IX P 146/26

Wygrał pozwany
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie — IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SR22 lipca 2026·
WynagrodzenieInne
Podsumowanie AI

Powódka, była pracownica spółki z o.o. w likwidacji, wystąpiła przeciwko Funduszowi Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych o wypłatę odprawy pieniężnej. Jej stosunek pracy ustał 31 marca 2024 r. w wyniku likwidacji pracodawcy (art. 30 § 1 pkt 2 k.p. w zw. z art. 41(1) § 1 k.p.), a odprawa została zasądzona prawomocnym wyrokiem sądu pracy. Egzekucja okazała się bezskuteczna z powodu braku majątku pracodawcy. Postanowieniem z 20 sierpnia 2025 r. sąd upadłościowy oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości spółki, stwierdzając, że majątek nie wystarcza na pokrycie kosztów postępowania. Fundusz odmówił wypłaty świadczenia, wskazując, że od ustania stosunku pracy do daty niewypłacalności pracodawcy minęło ponad 12 miesięcy. Sąd Rejonowy podzielił stanowisko Funduszu. Wskazał, że terminy z art. 12 ust. 5 ustawy z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy mają charakter materialnoprawny (prekluzyjny) i nie podlegają przywróceniu ani modyfikacji w drodze wykładni. Za datę niewypłacalności przyjęto dzień wydania postanowienia o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości (20 sierpnia 2025 r.), a nie datę otwarcia likwidacji. Skoro stosunek pracy ustał 31 marca 2024 r., nie zaszła żadna z przesłanek czasowych – upłynęło ponad 12 miesięcy poprzedzających niewypłacalność. Okoliczność, że powódce przysługiwała odprawa na gruncie prawa pracy, pozostaje bez wpływu na odpowiedzialność Funduszu. Powództwo zostało zatem oddalone, a powódka przegrała sprawę.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Charakter prawny terminu z art. 12 ust. 5 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych (prekluzyjny vs. możliwość przywrócenia)
  • ·Ustalenie daty niewypłacalności pracodawcy – postanowienie o oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości a data otwarcia likwidacji
  • ·Zgodność 12-miesięcznego okresu referencyjnego z dyrektywą 2008/94/WE i zasadą sprawiedliwości społecznej
  • ·Zakres odpowiedzialności Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wobec roszczeń pracowniczych
  • ·Wpływ trwającego postępowania egzekucyjnego na bieg terminu prekluzyjnego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Pozwem z dnia 25 lutego 2026 r. R. M. (po sprecyzowaniu żądania, k. 35) wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego Funduszu (...) zastępowanego przez (...) Województwa Zachodniopomorskiego w (...) kwoty 12.876 zł, tytułem niewypłaconej jej przez pracodawcę odprawy pieniężnej należnej w związku z rozwiązaniem stosunku pracy z przyczyn niedotyczących pracownika.

W uzasadnieniu powódka wskazała, że w dniu 31 marca 2024 r. ustał stosunek pracy, który łączył ją z pracodawcą(...)spółką z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w S.. Przedstawiając chronologię zdarzeń uzasadniającą wystąpienie z roszczeniem wskazała, że wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 11 października 2024 r. sprostowano jej świadectwo pracy poprzez wskazanie, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w ramach zwolnień grupowych, a nadto zasądzono na jej rzecz kwotę 12.876 zł tytułem odprawy pieniężnej wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 1 kwietnia 2024 r. Wyrokowi nadano klauzulę wykonalności z 25 października 2024 r. W dniu 20 sierpnia 2025 r. oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości pracodawcy z uwagi na brak majątku wystarczającego na pokrycie kosztów postępowania, co potwierdziło, w ocenie powódki, ustawową przesłankę niewypłacalności. Natomiast postępowanie egzekucyjne zakończyło się 7 stycznia 2026 r. postanowieniem o jego bezskuteczności z powodu braku majątku pracodawcy. R. M. podniosła, że z pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że 18 grudnia 2023 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników spółki (...) Sp. z o.o. podjęło uchwałę nr 13 o rozwiązaniu spółki i otwarciu jej likwidacji, co oznacza, że proces zakończenia działalności pracodawcy rozpoczął się jeszcze przed ustaniem jej stosunku pracy i pozostaje spójny z późniejszym ustaleniem przez sąd upadłościowy stanu niewypłacalności.

Powódka stanęła na stanowisku, że przekroczenie ustawowego terminu na dochodzenie roszczeń od Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych nastąpiło z przyczyn całkowicie niezależnych od powódki. Zdaniem R. M. wytoczenie powództwa było uzależnione od wcześniejszego prawomocnego ustalenia przez sąd rzeczywistej przyczyny rozwiązania stosunku pracy, a następnie od przeprowadzenia bezskutecznego postępowania egzekucyjnego wobec niewypłacalnego pracodawcy. Powódka argumentowała, że na każdym etapie podejmowała wszelkie niezbędne czynności bez zbędnej zwłoki, natomiast czas trwania postępowań oraz niewypłacalność pracodawcy pozostawały poza jej wpływem. W tych okolicznościach odmowa przyznania świadczenia z F. prowadzi do przerzucenia na pracownika skutków bezprawnego działania pracodawcy oraz przewlekłości postępowań, pozostając w sprzeczności z ochronnym celem ustawy, zasadami prawa pracy oraz konstytucyjną zasadą ochrony pracy i sprawiedliwości społecznej.

W odpowiedzi na pozew Fundusz (...) zastępowany przez (...) Województwa (...) w S. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu wskazał, żeR. M. złożyła w dniu 10 lutego 2026 r. wniosek o wypłatę świadczeń w trybie art. 16 ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy. Przedmiotowy wniosek pozwany rozpoznał odmownie wobec stwierdzenia braku podstawy prawnej dla wypłaty świadczeń ze środków FGŚP, z uwagi na okoliczność, iż minęło więcej niż 12 miesięcy od daty ustania stosunku pracy do daty niewypłacalności byłego pracodawcy. Stosunek pracy powódki ustał w dniu 31 marca 2024 r. a niewypłacalność pracodawcy nastąpiła w dniu 20 sierpnia 2025 r. W tym dniu Sąd Rejonowy K. (...) Wydział Gospodarczy postanowieniem w sprawie prowadzonej pod sygnaturą (...) oddalił wniosek wierzyciela o ogłoszenie upadłości (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji w G.. Pozwany argumentował, że kwestia rozwiązania stosunku pracy w ramach zwolnień grupowych nie ma okolicznościach sprawy wpływu na spełnienie przesłanek dla zaspokojenia roszczeń pracowniczych ze środków pozwanego Funduszu. Podobnie kwestia podjęcia uchwały o rozwiązaniu spółki i otwarciu likwidacji w 2023 r. nie ma w tym przypadku wpływu na spełnienie przesłanek dla zaspokojenia roszczeń pracowniczych ze środków pozwanego Funduszu.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

L. U. (1) w okresie od 9 września 2013 r. do 31 marca 2024 r. była zatrudniona w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na stanowisku szwaczki w pełnym wymiarze czasu pracy na podstawie umowy na czas nieokreślony. Stosunek pracy na skutek wypowiedzenia umowy o pracę w którym wskazano jako przyczynę likwidację firmy - art. 30 § 1 pkt 2 w zw. z art. 41(1) § 1 k.p.