I PKN 206/99
Sąd Najwyższy uchylił wyrok oddalający powództwo pracownicy o zapłatę części wynagrodzenia za pracę bezprawnie potrąconego przez pracodawcę na rzecz wierzyciela trzeciego. SN uznał, że dochodzenie przez pracownika wynagrodzenia potrąconego z naruszeniem art. 87 i 91 KP nie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Podkreślono, że ochrona wynagrodzenia za pracę ma charakter podstawowy, a bezprawne potrącenie nie może być usprawiedliwiane tym, że pracownik uzyskał zmniejszenie własnego długu wobec osoby trzeciej. SN wskazał też, że sąd drugiej instancji wadliwie zastosował art. 8 KP, nie konkretyzując, jakie zasady współżycia społecznego miałyby zostać naruszone, oraz nie dokonując właściwej oceny zachowania pracodawcy. W zakresie odsetek SN zaznaczył, że wymaga to odrębnej analizy prawnej. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.
- ·bezprawne potrącenie z wynagrodzenia za pracę na rzecz wierzyciela osoby trzeciej
- ·granice zastosowania art. 8 KP (nadużycie prawa) wobec roszczenia o wypłatę wynagrodzenia
- ·ochrona wynagrodzenia za pracę na podstawie art. 87 i 91 KP
- ·odrębna ocena roszczenia o odsetki za opóźnienie i odsetki od odsetek