III AUa 1817/11

Orzeczenie procesowe
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu — III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
SA6 lutego 2012·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 lutego 2012 r. (sygn. akt III A Ua 1817/11) w sprawie z wniosku H.B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. Sąd odrzucił zażalenie wnioskodawcy na własne postanowienie z 29 grudnia 2011 r., którym uprzednio odrzucono skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 16 lutego 2005 r. (sygn. akt III A Ua 2625/03) i oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku. Odpis postanowienia doręczono 10 stycznia 2012 r., a już 11 stycznia 2012 r. wnioskodawca złożył sporządzone przez siebie pismo. Sąd ocenił pismo według jego treści (art. 130 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2, art. 394(1) § 3, art. 394 § 2 i 3 oraz art. 391 § 1 kpc) i uznał je za zażalenie, ponieważ strona w sposób jednoznaczny kwestionowała wskazane postanowienie. Zażalenie podlegało odrzuceniu z dwóch przyczyn. Po pierwsze, zostało sporządzone z naruszeniem art. 87(1) § 1 kpc, zgodnie z którym w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz w zakresie czynności przed sądem niższej instancji w związku z tym postępowaniem strona musi być zastępowana przez adwokata lub radcę prawnego. Brak ten jest nieusuwalny (art. 130 § 5 kpc), więc sąd nie wzywał do jego uzupełnienia. Po drugie, zażalenie wniesiono z uchybieniem siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 394 § 2 kpc w zw. z art. 394(1) § 3 kpc. Rozstrzygnięcie ma charakter wyłącznie procesowy – sąd nie badał merytorycznie sprawy ubezpieczeniowej, lecz odrzucił środek zaskarżenia jako niedopuszczalny na podstawie art. 391(1) § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 370 kpc.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Odrzucenie zażalenia jako niedopuszczalnego z powodu braku zastępstwa strony przez adwokata lub radcę prawnego (art. 87(1) § 1 kpc) – brak nieusuwalny na podstawie art. 130 § 5 kpc
  • ·Ocena pisma procesowego według jego treści, a nie nazwy – uznanie pisma za zażalenie na postanowienie sądu
  • ·Uchybienie siedmiodniowemu terminowi do wniesienia zażalenia (art. 394 § 2 kpc w zw. z art. 394(1) § 3 kpc)
  • ·Dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądu apelacyjnego w sprawie ubezpieczeń społecznych
  • ·Odrzucenie zażalenia na postanowienie sądu apelacyjnego w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Sygn. akt III A Ua 1817/11

Dnia 6 lutego 2012r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący SSA Maria Pietkun

Sędziowie : SA Irena Różańska ─ Dorosz

SA Kazimierz Josiak

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lutego 2012r.

sprawy z wniosku H. B.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W.

o wznowienie postępowania

na skutek zażalenia H. B.

od postanowienia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu

z dnia 29 grudnia 2011r. sygn. akt III A Ua 1817/11

p o s t a n a w i a:

odrzucić zażalenie .

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę wnioskodawcy H. B. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lutego 2005r. sygn. akt III A Ua 2625/03 i oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania tego wyroku. Odpis postanowienia doręczono wnioskodawcy w dniu 10 stycznia 2012r., a w dniu 11 stycznia 2012r. wnioskodawca złożył sporządzone przez siebie zażalenie na to postanowienie.

Sąd Apelacyjny zważył.

Zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Wnioskodawca nie nazwał swojego pisma procesowego zażaleniem, jednak Sąd dokonuje jego oceny według treści pisma, z którego jednoznacznie wynika, że strona kwestionuje postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 29 grudnia 2011r. 21 lutego 2011r. Z tego względu na podstawie art. 130 § 1 kpc w zw. z art. 397§ 2 kpc i 394 1 § 3 kpc . 394 § 2 i 3 kpc i art. 391§ 1 kpc Sąd nadaje bieg i rozpoznaje pismo we właściwym trybie. Z tego też względu w pełni zasadne było potraktowanie pisma procesowego z dnia 11 stycznia 2012r, jako zażalenia.

Zażalenie sporządzone jest z naruszeniem art. 87 1 § 1 kpc. Zgodnie z tym ostatnio powołanym przepisem w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, jak również w zakresie czynności podejmowanych przed sądem niższej instancji w związku z tym postępowaniem strona winna być zastępowana przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Powyższy brak formalny jest brakiem nieusuwalnym, zgodnie z art. 130 § 5 kpc, co oznacza iż stronę nie wzywa się do jego uzupełnienia.

Nadto wnioskodawca złożył zażalenie z uchybieniem terminu siedmiodniowego do jego wniesienia ( art. 394 § 2 kpc w zw. z art. 394 1 § 3 kpc ).

Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia na podstawie art. art. 391 1 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc i art. 370 kpc.