I PKN 769/99
Sprawa dotyczyła nauczycielki, która domagała się ustalenia nieskuteczności i bezzasadności kary dyscyplinarnej zwolnienia z pracy orzeczonej na podstawie Karty Nauczyciela. Sąd Rejonowy odrzucił pozew z powodu niedopuszczalności drogi sądowej, a Sąd Okręgowy oddalił apelację. Sąd Najwyższy oddalił kasację, wskazując, że zarzuty procesowe były wadliwie sformułowane: skarżąca powołała art. 199 § 1 pkt 2 KPC, podczas gdy podstawą odrzucenia pozwu był art. 199 § 1 pkt 1 KPC, a ponadto nie wykazała wpływu uchybienia na wynik sprawy. SN zauważył też, że kasacja odnosiła się do innego stanu faktycznego niż ten, który był przedmiotem sprawy. Jednocześnie SN zaznaczył, że po wejściu w życie Konstytucji RP w orzecznictwie przyjmuje się dopuszczalność drogi sądowej w sprawach dotyczących odwołania od prawomocnych orzeczeń dyscyplinarnych, ale w tej sprawie nie można było tego rozważać z uwagi na granice kasacji.
- ·dopuszczalność drogi sądowej w sprawie kwestionowania kary dyscyplinarnej nauczyciela
- ·skuteczność zarzutów kasacyjnych przy błędnym wskazaniu podstawy procesowej
- ·granice rozpoznania kasacji i związanie Sądu Najwyższego jej podstawami
- ·relacja między postępowaniem dyscyplinarnym a sądową kontrolą legalności rozwiązania stosunku pracy