższy potwierdził, że przy złożeniu pisma do sądu niewłaściwego termin jest zachowany tylko wtedy, gdy przed jego upływem pismo dotrze do sądu właściwego albo zostanie nadane w polskim urzędzie pocztowym. Ponieważ w tej sprawie pismo wpłynęło do sądu właściwego po terminie, wniosek był spóźniony. Zażalenie oddalono.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Zachowanie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem przy wniesieniu pisma do sądu niewłaściwego
  • ·Skutki procesowe przekazania pisma między sądami bez użycia poczty
  • ·Wykładnia art. 165 § 2 i art. 387 § 3 k.p.c. w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 29 maja 2007 r. II UZ 10/07 Jeżeli sąd niewłaściwy, nie posłużył się pocztą przy przesłaniu wniosku o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem do sądu właściwego, to wniosek wywołuje skutki prawne, gdy przed upływem tygodniowego terminu pismo wpłynęło do sądu właściwego do jego uwzględnienia. Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Beata Gudowska (sprawozdawca), Zbigniew Korzeniowski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2007 r. sprawy z wniosku Zdzisława K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz- nych-Oddziałowi w S. z udziałem zainteresowanych Adama B., Jarosława L. i An- drzeja G. o wyłączenie z pracowniczego ubezpieczenia społecznego, na skutek za- żalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 15 stycznia 2007 r. [...] o d d a l i ł zażalenie. U z a s a d n i e n i e Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie posta- nowieniem z dnia 15 stycznia 2007 r. odrzucił wniosek pełnomocnika ubezpieczone- go Zdzisława K. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 12 grudnia 2006 r., oddalającego jego apelację. Ustalił, że wniosek został złożony po przekroczeniu tygodniowego terminu z art. 387 § 3 k.p.c., upływającego w dniu 19 grudnia 2006 r., gdyż nie został wniesiony do Sądu Apelacyjnego, lecz Sądu Okrę- gowego w Szczecinie. Przesłany z tego Sądu przy piśmie z dnia 18 grudnia 2006 r. wpłynął do właściwego Sądu w dniu 21 grudnia 2006 r. W zażaleniu pełnomocnik ubezpieczonego wniósł o uchylenie postanowienia oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, podnosząc, że wniosek nie był spóźniony i zarzucając naruszenie przepisów postępowania przez zastosowanie 2 art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Jakkolwiek skarżący nie zaprzeczył złożeniu wniosku do sądu niewłaściwego, to uznał, że skoro został przesłany w dniu 18 grudnia 2005 r., a więc jeszcze przed upływem terminu, to fakt, iż wpłynął do Sądu Apelacyjnego dopiero w dniu 21 grudnia 2006 r. był bez znacze- nia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 387 § 1 i 3 k.p.c., sąd drugiej instancji uzasadnia wyrok odda- lający apelację tylko wówczas, gdy strona żądała doręczenia wyroku z uzasadnie- niem, a uzasadnienie doręcza tej stronie, która w terminie tygodniowym od ogłosze- nia sentencji zażądała doręczenia. Czynność procesowa dokonana w przepisanym terminie wywołuje skutki, jeżeli podjęta została we właściwym sądzie, chyba że prze- pis pozwala na jej podjęcie także w innym sądzie (art. 387 § 3 zdanie pierwsze k.p.c.), przy czym jest oczywiste, że sądem właściwym jest sąd, który wydał orzecze- nie objęte wnioskiem. W judykaturze jednolicie przyjmuje się, że w wypadku złożenia wniosku do sądu niewłaściwego termin zachowany jest tylko wtedy, gdy sąd właściwy otrzymał wniosek przed upływem terminu, bądź - ze względu na jednoznaczną treść art. 165 § 2 k.p.c. - gdy przed upływem terminu wniosek został oddany w polskim urzędzie pocztowym. Stanowisko to utrwalone zostało w orzeczeniach Sądu Najwyższego wydanych na tle przepisów obowiązującego Kodeksu postępowania cywilnego, jak też Kodeksu postępowania cywilnego z 1932 r., między innymi w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1955 r., I CO 20/55 (OSN 1955 nr IV, poz. 69) oraz w orzeczeniach z dnia 6 grudnia 1965 r., I PZ 80/65 (OSPiKA 1966 nr 12, poz. 277) i z dnia 14 listopada 1973 r., III CZ 183/73 (OSPiKA 1974 nr 5, poz. 97) i w uchwale połączonych Izb - Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1988 r., III VCZP 33/87, OSN 1988 nr 6, poz. 73). Jest akceptowane także obecnie (por. postanowienie Sądu Naj- wyższego z dnia 24 września 1998 r., III CKN 722/98, niepublikowane). Termin jest więc zachowany nie tylko wtedy, gdy sama strona w ustawowym terminie wniosła pismo do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, lecz także wów- czas, gdy sąd, do którego zostało błędnie skierowane, przesłał je do sądu właściwe- go przed upływem terminu. Konsekwentnie więc, jeżeli sąd który nie wydał wyroku, 3 którego uzasadnienia domaga się strona, nie posłużył się przy przesłaniu wniosku do sądu właściwego pocztą, wniosek wywołuje skutki prawne wówczas tylko, gdy przed upływem tygodniowego terminu pismo weszło do sądu właściwego do jego uwzględ- nienia (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 1936 r., C.III. 1296/35, Zb.Urz. 1937, poz. 269). W świetle powyższych uwag Sąd Apelacyjny trafnie uznał, że wniosek o uza- sadnienie jego wyroku wpłynął już po terminie zakreślonym w art. 387 § 3 k.p.c., gdyż minął on w dniu 19 grudnia 2006 r., a wniosek został przekazany przez Sąd Okręgowy Sądowi Apelacyjnemu, do którego należało go wnieść, wprawdzie przy piśmie z dnia 18 grudnia 2006 r., lecz faktycznie dopiero w dniu 21 grudnia 2006 r. W rezultacie zaskarżone postanowienie nie narusza art. 165 § 2 i 387 k.p.c. ani tym bardziej powołanego w zażaleniu art. 328 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i dlatego zażalenie należało oddalić (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). ========================================