III AUa 204/23

Wygrał powód
Sąd Apelacyjny w Katowicach — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA22 czerwca 2023·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sąd Okręgowy w Katowicach zmienił decyzję ZUS i przyznał B.K. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od grudnia 2019 r. do grudnia 2024 r. Ubezpieczony, były prokurator, złożył wniosek o rentę w grudniu 2019 r.; ZUS odmówił, opierając się na orzeczeniach lekarza orzecznika i komisji lekarskiej. W postępowaniu sądowym biegli z zakresu ortopedii, pulmonologii, psychiatrii i psychologii wydali rozbieżne opinie. Sąd pierwszej instancji uznał za miarodajne opinie dwóch zespołów psychiatryczno-psychologicznych, które stwierdziły organiczne zaburzenia nastroju i funkcji poznawczych powodujące częściową niezdolność do pracy w zawodzie prawnika od grudnia 2019 r. na pięć lat. ZUS w apelacji zarzucił naruszenie art. 233 § 1 i art. 227 k.p.c. oraz art. 57 w zw. z art. 58, art. 12 i art. 13 ust. 3a ustawy emerytalno-rentowej, twierdząc, że niezdolność powstała po upływie 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia, tj. po 13 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację. Podzielił ustalenia i ocenę dowodów Sądu Okręgowego, w tym opinie biegłych, oraz uznał, że zarzut naruszenia art. 57 ust. 1 pkt 3 nie jest zasadny. Wskazał na specyfikę okresu ubezpieczenia prokuratora, przekazanie składek za służbę czynną oraz wygaśnięcie stosunku służbowego w stanie spoczynku. Ostatecznie prawomocnie przyznano rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Ustalenie częściowej niezdolności do pracy i prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy
  • ·Ocena mocy dowodowej sprzecznych opinii biegłych sądowych z zakresu psychiatrii, psychologii, ortopedii i pulmonologii
  • ·Spełnienie warunku z art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalno-rentowej dotyczącego powstania niezdolności do pracy w ciągu 18 miesięcy od ustania ubezpieczenia
  • ·Okres ubezpieczenia prokuratora, w tym przekazanie składek za okres czynnej służby i skutki wygaśnięcia stosunku służbowego w stanie spoczynku
  • ·Zastosowanie art. 13 ust. 3a ustawy emerytalno-rentowej do okresu pobierania renty
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Decyzją z dnia 28 kwietnia 2020 r. organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. odmówił ubezpieczonemu B. K. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 22 kwietnia 2020 r. stwierdziła, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył, działający za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, ubezpieczony B. K., zaskarżając ją w całości i wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie mu prawa do renty, również w drodze autokontroli przez organ rentowy w oparciu o art. 477 9 § 2 k.p.c., względnie jej uchylenie jej i ponowne rozpoznanie sprawy, jak również o zasądzenie od organu rentowego na jego rzecz kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Jednocześnie wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych lekarzy sądowych różnych specjalności, w tym biegłego z zakresu psychiatrii, kardiologii, ortopedii i traumatologii oraz diabetologii celem wykazania faktu niezdolności do pracy ubezpieczonego.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.