I PZ 55/00

Wygrał pozwany
SN14 września 2000·
Inne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie strony pozwanej na postanowienie odrzucające kasację. Spór dotyczył odprawy w sprawie z powództwa przeciwko Miastu O. Pozwana twierdziła, że wartość przedmiotu zaskarżenia w kasacji powinna odpowiadać wartości całego roszczenia dochodzonego w pozwie (5.597,46 zł). Sąd Najwyższy uznał jednak, że dla kasacji od wyroku oddalającego apelację decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji, a nie wartość całego pierwotnego żądania. Ponieważ apelacja pozwanej dotyczyła tylko kwoty zasądzonej przez sąd pierwszej instancji, tj. 2.798,73 zł z odsetkami, to właśnie ta kwota stanowiła wartość przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji kasacja została prawidłowo odrzucona z uwagi na niespełnienie wymogów dopuszczalności, a zażalenie oddalono.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia w kasacji od wyroku oddalającego apelację
  • ·czy wartość przedmiotu zaskarżenia w kasacji może być wyższa niż wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji
  • ·granice zaskarżenia w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 14 września 2000 r. I PZ 55/00 Wartość przedmiotu zaskarżenia w kasacji strony pozwanej od wyroku oddalającego apelację nie może być wyższa od wartości przedmiotu zaskarże- nia w apelacji. Przewodniczący SSN Barbara Wagner, Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca), Zbigniew Myszka. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 wrześ- nia 2000 r. sprawy z powództwa Jadwigi K. przeciwko Miastu O. o odprawę, na sku- tek zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2000 r. [...] p o s t a n o w i ł : o d d a l i ć zażalenie. U z a s a d n i e n i e W rozpatrywanym zażaleniu strony pozwanej na postanowienie Sądu Okrę- gowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2000 r. odrzucające kasację strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w War- szawie z dnia 19 stycznia 2000 r. zarzucono naruszenie art. 393 pkt 1 KPC przez zastosowanie tego przepisu pomimo braku „jakichkolwiek ustaleń co do wartości przedmiotu zaskarżenia”. W uzasadnieniu wskazano, że „wartość przedmiotu za- skarżenia powinna odpowiadać wartości przedmiotu sporu, tj. kwocie 5.597,46 zł”. Sąd Najwyższy stwierdził bezzasadność zażalenia mając na uwadze, co na- stępuje: Wbrew zarzutowi zażalenia, zaskarżone postanowienie opiera się - jak to wy- raźnie przedstawiono w jego uzasadnieniu - na ustaleniu, że zaskarżony kasacją wy- rok Sądu Okręgowego dotyczy kwoty 2.798,73 zł. Tak określona wartość przedmiotu 2 zaskarżenia nie nasuwa zastrzeżeń. W szczególności nie ma racji żalący się, ażeby wartość przedmiotu zaskarżenia w rozumieniu art. 393 pkt 1 KPC ustalić według wartości dochodzonego w sprawie świadczenia, która wynosiła 5.597,46 zł. O takim przedmiocie sprawy orzekał wyłącznie Sąd pierwszej instancji, który w wyroku z dnia 15 października 1999 r. zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki 2798,73 zł z ustawowymi odsetkami, oddalając roszczenia pozwu dalej idące. Jeżeli zaś chodzi o postępowanie drugoinstancyjne zakończone wyrokiem, od którego kasację wniosła strona pozwana, to toczyło się ono wyłącznie na skutek apelacji strony pozwanej, która skarżyła tę część wyroku Sądu pierwszej instancji, która zasądzała świadcze- nia (2798,73 zł z odsetkami) na rzecz powódki. W konsekwencji tego Sąd Okręgowy w Warszawie po rozpoznaniu apelacji strony pozwanej w granicach zaskarżenia (art. 378 § 1 KPC) rozpoznał sprawę w zakresie świadczenia żądanego w pozwie i uwzględnionego w wyroku pierwszej instancji co do kwoty 2.798,73 zł. Taka więc była wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 393 pkt 1 KPC) w sprawie z kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2000 r. od- dalającego apelację strony pozwanej. Wobec bezzasadności zażalenia podlegało ono oddaleniu (art. 39319 w związku z art. 385 KPC). ========================================