V Pz 34/13

Orzeczenie procesowe
Sąd Okręgowy w Legnicy — V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SO26 czerwca 2013·
Czas pracy
Podsumowanie AI

Sąd Okręgowy w Legnicy oddalił zażalenie pozwanego K.P. na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Rejonowego z 15 kwietnia 2013 r. (IV P 476/12). Powód – spółka z o.o. – wystąpił przeciwko pozwanemu o ustalenie liczby dni urlopu wypoczynkowego przysługującego na dzień rozwiązania stosunku pracy. Sąd Rejonowy oddalił powództwo i zasądził od powoda na rzecz pozwanego 900 zł kosztów zastępstwa procesowego, przyjmując wartość przedmiotu sporu 7 999,87 zł i 75% stawki minimalnej (1200 zł) jako właściwej dla spraw o wynagrodzenie/ekwiwalent za urlop. Pozwany w zażaleniu twierdził, że sprawa dotyczy ustalenia, a nie ekwiwalentu, więc stawka powinna wynosić 100% (1200 zł). Sąd Okręgowy nie zgodził się. Wskazał, że po rozwiązaniu stosunku pracy prawo do urlopu realizuje się przez ekwiwalent, więc żądanie ustalenia liczby dni w istocie dotyczy ekwiwalentu. Brak w rozporządzeniu stawki dla spraw o ustalenie urlopu, zatem zgodnie z §5 rozporządzenia z 28.09.2002 r. należy zastosować stawkę dla sprawy najbardziej zbliżonej – o ekwiwalent za urlop, który ma charakter wynagrodzenia za pracę. Prawidłowa podstawa to §12 ust. 1 pkt 2 w zw. z §6 pkt 4 (nie pkt 5, omyłka). Zażalenie oddalono na podstawie art. 397 §2 w zw. z art. 385 kpc.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Czy sprawa o ustalenie liczby dni urlopu wypoczynkowego jest sprawą majątkową, a stawka kosztów zastępstwa procesowego winna być obliczona jak dla sprawy o ekwiwalent za urlop?
  • ·Czy ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy ma charakter wynagrodzenia za pracę?
  • ·Zastosowanie §12 ust. 1 pkt 2 w zw. z §6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt VPz 34/13

Dnia 26 czerwca 2013 roku

Sąd Okręgowy w Legnicy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: SSO Jacek Wilga (spr.)

Sędziowie: SSO Krzysztof Główczyński

SSO Andrzej Marek

po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 roku w Legnicy

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L.

przeciwko K. P.

o ustalenie

na skutek zażalenia pozwanego

na postanowienie zawarte w punkcie II wyroku Sądu Rejonowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy

z dnia 15 kwietnia 2013 roku

sygn. akt IV P 476/12

postanawia:

- oddalić zażalenie.

Postanowieniem zawartym w punkcie II wyroku z dnia 15 kwietnia 2013 roku Sąd Rejonowy w Legnicy po oddaleniu powództwa (...) Sp. z o.o. w L. skierowanego przeciwko K. P. o ustalenie ilości dni urlopu wypoczynkowego przysługującego pozwanemu na dzień rozwiązania stosunku pracy zasądził od strony powodowej na rzecz pozwanego kwotę 900 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu orzeczenia o kosztach powołał się na §12 ust. 1 pkt 2 w zw. z §6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) i stwierdził, iż stawka minimalna w sprawie z zakresu prawa pracy o wynagrodzenie za pracę (również o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy) wynosi 75% stawki obliczonej na podstawie §6 rozporządzenia od wartości wynagrodzenia (ekwiwalentu pieniężnego) będącego przedmiotem sprawy. Niniejsza sprawa, choć nie jest sprawą o roszczenie pieniężne jest niewątpliwie sprawą majątkową, w związku z czym wynagrodzenie pełnomocnika należy obliczyć zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami od podanej przez stronę powodową wartości przedmiotu sporu, tj. od kwoty 7 999, 87 zł. Stawka minimalna od wskazanej wartości przedmiotu sporu wynosi 900 zł (75% z kwoty 1200 zł) i taką też kwotę Sąd Rejonowy zasądził na rzecz pozwanego tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Postanowienie powyższe zaskarżył zażaleniem pozwany zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia mający istotny wpływ na jego treść, poprzez uznanie przez Sąd I instancji, że przedmiot niniejszego postępowania dotyczył przysługującego pozwanemu ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy, a co za tym idzie przyjęcie, że stawka minimalna za czynności adwokackie wynosi 75% stawki obliczonej na podstawie §6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podczas gdy, jak wynika z pozwu przedmiotem postępowania było ustalenie w trybie art. 189 kpc ilości dni urlopu wypoczynkowego przysługującego pozwanemu na dzień rozwiązania z nim umowy o pracę, skutkiem czego brak było podstaw do zastosowania przez Sąd I instancji stawki minimalnej wynikającej z §12 ust. 1 pkt 2 ww rozporządzenia, a Sąd I instancji zobowiązany był do zastosowania stawki minimalnej wynikającej §6 pkt 5 ww rozporządzenia.

Stawiając powyższy zarzut skarżący domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie na rzecz pozwanego tytułem kosztów zastępstwa prawnego kwoty 1 200 zł oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Okręgowy zważył:

Zażalenie nie jest zasadne. Przedmiotem zgłoszonego żądania było ustalenie ilości dni urlopu wypoczynkowego przysługujących pozwanemu na dzień rozwiązania stosunku pracy. Po rozwiązaniu stosunku pracy prawo do urlopu wypoczynkowego podlega realizacji zastępczej poprzez wypłatę ekwiwalentu. W istocie więc żądanie strony pozwanej dotyczyło ustalenia ilości dni urlopu, za które strona powodowa zobowiązana była (jest) do wypłaty tego świadczenia. Wskazując sama wartość przedmiotu sporu określiła jego wysokość na kwotę 7 999, 87 zł. Miał Sąd I instancji w takiej sytuację pełne podstawy do przyjęcia dla potrzeb obliczenia kwoty należnych pozwanemu kosztów procesu tę wartość.

Przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazują (§4 ust. 1), iż wysokość stawki minimalnej zależy od wartości przedmiotu sporu lub jej rodzaju, a wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju (§5). Jednocześnie w przepisach tych brak jest określenia stawki minimalnej dla żądania ustalenia ilości przysługujących dni urlopu. Za najbardziej zbliżony rodzaj sprawy zasadnie w takiej sytuacji uznał Sąd Rejonowy sprawę o zasądzenie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Ekwiwalent tego rodzaju ma charakter szeroko pojętego wynagrodzenia za pracę (por. wyroku SN z 11.06.1980 roku, IPR 43/80 i z dnia 29.01.2007 roku IIPK 181/06).

Tym samym dla potrzeb ustalenia należnych pozwanemu kosztów procesu zasadnie powołał Sąd Rejonowy §12 ust. 1 pkt 2 w zw. z §6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku z tą jedynie korektą, iż winien to być §6 pkt 4, a nie jak wskazał Sąd Rejonowy wyłącznie przez pomyłkę pkt 5.

Mając powyższe na uwadze zażalenie jako niezasadne oddalono na podstawie art. 397 §2 kpc w zw. z art. 385 kpc.