VIII P 242/23

Sąd Rejonowy – Sąd Pracy oddalił powództwo pracownika (specjalisty ds. regulacyjnych) przeciwko spółce o 75 000 zł zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia wywołany mobbingiem (art. 94^3 § 3 k.p.). Powód był zatrudniony od 2019 r. na umowę o pracę na czas nieokreślony; od 2020 r. pracował zdalnie. Jego przełożona miała swobodny, koleżeński styl komunikacji, używała wulgaryzmów, zdarzały się krytyczne uwagi, które dotyczyły też innych pracowników. Powód chorował od 29.11.2021 do 30.05.2022, a 1.06.2022 rozwiązał umowę z zachowaniem okresu wypowiedzenia, powołując się na mobbing. Komisja Etyki nie stwierdziła mobbingu. Sąd uznał, że powód nie udowodnił mobbingu ani rozstroju zdrowia pozostającego w związku przyczynowym z mobbingiem. Podkreślił, że ciężar dowodu spoczywa na pracowniku, a krytyka pracy i wymiana zdań w swobodnym tonie nie wypełniają znamion mobbingu. Dokumentacja psychiatryczna była niewystarczająca; brak opinii biegłego, a zaświadczenia nie ustalały rozstroju zdrowia ani jego etiologii. Roszczenie oddalono.