III AUa 1161/13

Wygrał powód
Sąd Apelacyjny w Szczecinie — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA14 maja 2014·
Ubezpieczenia społecznePrzywrócenie do pracy
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczy odwołania ubezpieczonej H. T. od decyzji ZUS wstrzymującej wypłatę emerytury za okres od 1.10.2011 r. do 21.11.2012 r. Sąd Okręgowy zmienił decyzję, przyznając prawo do wypłaty za ten okres, oddalając żądanie odsetek. Organ rentowy złożył apelację, ale następnie ją cofnął, powołując się na ustawę z 13.12.2013 r. o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu. Sąd Apelacyjny uznał cofnięcie apelacji za dopuszczalne i nie naruszające słusznego interesu ubezpieczonej, wobec czego umorzył postępowanie apelacyjne.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Zastosowanie art. 28 ustawy z 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz art. 103a ustawy emerytalnej w kontekście wyroku TK K 2/12
  • ·Cofnięcie apelacji przez organ rentowy i dopuszczalność tej czynności w sprawach z ubezpieczeń społecznych
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt III AUa 1161/13

POSTANOWIENIE

Dnia 14 maja 2014 r.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie - Wydział III Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący:

SSA Anna Polak

Sędziowie:

SSA Zofia Rybicka – Szkibiel (spr,)

del. SSO Beata Górska

po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 roku na posiedzeniu niejawnym

sprawy H. T.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S.

o podjęcie wypłaty wstrzymanej emerytury

na skutek apelacji organu rentowego

od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 9 października 2013 roku, sygn. akt VII U 723/13

p o s t a n a w i a :

umorzyć postępowanie apelacyjne.

SSA Zofia Rybicka – Szkibiel SSA Anna Polak del. SSO Beata Górska

Sygn. akt III AUa 1161/13

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 października 2013 roku Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił zaskarżoną decyzję organu rentowego z dnia 18.03.2013 roku w ten sposób, że uchylił decyzję z dnia 12.10.2011r. w części w jakiej zawieszała prawo ubezpieczonej do emerytury za okres od 01.10.2011r. do 21.11.2012r. i przyznał ubezpieczonej za ten okres prawo do wypłaty emerytury (pkt I) oraz oddalił odwołanie w pozostałym zakresie (pkt II), tj. co do żądania zasądzenia odsetek.

Apelację od powyższego wyroku wniósł organ rentowy zaskarżając
go w części, tj. w zakresie pkt I i domagając się jego zmiany poprzez przyznanie ubezpieczonej prawa do wypłaty emerytury od dnia 22.11.2012r.

W dniu 24.04.2014 roku apelujący złożył pismo procesowe w którym oświadczył, że cofa apelację z uwagi na złożenie przez ubezpieczoną wniosku
o wypłatę świadczenia na podstawie ustawy z dnia 13 grudnia 2013r. o ustaleniu
i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie
od 1 października 2011r. do dnia 21 listopada 2012r. (opubl. w Dz. U. z 2013 r., poz. 169) i umorzenie postępowania apelacyjnego.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w razie cofnięcia apelacji Sąd II instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. W sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych dopuszczalność cofnięcia apelacji określa art. 469 k.p.c., zgodnie z którym sąd uznaje za niedopuszczalne cofnięcie środka odwoławczego także wtedy, gdy czynność taka naruszałaby słuszny interes ubezpieczonego.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego w rozpoznawanej sprawie brak jest okoliczności, które sprzeciwiałyby się cofnięciu apelacji przez organ rentowy. Sąd Okręgowy
w szczegółowy sposób wypowiedział się o zasadności żądania odwołania, potwierdzając prawo ubezpieczonej do wypłaty zawieszonego świadczenia emerytalnego za cały sporny okres i wyjaśnił zakres zastosowania art. 28 ustawy
z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 257, poz. 1726, z 2011r., Nr 291, poz. 1707) i art. 103a ustawy emerytalnej w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13.11.2012r., sygn. K 2/12. W ocenie Sądu Apelacyjnego w niniejszej sprawie nie ma podstaw, aby uznać oświadczenie organu rentowego o cofnięciu apelacji, złożone po dokonaniu analizy sprawy, za czynność naruszającą prawo oraz słuszny interes ubezpieczonej (art. 469 k.p.c.).

Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. umorzył postępowanie apelacyjne.

SSA Zofia Rybicka – Szkibiel SSA Anna Polak del. SSO Beata Górska