II UZ 24/12

Wygrał pozwany
SN19 czerwca 2012·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie w sprawie dotyczącej podlegania ubezpieczeniom społecznym. Spór nie dotyczył merytorycznie prawa pracy, lecz kwestii procesowej: odrzucenia jako spóźnionego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego. SN uznał, że wniosek z 27 stycznia 2012 r. został złożony po upływie tygodniowego terminu z art. 328 § 1 k.p.c., a wcześniejsze pismo z 5 stycznia 2012 r. nie zawierało skutecznego wniosku o uzasadnienie, bo zostało złożone przed ogłoszeniem wyroku. Sąd wskazał też, że pouczenie z art. 5 k.p.c. nie było obligatoryjne, a w sprawie nie złożono wniosku o przywrócenie terminu. W konsekwencji postanowienie o odrzuceniu wniosku zostało utrzymane w mocy.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku
  • ·skuteczność wniosku złożonego przed ogłoszeniem wyroku
  • ·brak obowiązku pouczenia strony na podstawie art. 5 k.p.c.
  • ·odróżnienie odrzucenia spóźnionego wniosku od wniosku o przywrócenie terminu
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z 7 lutego 2012 r. odrzucił jako spóźniony wniosek odwołującego się J. S. z 27 stycznia 2012 r. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z 11 stycznia 2012 r. (art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c.). Zażalenie zarzuciło naruszenie: 1) art. 5 k.p.c. przez jego niezastosowanie po wniesieniu przez odwołującego pisma nadanego 5 stycznia 2012 r. i niepouczenie go, że złożenie wniosku przed ogłoszeniem wyroku jest bezskuteczne; 2) art. 130 § 1 zdanie drugie k.p.c. oraz art. 168 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie, podczas gdy z intencji odwołującego wynikających z pisma z 27 stycznia 2012 r. i okoliczności sprawy bezsprzecznie wynikało, że odwołujący de 2 facto pismem tym wniósł o przywrócenie terminu do sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z 11 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie było prawidłowe, gdyż wniosek z 27 stycznia 2012 r. o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 11 stycznia 2012 r. był spóźniony i musiał być odrzucony zgodnie z art. 328 § 1 zdanie drugie k.p.c. Wbrew treści zażalenia w piśmie skarżącego z 5 stycznia 2012 r. nie było wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Skarżący wniósł w nim o rozpoznanie sprawy pod jego nieobecność i o wysłanie mu wyroku. Nawet gdyby próbować uznać, że w ten sposób wyraził też wolę otrzymania uzasadnienia wyroku, to wniosek byłby bezskuteczny przed wydaniem wyroku, jako że uzasadnienie wyroku sporządza się na żądanie strony, zgłoszone w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji wyroku. Innymi słowy nawet gdyby w piśmie z 5 stycznia 2012 r. zawarty był wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, to podlegałby odrzuceniu jako przedwczesny. Pouczenie sądu na podstawie art. 5 k.p.c. nie jest obligatoryjne, gdyż „sąd może udzielić” niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych, co nie jest konieczne, gdyż sama czynność i jej skutek zostały w ustawie wyraźnie określone (art. 328 § 1 k.p.c.). Jedyna kwestia, jaka mogła być rozpozna w związku z zażaleniem, to pytanie czy po wydaniu wyroku wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony w terminie. Odpowiedź jest negatywna, gdyż wniosek został zgłoszony po terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji wyroku. Zaskarżone postanowienie nie dotyczy przywrócenia terminu, stąd nie są uprawnione dalsze zarzuty zażalenia, gdyż wykraczają poza przedmiot orzeczenia. W sprawie nie było wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. We wniosku z 27 stycznia 2012 r. skarżący zawracał się tylko o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Czym innym jest procedura przywrócenia terminu czynności procesowej, która przecież koliduje z zażaleniem na odrzucenie wniosku złożonego po terminie. Zażalenie na odrzucenie spóźnionego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest odrębne od 3 wniosku o przywrócenia terminu do zgłoszenia takiego wniosku. W tej sprawie ta druga procedura nie wystąpiła. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.