Kodex AI

II UKN 187/98

Wygrał pozwany
SN11 września 1998·sentence
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił kasację w sprawie o rentę inwalidzką wojenną i rentę kombatancką. Wnioskodawczyni była deportowana do Kazachstanu, a następnie służyła w Armii Czerwonej i doznała kontuzji w 1946 r. podczas ostrzelania konwoju. SN uznał, że w dacie złożenia wniosku i rozpoznawania sprawy obowiązywały przepisy, które nie dawały podstawy do przyznania renty za inwalidztwo powstałe wyłącznie w związku z przymusowym pobytem lub deportacją w ZSRR, jeśli nie wiązało się to z pobytem w określonych miejscach represji. SN wskazał też, że art. 28 ustawy o kombatantach nie miał zastosowania, bo dotyczył spraw wszczętych na gruncie wcześniejszej ustawy z 1982 r., a nie spraw rozpoczętych już pod rządami ustawy z 1991 r. Dodatkowo stwierdzono, że uraz z 1946 r. nie stanowił inwalidztwa wojennego w rozumieniu ustawy zaopatrzeniowej, ponieważ kontuzja nastąpiła po okresie wojny 1939–1945. Ostatecznie utrzymano w mocy odmowę przyznania świadczeń.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·prawo do renty inwalidzkiej wojennej/kombatanckiej po deportacji do ZSRR
  • ·zakres zastosowania art. 12 ust. 3 ustawy o kombatantach po nowelizacji z 1997 r.
  • ·czy uraz odniesiony w 1946 r. przez żołnierza Armii ZSRR może być uznany za inwalidztwo wojenne
  • ·stosowanie przepisów przejściowych art. 28 ustawy o kombatantach
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Uzasadnienie podstaw kasacji jest, mówiąc eufemistycznie, dalekie od precy- zji. Można się jednak domyślić przedmiotu zarzutów. Art. 28 ustawy o kombatantach jest przepisem przejściowym, obowiązującym w niezmienionym brzmieniu od dnia wejścia w życie tejże ustawy, tj. od 1 stycznia 1991 r. Dotyczy on stosowania przepisów ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. do spraw wszczętych pod rządem ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o szczególnych uprawnieniach kombatantów (Dz.U. Nr 16, poz. 122 ze zm.), a nie zakończonych do dnia 31 grudnia 1990 r. Rozpoznawana sprawa została wszczęta na gruncie przepi- sów ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. i w oparciu o nie rozstrzygnięta. Zarzut naru- szenia art. 28 ustawy o kombatantach jest więc oczywiście nieusprawiedliwiony. Art. 12 ust. 3 ustawy o kombatantach został zmieniony przez art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 25 kwietnia 1997 r. o zmianie ustawy o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz.U. Nr 68, poz. 436) i wszedł w życie w nowym brzmieniu z dniem 31 lipca 1997 r. Janina K. złożyła wniosek o rentę inwalidy wojennego w dniu 30 września 1996 r. Rozpoznanie tego wniosku musiało nastąpić według przepisów obowiązujących w tym czasie. Wówczas powstanie inwalidztwa w związku z przymusowym pobytem lub deportacją w ZSRR, jeżeli nie wiązały się one równocześnie z pobytem w więzieniach, popraw- czych obozach pracy i poprawczych koloniach pracy podległych Głównemu Zarzą- dowi Obozów i Kolonii Poprawczych NKWD, nie stanowiło podstawy do przyznania renty z tego tytułu. Prawidłowo zatem Sąd drugiej instancji zastosował przy rozpoz- naniu apelacji przepisy stanowiące prawną podstawę rozstrzygnięcia zawartego w wyroku Sądu pierwszej instancji oraz w decyzji organu rentowego. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, stosownie do art. 393 12 KPC, orzekł jak w sentencji. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026