III AUa 1135/22

Sąd Apelacyjny oddalił apelację płatnika składek (spółki z o.o.) oraz S.Z. od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach, który oddalił odwołania od decyzji ZUS stwierdzających, że zainteresowani (J.B., T.B., A.Ł., S.Z.) nie podlegają obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu. Sprawa dotyczyła umów zlecenia, które ZUS uznał za pozorne. Sąd I instancji ustalił, że nie przedstawiono dowodów potwierdzających faktyczne wykonywanie pracy, a zgłoszenia do ubezpieczeń dokonano z opóźnieniem. Płatnik wskazywał, że przyczyną opóźnienia był pożar obiektu gastronomiczno-hotelarskiego, co sąd uznał za niewiarygodne. Ponadto ZUS podniósł, że celem zawarcia umów było uzyskanie pomocy publicznej z PFR w ramach tarczy 2.0. Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia i ocenę dowodów Sądu Okręgowego, uznając apelację za bezzasadną. Zarzuty naruszenia art. 83 § 1 k.c., art. 233 § 1 k.p.c., art. 242 k.p.c., art. 135 k.p.c. oraz art. 15 zzs 1 ust. 1 pkt 3 ustawy covidowej zostały uznane za chybione. Sąd podkreślił, że brak dowodów na rzeczywiste świadczenie pracy, a opóźnienie w zgłoszeniu i okoliczności wskazują na pozorność umów. Apelacja S.Z. została odrzucona jako wniesiona bez uprzedniego wniosku o uzasadnienie. Wyrok jest prawomocny.