V Pz 86/13

Orzeczenie procesowe
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim — V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SO24 lipca 2013·
Dyskryminacja
Podsumowanie AI

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim rozpoznał zażalenie powoda na postanowienie Sądu Rejonowego oddalające wniosek o zwolnienie od opłaty sądowej od pozwu w sprawie o odszkodowanie z tytułu naruszenia zasady równego traktowania. Sąd Rejonowy uznał, że powód, pobierający zasiłek dla bezrobotnych wraz z żoną osiągającą wynagrodzenie, ma możliwość uiszczenia opłaty 300 zł (błędnie ustalonej) pomimo niewielkiej kwoty pozostającej na utrzymanie, wskazując na posiadane akcje jako źródło finansowania. Sąd Okręgowy stwierdził, że opłata stosunkowa wynosi 3000 zł, a nie 300 zł, i że dochody powoda i jego żony ledwo pokrywają koszty utrzymania, w tym rehabilitację żony. Uznał, że posiadane akcje stanowią zabezpieczenie na przyszłość i nie mogą być spieniężone na opłatę. W związku z tym zmienił zaskarżone postanowienie, zwalniając powoda od uiszczenia opłaty stosunkowej od pozwu.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·zwolnienie od kosztów sądowych
  • ·opłata stosunkowa od pozwu
  • ·ocena zdolności do poniesienia kosztów bez uszczerbku dla utrzymania
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt V Pz 86/13

POSTANOWIENIE

Dnia 24 lipca 2013r.

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim – V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodniczący: SSO Magdalena Marczyńska

Protokolant: asyst. sędz. Sławomir Fert

po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 roku w Piotrkowie Tryb.

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa S. B.

przeciwko (...) Spółce z ograniczoną

odpowiedzialnością z siedzibą w C.

o odszkodowanie z tytułu naruszenia zasady równego traktowania

na skutek zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Rejonowego – Sądu Pracy w Tomaszowie Maz.

z dnia 25 kwietnia 2013r.

sygn. akt IVP 160/13

postanawia:

zmienić zaskarżone postanowienie, w ten sposób, że zwolnić powoda S. B. od uiszczenia opłaty stosunkowej od pozwu.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2013 roku Sąd Rejonowy – Sąd Pracy w Tomaszowie Maz. oddalił wniosek powoda S. B. o zwolnienie od opłaty sądowej od pozwu. Uzasadniając powyższe wskazał, że ze złożonego przez powoda wraz z załącznikami oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że pozostaje on we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Żona powoda jest zatrudniona w (...) S.A. Oddziale w T.i uzyskuje średnie miesięczne wynagrodzenie w kwocie 2.238,62 złotych, z czego spłaca pożyczki w łącznej kwocie 896,43 złotych. Powód pobiera zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 687,72 złotych. Powód ponosi opłaty związane z utrzymaniem mieszkania, a także z uczestnictwem w terapii uzależnień. W posiadaniu powoda jest 1250 akcji (...) Z przedłożonych przez powoda dokumentów wynika, że osiąga on wraz z żoną łączny dochód w kwocie 2.926,34 złotych, a stałe wydatki wynoszą 2.340,94, a zatem na podstawowe potrzeby życiowe pozostaje im kwota 585,40 złotych.

Zdaniem Sądu Rejonowego kwota 585,40 złotych pozwala powodowi i jego żonie na skromne życie i uiszczenie opłaty sądowej od pozwu w wysokości 300 złotych mogłaby spowodować istotny uszczerbek dla utrzymania powoda i jego żony.

Mając jednakże na uwadze okoliczność, że powód jest w posiadaniu akcji (...) i mógłby spieniężyć ich część na pokrycie opłaty sądowej oraz to, że powód występując z pozwem, w którym określił wartość przedmiotu sporu na kwotę powyżej 50.000 złotych winien był się liczyć z koniecznością poniesienia wydatków, a tym samym już od momentu podjęcia decyzji o jego złożeniu powinien rozpocząć gromadzenie środków finansowych na pokrycie wydatków z tym związanych, Sąd Rejonowy uznał, że nie ma podstaw do zwolnienia powoda od uiszczenia opłaty sądowej od pozwu w wysokości 300 złotych.

Na powyższe postanowienie wniósł w dniu 23 maja 2013 roku zażalenie powód. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż Sąd Rejonowy nie uwzględnił wszystkich wydatków jakie ponosi wraz z żoną na spłatę kredytów, pożyczek oraz utrzymanie mieszkania. Kwota jaka zostaje bowiem mu na podstawowe potrzeby życiowe wynosi bowiem 367,40 złotych, a nie 587,40 złotych. Ponadto wskazał, że w zeszłym roku jego żona uległa wypadkowi, w wyniku którego doznała urazu kolana. W związku z tym powód ponosi wydatki związane z leczeniem i rehabilitacją żony. Jeżeli stan zdrowia żony powoda się nie poprawi może ona utracić pracę. W tej sytuacji posiadane akcje (...) stanowią zabezpieczenie finansowe na przyszłość, gdy powód i jego żona nie będą pracować z powodu choroby lub małej przydatności do pracy z powodu różnych dolegliwości.

Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 90, poz. 594 ze zm.) zwolnienia od kosztów sądowych może się domagać osoba fizyczna, która złożyła oświadczenie, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie zaś z art. 35 ust. 1 ww. ustawy w sprawach z zakresu prawa pracy w których wartość przedmiotu sporu przewyższa kwotę 50.000 złotych, pobiera się od wszystkich podlegających opłacie pism procesowych, w tym od pozwu opłatę stosunkową. Opłata ta wynosi 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100.000 złotych (art. 13).

W przedmiotowej sprawie wobec podanej przez powoda wartości przedmiotu sporu (60.000 złotych) opłata stosunkowa od pozwu wynosi więc 3.000 złotych, a nie 300 złotych, jak to ustalił nieprawidłowo Sąd Rejonowy.

W ocenie Sądu Okręgowego miesięczne koszty utrzymania powoda i jego żony na poziomie wyczerpującym w istocie całość ich miesięcznych dochodów stanowią przesłankę do zwolnienia od opłaty stosunkowej od pozwu. Zwolnienie to uzasadniają relatywnie niewielkie dochody powoda i jego żony, przy uwzględnieniu kosztów utrzymania, w tym kosztów rehabilitacji żony po urazie kolana. Należy także podzielić argumentację zawartą w zażaleniu, iż posiadane przez żonę powoda (...) stanowią zabezpieczenie finansowe na przyszłość, gdy powód i jego żona nie będą pracować z powodu choroby lub małej przydatności do pracy z powodu różnych dolegliwości i z tego powodu nie mogą być spieniężone na potrzeby uiszczenia opłaty od pozwu.

Z tych też względów, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., orzekł jak sentencji.