Kodex AI

I PA 1/95

Orzeczenie procesowe
SN7 września 1995·
Inne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła odwołania radcy prawnego od orzeczenia Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego, który wymierzył mu karę pozbawienia prawa wykonywania zawodu. Obwiniony wniósł odwołanie bezpośrednio do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy uznał jednak, że nie jest właściwy do rozpoznania sprawy na tym etapie, ponieważ zgodnie z utrwaloną wykładnią oraz zasadą prawną wynikającą z uchwały z 20 lipca 1987 r. od orzeczenia sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji przysługuje odwołanie do Wyższego Sądu Dyscyplinarnego, a dopiero od orzeczenia drugiej instancji możliwe jest odwołanie do Sądu Najwyższego. SN stwierdził więc swoją niewłaściwość i przekazał sprawę właściwemu organowi dyscyplinarnemu. Orzeczenie ma charakter proceduralny i nie rozstrzyga merytorycznie o winie ani o zasadności kary.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·właściwość organu odwoławczego w postępowaniu dyscyplinarnym radców prawnych
  • ·droga zaskarżenia orzeczenia o karze zawieszenia lub pozbawienia prawa wykonywania zawodu
  • ·skutek wniesienia odwołania do niewłaściwego organu
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnieniem. Przepis ten był przedmiotem wykładni Sądu Najwyższego, który w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 20 lipca 1987 r., III PZP 25/87 (OSNCP 1988 z. 5 poz. 54) stwierdził, że "Radcy prawnemu, któremu sąd dyscyplinarny pierwszej instancji wymierzył karę zawieszenia lub pozbawienia prawa do wykonywania zawodu, przysługuje odwołanie do sądu dyscyplinarnego drugiej instancji, a gdy kara taka została orzeczona przez sąd dyscyplinarny drugiej instancji, ukaranemu przysługuje odwołanie do Sądu Najwyższego". Uchwale tej nadano moc zasady prawnej, wiąże więc ona skład orzekający w niniejszej sprawie (art. 22 ustawy z dnia 20 września 1984 r. o Sądzie Najwyższym, jednolity tekst: Dz. U. z 1994 r., Nr 13, poz. 48. Na podstawie § 40 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 kwietnia 1984 r. w sprawie zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego w stosunku do radców prawnych i aplikantów radcowskich (Dz. U. Nr 27, poz. 138 ze zm.) odwołanie powinno być wniesione do sądu dyscyplinarnego I instancji, co ukarany uczynił w terminie. Sąd ten powinien odwołanie przekazać sądowi właściwemu do jego roz- poznania, to jest Wyższemu Sądowi Dyscyplinarnemu, mimo że ukarany - ze względu na niewłaściwą wykładnię przepisu art. 63 ust. 3 ustawy o radcach prawnych - wskazał Sąd Najwyższy jako adresata odwołania. Z powyższych względów na podstawie art. 25 § 1 k.p.k. orzeczono jak w sentencji. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026