VIII P 612/23

Powódka, zatrudniona u pozwanego (spółka z o.o. z branży kosmetyczno-farmaceutycznej) od 28 stycznia 2020 r., początkowo na czas określony, a od 27/28 kwietnia 2020 r. na czas nieokreślony, na stanowisku Menagera Sprzedaży, wniosła pozew o odszkodowanie w kwocie 33.637,50 zł za nieuzasadnione i naruszające przepisy wypowiedzenie umowy o pracę. Pozwany wypowiedział umowę pismem z 24 października 2023 r. (doręczonym elektronicznie z podpisem zaufanym), wskazując m.in.: brak realizacji celów sprzedażowych (w tym pozyskania nowych aptek – cel 12, efekt 0), spadek obrotów u klientów aptecznych, nieefektywne wprowadzanie nowości produktowych, braki w aktualizacji materiałów reklamowych, niewystarczające przygotowanie wizyt oraz notoryczne nieodpowiadanie na maile przełożonych. Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki wynosiło 13.318,33 zł brutto. Sąd Rejonowy – Sąd Pracy uznał powództwo za bezzasadne i je oddalił. Sąd stwierdził, że pracodawca dochował wymogów formalnych (pismo, przyczyna, pouczenie; omyłkowe wskazanie niewłaściwego sądu nie stanowi naruszenia; forma elektroniczna z podpisem zaufanym jest równoważna formie pisemnej). Wskazane przyczyny uznał za konkretne, prawdziwe i łącznie stanowiące dostateczne uzasadnienie wypowiedzenia. Powódka w istocie nie zaprzeczyła nieosiąganiu celów, nieodpowiadaniu na maile i zaniechaniom; nie odniosła się też do odpowiedzi na pozew i dowodów pozwanego. Sąd podkreślił, że przy stanowisku menadżerskim można stosować ostrzejsze kryteria oceny pracownika, a brak starannego działania uzasadnia wypowiedzenie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. Powódka była zwolniona od kosztów sądowych, które ponosi Skarb Państwa.