Kodex AI

I PKN 74/99

Orzeczenie procesowe
SN21 maja 1999·sentence
WynagrodzenieInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła radcy prawnego zatrudnionego u pracodawcy, który domagał się wyrównania wynagrodzenia do poziomu przewidzianego dla stanowiska głównego specjalisty. Sąd Najwyższy uznał, że art. 22 ust. 1 ustawy o radcach prawnych ma charakter gwarancyjny i nie może być wykładany zawężająco. Jeżeli u pracodawcy w przepisach płacowych istnieje stanowisko głównego specjalisty, to wynagrodzenie radcy prawnego nie może być niższe od wynagrodzenia przypisanego temu stanowisku. W takiej sytuacji nie ma potrzeby badania „równorzędności” innych stanowisk ani porównywania zakresu obowiązków. SN wskazał też, że sąd apelacyjny błędnie zaakceptował ustalenie, iż stanowiska głównego mechanika i głównego elektryka są stanowiskami głównych specjalistów, bez odpowiedniej podstawy dowodowej. Kasacja została uwzględniona, zaskarżony wyrok uchylono i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·gwarancyjny charakter art. 22 ust. 1 ustawy o radcach prawnych
  • ·zasada, że wynagrodzenie radcy prawnego nie może być niższe od wynagrodzenia przewidzianego dla stanowiska głównego specjalisty, gdy takie stanowisko istnieje u pracodawcy
  • ·błędna ocena dowodów i ustaleń co do istnienia stanowisk równorzędnych
  • ·związanie sądu apelacyjnego wykładnią prawa z wcześniejszego wyroku (art. 386 § 6 KPC)
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.

Uzasadnienie zaskarżonego wyroku, aczkolwiek lakoniczne, spełnia wymagania z art. 328 § 2 w związku z art. 391 KPC. Sąd drugiej instancji nie ma obowiązku powta- rzania oceny dowodów dokonanej przez Sąd pierwszej instancji, jeżeli daje wyraz temu, że ją aprobuje. Poza tym nie zostało wykazane, w jaki sposób zarzucane man- kamenty uzasadnienia wpłynęły na wynik sprawy.

Oddalenie apelacji nie mogło być uznane za naruszające art. 385 KPC, wobec wynikającego z art. 386 § 6 KPC związania Sądu Apelacyjnego wykładnią dokonaną przez ten Sąd w poprzednim wyroku (mimo że Sąd zdystansował się od niej w uza- sadnieniu zaskarżonego orzeczenia).

Ponieważ kasacja miała usprawiedliwione podstawy, należało ją uwzględnić na mocy art. 39313 § 1 KPC.

========================================

Dodano: 1 kwietnia 2026