VII P 31/13

Orzeczenie procesowe
Sąd Okręgowy w Gdańsku — VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SO23 maja 2013·
WynagrodzenieInne
Podsumowanie AI

Sąd Okręgowy w Gdańsku VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zarządzeniem z 23 maja 2013 r. zwrócił pozew w sprawie o wynagrodzenie. Powód K.J. złożył samodzielnie pozew, wskazując dziesięć osób pokrzywdzonych przez P.H.U. (...), a następnie oświadczył, że pozew stanowi pozew zbiorowy i domaga się rozpoznania sprawy w postępowaniu grupowym. Sąd uznał, że zgodnie z art. 4 ustawy z 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym powództwo wytacza reprezentant grupy, a w postępowaniu grupowym obowiązuje zastępstwo powoda przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że powód jest adwokatem lub radcą prawnym. Powód nie spełnił wymogu art. 4 ust. 4 tej ustawy, ponieważ działał bez profesjonalnego pełnomocnika. Powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego z 13 lipca 2011 r., III CZP 28/11, sąd zastosował odpowiednio art. 130 § 5 k.p.c. i zwrócił pozew bez wzywania do usunięcia braków formalnych. Sprawa nie została rozpoznana merytorycznie.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Dopuszczalność pozwu grupowego w sprawie o wynagrodzenie za pracę
  • ·Obowiązek zastępstwa powoda w postępowaniu grupowym przez adwokata lub radcę prawnego (art. 4 ust. 4 ustawy o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym)
  • ·Skutki wniesienia pozwu grupowego przez osobę nieuprawnioną – odpowiednie zastosowanie art. 130 § 5 k.p.c. i zwrot pozwu bez wzywania do usunięcia braków
  • ·Rola reprezentanta grupy w postępowaniu grupowym
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt VII P 31/13

Zarządzenie

Dnia 23 maja 2013 r.

Przewodnicząca VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Okręgowego w Gdańsku SSO Ewa Bałtrukowicz

po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. w Gdańsku

sprawy z powództwa K. J. jako reprezentanta grupy: K. J., L. K., M. B., Ł. D., D. D., D. C., A. G., T. G., A. W., A. Ż.

przeciwko I. B. - P.H.U. (...) w T.

o wynagrodzenie

zarządza:

zwrot pozwu.

/SSO Ewa Bałtrukowicz/

K. J. w dniu 23 kwietnia 2013 r. złożył pozew o wynagrodzenie za pracę przeciwko P.H.U. (...). W pozwie K. J. wskazał nazwiska dziesięciu osób – „pokrzywdzonych przez firmę P.H.U. (...).

Wezwany do uzupełnienia braków formalnych pozwu K. J. wskazał, iż jego pozew stanowi pozew zbiorowy i że domaga się rozpoznania sprawy w postępowaniu grupowym. Powód do w/w pisma załączył pisma: K. J., L. K., M. B., Ł. D., D. D., D. C., A. G. i T. G. (dwa ostatnie nie zostały podpisane), w których precyzują kwoty, których domagają się od pozwanej.

Zgodnie z art. 4 ustawy z 17 grudnia 2009 r. o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym (Dz.U. z 2010 r., nr 7 poz. 44) powództwo w postępowaniu grupowym wytacza reprezentant grupy (ust. 1), którym może być osoba będąca członkiem grupy albo powiatowy (miejski) rzecznik konsumentów w zakresie przysługujących im uprawnień (ust. 2). Zgodnie z ustępem 4 tegoż przepisu w postępowaniu grupowym obowiązuje zastępstwo powoda przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że powód jest adwokatem lub radcą prawnym.

Nie budzi wątpliwości, iż K. J. pozew, którym domaga się rozpoznania sprawy w postępowaniu grupowym złożył samodzielnie, tymczasem zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z 13 lipca 2011 r. III CZP 28/11 ( OSNC 2012/1/9, www.sn.pl, Biul.SN 2011/7/8-9) w takim przypadku, tj. do pozwu wniesionego w postępowaniu grupowym przez osobę niespełniającą wymagań określonych w art. 4 ust. 4 o dochodzeniu roszczeń w postępowaniu grupowym, ma odpowiednie zastosowanie art. 130 § 5 k.p.c., co oznacza to, że przedmiotowy pozew podlega zwrotowi bez wzywania do usunięcia braków.

/SSO Ewa Bałtrukowicz/