I PKN 154/99

Orzeczenie procesowe
SN28 lipca 1999·sentence
WynagrodzenieInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę o wznowienie postępowania w sprawie o wynagrodzenie za pracę, zakończonej prawomocnym wyrokiem zasądzającym na rzecz powoda 36.000 zł. Pozwana spółka twierdziła, że wcześniejsze postępowanie było nieważne z powodu braku należytej reprezentacji oraz pozbawienia jej możności działania. SN uznał, że nie doszło do pozbawienia strony możności działania, ponieważ spółka była zawiadamiana o terminach rozpraw i składała pisma procesowe. Jednocześnie stwierdził, że doszło do braku należytej reprezentacji pozwanej spółki, gdyż w sporze z członkiem zarządu spółkę powinien reprezentować organ lub pełnomocnik powołany zgodnie z art. 203 KH, a nie prezes zarządu działający samodzielnie. SN podkreślił też, że wcześniejsze podniesienie zarzutu musi mieć formę formalnie zgłoszonego i należycie uzasadnionego zarzutu, aby wyłączyć możliwość wznowienia. W konsekwencji SN uchylił wyrok sądu apelacyjnego oraz postanowienie sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·wznowienie postępowania z powodu nieważności wynikającej z braku należytej reprezentacji strony
  • ·odróżnienie braku należytej reprezentacji od pozbawienia strony możności działania
  • ·reprezentacja spółki z o.o. w sporze z członkiem zarządu na podstawie art. 203 KH
  • ·wymóg formalnego zgłoszenia zarzutu braku reprezentacji przed uprawomocnieniem się wyroku
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie (przede wszystkim faktyczne, ale również prawne, jeżeli jest zgłaszany przez adwokata), aby możliwe było jego rozpoznanie i wydanie ewentualnie stosow- nego postanowienia oddalającego ten zarzut (art. 222 KPC). Nieważność postępo- wania z powodu braku należytej reprezentacji strony, stanowiąca podstawę wzno- wienia postępowania stosownie do treści art. 401 pkt 2 KPC, jest na tyle istotną wadą postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, że wyłączenie możliwości żądania wznowienia powinno być ograniczone do sytuacji, w których brak należytej reprezentacji został podniesiony w drodze formalnie zgłoszonego zarzutu. Takich warunków nie spełnia pismo sporządzone przez adwokata Wiesława S. w dniu 30 sierpnia 1996 r., pomijając okoliczność, że skoro adwokat ten nie był właściwie umo- cowany, podjęte przez niego czynności nie mogą być traktowane jako czynności pro- cesowe wywołujące skutki prawne. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że istniała podstawa do wzno- wienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 3 września 1996 r. Podstawę wznowienia stanowi brak należytej reprezentacji strony pozwanej w toku tego postępowania, który to brak nie został podniesiony przed uprawomocnieniem się wyroku w drodze prawidłowo sformułowanego i należycie zgłoszonego zarzutu. Postępowanie w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z 3 września 1996 r. powinno być wznowione, albowiem skarga o wznowienie opiera się na rze- 11 czywiście istniejącej ustawowej podstawie wznowienia. Ponieważ Sądy obu instancji uznały, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania i w związku z tym nie roz- poznały sprawy na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia (art. 412 § 1 KPC), konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego oraz poprzedzającego go postanowienia Sądu Wojewódzkiego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Kielcach jako Sądowi pierwszej instancji. Kierując się powyższymi motywami Sąd Najwyższy, stosownie do treści art. art. 39313 § 1 KPC, orzekł jak w sentencji. ========================================