Sygn. akt III A Uz 113/12
Dnia 9 lipca 2012 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
w składzie:
Przewodniczący SSA Danuta Rychlik-Dobrowolska (spr.)
Sędziowie: SSA Elżbieta Kunecka
SSA Barbara Ciuraszkiewicz
po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012 r.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku Wyższej Szkoły Handlowej we W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W.
przy udziale zainteresowanej A. J.
na skutek zażalenia Wyższej Szkoły Handlowej we W.
od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 27 lutego 2012 r. sygn. akt VIII U 1667/11
p o s t a n a w i a:
uchylić zaskarżone postanowienie.
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2012 roku Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu umorzył postępowanie w sprawie odwołania wnioskodawczyni od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 26 lipca 2011 roku.
W uzasadnieniu do postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 355 § 1 kpc warunkujące umorzenie postępowania. Zdaniem Sądu Okręgowego, postępowanie w sprawie stało się zbędne, albowiem stron postępowania osiągnęła jego cel. Spełnienie żądania określonego zaskarżonymi decyzjami, czyni zbędnym wydanie wyroku.
Powyższe postanowienie zaskarżyła wnioskodawczyni, która zaskarżając postanowienie w całości zarzuciła mu naruszenie przepisu art. 355 § 1 kpc poprzez jego błędne zastosowanie, tj. uznanie, iż wydanie wyroku w niniejszej sprawie stało się zbędne podczas, gdy zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem prawa – po zgłoszeniu zainteresowanej A. J. do ubezpieczenia, zadeklarowaniu przez wnioskodawczynię wysokości składek na ubezpieczenia społeczne oraz ich uiszczeniu w prawidłowej wysokości, co doprowadziło do naruszenia przepisu art. 477 14 § 2 kpc i nie orzeczenia co do istoty sprawy oraz nie dokonania zmiany zaskarżonych decyzji, jako wydanych z naruszeniem przepisów prawa; naruszenie przepisu art. 41 ust. 6 i 7b ustawy o sus oraz art. 47 ust. 3 ustawy o sus poprzez ich pominięcie i nie uwzględnienie, iż w wyniku kontroli ZUS wnioskodawczyni złożyła raporty korygujące, zgłosiła zainteresowaną do ubezpieczeń społecznych, a także prawidłowo ustaliła podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne A. J. oraz prawidłowo te składki rozliczyła, co doprowadziło do naruszenia przepisu art. 91 ust. 5 w zw. z art. 89 ust. 1 ustawy o sus i pozostawienia w obrocie prawnym błędnych decyzji organu rentowego.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie wnioskodawcy nie podlega uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 355 § 1 kpc sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie wnioskodawczyni zaskarżyła decyzję z dnia 26 lipca 2011 roku wnosząc o jej uchylenie.
W toku postępowania wnioskodawczyni nie kwestionowała ustaleń stanu faktycznego dotyczących złożonej deklaracji korekcyjnej oraz opłacenia składek na zainteresowaną.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, nie sposób podzielić poglądu Sądu Okręgowego, iż w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do umorzenie postępowania. W szczególności podkreślenia wymaga fakt, iż samo złożenie przez wnioskodawczynię deklaracji i opłacenie składek nie może zostać uznane za zrzeczenie się roszczenia. Nie prawidłowe jest także przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się zbędne. Ideą postępowania ubezpieczeniowego jest kontrola przez Sąd decyzji organu rentowego. Samo wykonanie decyzji przez ubezpieczonego lub płatnika nie powoduje jeszcze uznania, że wydana decyzja jest prawidłowa. Spełnienie żądania przez wnioskodawczynię nie czyni zbędnym wydania wyroku. W szczególności, że brak jest podstaw do uznania, iż nastąpiło spełnienie żądania wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni domagała się weryfikacji poprawności wydania decyzji przez organ rentowy. Sąd rozpoznający sprawę winien zbadać czy decyzja została prawidłowo wydana i czy istniały podstawy do jej wydania. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do umorzenia postępowania.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy winien przeprowadzić stosowne postępowanie i wydać wyrok, w którym oceni zasadność decyzji organu rentowego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego, na mocy art. 386 § 4 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc.
KN