I UZ 17/06

Wygrał pozwany
SN20 listopada 2006·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła odwołania Stefana K. i Krzysztofa W. od decyzji ZUS, który uznał ich za odpowiedzialnych za zobowiązania spółki cywilnej z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne pracowników. Po niekorzystnym dla nich wyroku sądu apelacyjnego wniesiono skargę kasacyjną, którą sąd odrzucił jako niedopuszczalną z uwagi na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia. Skarżący twierdził, że sprawa dotyczyła objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, a więc skarga kasacyjna powinna być dopuszczalna niezależnie od wartości sporu. Sąd Najwyższy nie podzielił tego stanowiska i uznał, że istotą sprawy było ustalenie odpowiedzialności członka zarządu/spólnika za zaległe składki, czyli sprawa o prawa majątkowe. W konsekwencji wartość przedmiotu zaskarżenia decydowała o dopuszczalności skargi kasacyjnej, a ponieważ była niższa niż ustawowy próg, zażalenie oddalono.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·czy sprawa o odpowiedzialność za nieopłacone składki ZUS jest sprawą o prawa majątkowe
  • ·czy skarga kasacyjna jest dopuszczalna przy wartości przedmiotu zaskarżenia poniżej 10 000 zł
  • ·odróżnienie sprawy o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego od sprawy o odpowiedzialność za zaległe składki
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 20 listopada 2006 r. I UZ 17/06 Sprawa o ustalenie zobowiązania członka zarządu spółki za nieopłacone przez spółkę składki na ubezpieczenie społeczne jest sprawą o prawa mająt- kowe, w której o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przed- miotu zaskarżenia. Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopa- da 2006 r. sprawy z odwołania Stefana K. i Krzysztofa W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w O. o ustalenie braku odpowiedzialności członka zarządu spółki za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpie- czenie społeczne, na skutek zażalenia ubezpieczonego Stefana K. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 17 maja 2006 r. [...] o d d a l i ł zażalenie. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 17 maja 2006 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpie- czeń Społecznych w Białymstoku na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy Stefana K. od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 22 lutego 2006 r. zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie z dnia 25 sierpnia 2005 r. i oddalającego odwołania Stefana K. i Krzysztofa W. od zaskar- żonych decyzji ZUS Oddziału w O. z dnia 31 grudnia 2004 r. Wskazanymi decyzjami organ rentowy stwierdził, że Stefan K. i Krzysztof W. są odpowiedzialni jako wspól- nicy spółki cywilnej „I.” za jej zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenie spo- łeczne za pracowników za okres od sierpnia 1999 r. do kwietnia 2000 r. i że łączna suma zadłużenia na dzień 31 grudnia 2004 r. wynosi 8.342,02 zł. 2 W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że pełnomocnik wnioskodawcy w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia podał kwotę 9.112,12 zł. Powoduje to niedopuszczalność skargi na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c., stosownie do którego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Według Sądu przedmiotem sprawy zakończonej wyrokiem, od któ- rego wniesiono skargę kasacyjną, było ustalenie braku odpowiedzialności członka zarządu spółki za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, a więc była to sprawa o prawo majątkowe, a nie o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w której skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik ubezpieczonego Stefana K. wnioskując o jego zmianę i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W ocenie skarżącego sprawa zakończona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 22 lutego 2006 r. jest sprawą o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecz- nego i z uwagi na to, na podstawie art. 3982 zdanie drugie k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od tegoż wyroku bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Skar- żący zwrócił uwagę na to, że w skardze kasacyjnej podnosił zarzuty dotyczące naru- szenia przepisów prawa materialnego polegające na uznaniu przez Sąd, że podlega on obowiązkowi ubezpieczenia społecznego mimo zaistnienia przerwy w prowadze- niu działalności gospodarczej. Istotą skargi kasacyjnej jest więc objęcie skarżącego obowiązkiem ubezpieczenia społecznego w spornym okresie i powstanie po jego stronie obowiązku opłacania składek na to ubezpieczenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Apelacyjny trafnie stwierdził, że skarga kasacyjna w rozpatrywanej spra- wie jest niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia. Sprawa bo- wiem z uwagi na jej przedmiot - ustalenie odpowiedzialności członka zarządu spółki za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne - jest sprawą o prawa majątkowe, w której o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia. Zażalenie bezzasadnie kwestionuje stanowisko zaskarżonego postanowienia twierdząc, że w wyroku, od którego wniesiono skargę kasacyjną, Sąd orzekał o 3 podleganiu przez skarżącego obowiązkowi ubezpieczenia społecznego i w związku z tym skarga jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia na podstawie art. 3982 zdanie drugie k.p.c. Przedstawione w zażaleniu kwestie związa- ne z ustaleniem podlegania przez wnioskodawcę obowiązkowi ubezpieczenia spo- łecznego nie świadczą o tym, że rozpatrywana sprawa była sprawą o objęcie obo- wiązkiem ubezpieczenia społecznego. Stanowiły one jedynie przesłankę do ustalenia zobowiązania członka zarządu spółki z tytułu nieopłaconych składek na ubezpiecze- nie, czego dotyczyło rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym wyroku, odpowiednie do przedmiotu decyzji ZUS i odwołania od tej decyzji. Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 3 i art. 39814 k.p.c. ========================================