VII Pa 18/13

Wygrał pozwany
Sąd Okręgowy we Wrocławiu — VII Wydział Pracy
SO29 stycznia 2013·sentence
Inne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła roszczenia byłego pracownika W.K. przeciwko byłemu pracodawcy R.K. o odszkodowanie z tytułu umowy o zakazie konkurencji obowiązującej w czasie trwania stosunku pracy oraz przez rok po jego ustaniu. Strony zawarły umowę o zakazie konkurencji w dniu 24.06.2008 r. Stosunek pracy rozwiązał się 31.12.2008 r. Powód niezwłocznie po rozwiązaniu umowy o pracę podjął zatrudnienie u podmiotów konkurencyjnych o tym samym profilu i zasięgu terytorialnym co działalność pozwanej (od 2.01.2009 do 30.06.2009 w firmie konkurencyjnej, od 8.07.2009 do 1.03.2010 w Spółce z o.o. na stanowisku przedstawiciela handlowego). Sąd Rejonowy oddalił powództwo o odszkodowanie, uznając że powód naruszył zakaz konkurencji. Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda. Sąd wskazał, że powód nie został zwolniony z zakazu konkurencji i zakaz ten go obowiązywał. Odnośnie zarzutu niewypłacenia odszkodowania przez pracodawcę, Sąd uznał, że niewywiązanie się pracodawcy z obowiązku wypłaty odszkodowania musi być skutkiem okoliczności, za które ponosi on odpowiedzialność, czego powód nie wykazał. Strony nie ustaliły terminu wypłaty odszkodowania, powód nie odstąpił od umowy i nie wzywał pozwanej do zapłaty, wobec czego art. 101(2) § 2 kp nie dawał mu możliwości podjęcia działalności konkurencyjnej. Apelację oddalono i zasądzono od powoda koszty postępowania apelacyjnego w kwocie 450 zł.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Skuteczność umowy o zakazie konkurencji obowiązującej po ustaniu stosunku pracy
  • ·Naruszenie zakazu konkurencji przez podjęcie zatrudnienia u konkurencyjnych podmiotów
  • ·Wpływ niewypłacenia odszkodowania przez pracodawcę na obowiązywanie zakazu konkurencji
  • ·Możliwość uznania zakazu konkurencji za nieobowiązujący w razie braku wypłaty odszkodowania (art. 101(2) § 2 kp)
  • ·Zakres kognicji sądu pierwszej instancji a rozpoznanie istoty sprawy
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Dnia 29 stycznia 2013 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu VII Wydział Pracy

w składzie następującym:

Przewodniczący SSO Ryszard Kozłowski

po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2013 r. we Wrocławiu

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa W. K.

przeciwko R. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Handel (...) z siedziba w O.

o odszkodowanie

na skutek apelacji powoda W. K.

od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 października 2012 r. sygn. akt IV P upr 85/12

I. oddala apelację,

II. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 450 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 31.10.2012r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. w sprawie z powództwa W. K. przeciwko pozwanej R. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą Handel (...) z siedzibą w O. o odszkodowanie

z tytułu umowy o zakazie konkurencji oddalił powództwo.

Sąd Rejonowy na podstawie stanu faktycznego ustalonego w toku przewodu sądowego, który Sąd Okręgowy przyjął za własny uznał brak skuteczności roszczenia powoda o wypłatę odszkodowania za cały okres obowiązywania umowy o zakazie konkurencji tj. 2009r.

W dniu 24.06.2008r. doszło pomiędzy stronami do skutecznego zawarcia umowy o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy oraz po jego ustaniu. Jej przedmiotem było zobowiązanie powoda do niepodejmowania działalności konkurencyjnej wobec pozwanego pracodawcy. Okres obowiązywania zakazu konkurencji ustalono na 1 rok licząc od dnia ustania stosunku pracy.

Powód niezwłocznie po rozwiązaniu umowy o pracę z pozwaną w całym okresie obowiązywania zakazu konkurencji był zatrudniony w konkurencyjnych pod względem pozwanej filiach o profilu i zasięgu terytorialnym pozwanej.

Zatem wobec podjęcia przez powoda działalności konkurencyjnej względem działalności gospodarczej pozwanej Sąd uznał roszczenie powoda o zapłatę odszkodowania z umowy o zakazie konkurencji zawartej w dniu 24.06.2008r. jako nieuzasadnione.

