II UKN 519/98
Wygrał pozwany
SN18 grudnia 1998·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI
Sąd Najwyższy oddalił kasację w sprawie dotyczącej objęcia ubezpieczeniem społecznym. Spór procesowy dotyczył odrzucenia apelacji wniesionej po terminie. Sąd uznał, że pełnomocnik wnioskodawczyni nie złożył skutecznego wniosku o uzasadnienie wyroku, lecz jedynie pismo o wydanie prawomocnego wyroku, które nie mogło być potraktowane jako zapowiedź apelacji. W konsekwencji termin do wniesienia apelacji upłynął wcześniej, a apelacja złożona po terminie podlegała odrzuceniu. SN stwierdził też, że art. 130 KPC nie zobowiązuje sądu do wzywania do poprawienia pisma, gdy jego treść jest jednoznaczna, nawet jeśli jest ono nieprecyzyjne lub niestarannie sporządzone. Błąd pełnomocnika nie może obciążać sądu.
Kluczowe kwestie prawne:
- ·odrzucenie apelacji wniesionej po terminie z art. 369 i 370 KPC
- ·brak obowiązku sądu do wzywania do wyjaśnienia jednoznacznego pisma procesowego na podstawie art. 130 KPC
- ·ocena, czy pismo o wydanie prawomocnego wyroku może być traktowane jako wniosek o uzasadnienie wyroku / zapowiedź apelacji
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 18 grudnia 1998 r.
II UKN 519/98
Sąd nie ma obowiązku wezwania do wyjaśnienia treści wniosku proce-
sowego (art. 130 KPC), jeżeli jest ona jednoznaczna.
Przewodniczący: SSN Andrzej Kijowski, Sędziowie SN: Maria Mańkowska
(sprawozdawca), Zbigniew Myszka.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 1998 r. na posiedzeniu
niejawnym sprawy z wniosku Teresy P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz-
nych-Oddziałowi w O. o objęcie ubezpieczeniem społecznym, na skutek kasacji
wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Warszawie z dnia 27 lipca 1998 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć kasację.
U z a s a d n i e n i e
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie posta-
nowieniem z dnia 27 lipca 1998 r. oddalił zażalenie Teresy P. na postanowienie Sądu
Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 1
czerwca 1998 r. wydanego w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz-
nych-Oddziałowi w O. Sąd Wojewódzki odrzucił apelację wnioskodawczyni od wyro-
ku tego Sądu z dnia 6 kwietnia 1998 r. z uwagi na przekroczenie terminu z art. 369 §
2 KPC. Pisma pełnomocnika powódki z 14 kwietnia 1998 r. nie można było potrakto-
wać jako zapowiedzi apelacji, ponieważ prosił w nim jedynie o wydanie mu prawo-
mocnego wyroku w sprawie. Wobec braku zapowiedzi apelacji, termin do jej wnie-
sienia upłynął z dniem 27 kwietnia 1998 r., zatem apelacja nadana w dniu 27 maja
1998 r. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 370 KPC.
2
Pełnomocnik wnioskodawczyni zaskarżył kasacją powyższe postanowienie,
zarzucając naruszenie art. 130 KPC poprzez niezastosowanie w sprawie nakazów
wynikających z tego przepisu i niewezwanie strony do poprawienia lub uzupełnienia
„zapowiedzi apelacji”, nienadanie jej biegu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja nie jest zasadna. Zgodnie z art. 369 KPC strona może zażądać
uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji i wówczas
apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie w terminie dwutygo-
dniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Jeżeli natomiast
strona nie zażądała uzasadnienia wyroku, to termin do wniesienia apelacji biegnie od
dnia, w którym upłynął termin do żądania uzasadnienia. Upływ terminu sąd uwzględ-
nia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca apelację (art. 370 KPC ).
Wnioskodawczyni nie złożyła wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Woje-
wódzkiego z dnia 6 kwietnia 1998 r., natomiast jej pełnomocnik zwrócił się w piśmie z
dnia 14 kwietnia 1998 r [...] „o wydanie prawomocnego postanowienia wyroku w po-
wyższej sprawie”. Pismo mylnie zostało zatytułowane „Sąd Rejonowy” i nie wskazuje
sygnatury akt, która została dopisana w Sądzie. Dopiero prawidłowo zaadresowana
koperta wskazała właściwego adresata tego pisma. Chociaż pismo to zostało tak
niestarannie opracowane i nie spełnia wymagań pisma procesowego, odpis prawo-
mocnego wyroku został przesłany pełnomocnikowi wnioskodawczyni.
Nie ma racji wnoszący kasację, że jego pismo z 14 kwietnia 1998 r. wyrażało
wolę wnioskodawczyni do wniesienia apelacji i tym samym stanowiło „zapowiedź
apelacji”, skoro apelacja nie przysługuje od prawomocnego wyroku, o którego dorę-
czenie wnosił pełnomocnik. Art. 130 KPC dopuszcza wezwanie strony do poprawie-
nia lub uzupełnienia pisma procesowego w zakresie niezachowania przez nią wa-
runków formalnych pisma, nie może jednak dotyczyć poprawek w zakresie oświad-
czenia stron co do sposobu prowadzenia procesu. Mylnie sformułowane przez peł-
nomocnika powódki pismo z dnia 14 kwietnia 1998 r. i wniesienie apelacji po terminie
z art. 369 KPC - bez wniosku o przywrócenie terminu - stanowi błąd i zaniedbanie
pełnomocnika, a nie „ze strony sądu bezkrytyczne pozbawienie wnioskodawczyni
możliwości zaskarżenia wyroku Sądu Wojewódzkiego”.
3
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 39312
KPC w związku z art.
3938
§ 2 KPC Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026