Od powyższego wyroku apelację wniósł powód opierając ją na zarzutach naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art. 233 § 1 kpc, art. 227 kpc oraz prawa materialnego tj. art. 101 2 § 2 kp.

W związku z powyższymi zarzutami wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwotę 7.927,61 zł względnie jego uchylenie z przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego twierdził, że został zatrudniony w przedsiębiorstwie męża pozwanej za jej zgodą i wiedzą, które nie są wobec siebie konkurencyjne. Z kolei w dacie zatrudnienia w Spółce (...) zakaz konkurencji już nie obowiązywał.

Pozwana w odpowiedzi na apelację wniosła o jej oddalenie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zarzuty i argumenty apelacji nie uzasadniają uznania, że orzeczenie Sądu Rejonowego, którym oddalono powództwo powoda o odszkodowanie jest wadliwe i narusza przepisy prawa co uzasadniałoby apelację.

Stwierdzić przede wszystkim należy że Sąd Rejonowy orzekając w sprawie przeprowadził właściwe postępowanie dowodowe w zakresie roszczenia zgłoszonego przez powoda wyjaśniając wszystkie istotne okoliczności sprawy będące podstawą ustaleń faktycznych wydanego w sprawie wyroku. Wyciągnął też prawidłowe wnioski z ustaleń, które poczynił.

Z tych przyczyn Sąd Okręgowy podziela pogląd jak i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że powód zważywszy na uregulowanie prawne określone w przepisach art. 101 1 § 1 kp, art. 101 2 kp był od chwili zawartej w dniu 24.06.2008r. umowy objęty zakazem konkurencji w czasie trwania stosunku pracy jak i po ustaniu tego stosunku.

Z dniem 31.12.2008r. umowa powoda z pozwaną rozwiązała się. Powód niezwłocznie po rozwiązaniu umowy o pracę z pozwaną w całym okresie obowiązywania umowy o zakazie konkurencji był zatrudniony w konkurencyjnych względem pozwanej firmach o profilu i zasięgu terytorialnym pozwanej.

Okres obowiązywania zakazu konkurencji ustalono na 1 rok licząc od dnia ustania stosunku pracy. Powód w okresie od 2.01.2009r. do 30.06.2009r. zatrudniony był jako przedstawiciel handlowy w firmie (...) zaś od dnia 8.07.2009r. do 1.03.2010r. w (...) Spółka z o.o. w Ż. na stanowisku przedstawiciela handlowego na obszarze W..

Prawidłowo więc Sąd Rejonowy przyjął, że zatrudnienie podjęte przez powoda po dacie rozwiązania umowy o pracę z pozwaną miało charakter działalności konkurencyjnej.

Brak było przy tym argumentów prawnych na to, że powód został zwolniony z zakazu konkurencji jak też że w chwili podjęcia zatrudnienia w podmiotach konkurencyjnych taki zakaz go nie obowiązywał.

W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy zbadał podstawę materialną pozwu, a swoim rozstrzygnięciem odniósł się do tego co było przedmiotem sprawcy czyli naruszenia zakazu konkurencji wynikającego z umowy z dnia 24.06.2008r. Nie można więc było twierdzić że Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy.

Chybione były również zarzuty dotyczące braku obowiązywania umowy o zakazie konkurencji w dacie podjęcia zatrudnienia w dniu 8.07.2009r. z uwagi na nie wypłacenie przez pozwaną odszkodowania. Nie wywiązanie się bowiem pracodawcy z obowiązku wypłaty odszkodowania musi być skutkiem okoliczności za które ponosi on odpowiedzialność czego jednak powód w niniejszym procesie nie wykazał. W sprawie strony nie ustaliły w umowie terminu wypłaty odszkodowania, powód nie odstąpił od umowy i nie wzywał pozwanej do wypłaty odszkodowania. W takim przypadku przepis art. 101 2 § 2 kp nie stwarzał dla powoda możliwości podjęcia działalności konkurencyjnej.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy z mocy przepisu art. 385 kpc orzekł o oddaleniu apelacji zgodnie z przepisem art. 98 kpc w oparciu o przepis § 12 w zw. z § 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 z późn. zm.) orzekł o kosztach procesu.