III PO 14/95

Orzeczenie procesowe
SN23 sierpnia 1995·
Inne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła ustalenia, czy spór o wysokość opłat za wodę dostarczaną do mieszkania ma charakter administracyjny czy cywilny. Wnioskodawczyni kwestionowała ryczałtowe naliczanie opłat i domagała się rozliczania według wskazań licznika. Sąd Najwyższy, rozpoznając spór kompetencyjny, uznał, że jest to sprawa cywilna, a nie administracyjna. Wskazano, że na gruncie obowiązujących przepisów opłaty za wodę stanowią świadczenia związane z najmem lokalu, a spory dotyczące ich wysokości podlegają rozpoznaniu przez sąd powszechny, właściwy miejscowo sąd rejonowy. Ostatecznie ustalono właściwość Sądu Rejonowego w D.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·ustalenie właściwości organu do rozpoznania sporu o wysokość opłat za wodę
  • ·kwalifikacja sporu jako cywilnego, a nie administracyjnego
  • ·właściwość sądu powszechnego w sprawach dotyczących opłat za świadczenia związane z najmem lokalu
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 23 sierpnia 1995 r. III PO 14/95 Spory na tle wysokości opłat za dostarczoną do mieszkań wodę są sporami cywilnymi i jako takie podlegają rozpoznaniu przez sądy powszechne. Przewodniczący: Sędzia SN Adam Józefowicz, Sędziowie SN: Janusz Łętowski (sprawozdawca), Andrzej Wróbel, Przedstawiciel Ministerstwa Sprawiedliwości: Ewa Raszeja, Przedstawiciel Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa: Maria Iwaneńko-Słomczewska, Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym, po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 1995 r. na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku Stanisławy P. o rozs- trzygnięcie sporu kompetencyjnego między Sejmikiem Samorządowym Województwa W. a Sądem Rejonowym w D. w sprawie ustalenia organu właściwego do rozpoznania sprawy o wysokość opłat za dostarczaną wodę. p o s t a n o w i ł: u z n a ć, że właściwym do rozpoznania sporu jest Sąd Rejonowy w D. U z a s a d n i e n i e Stanisława P., zamieszkała w D. zwróciła się do Kolegium Kompetencyjnego przy Sądzie Najwyższym o rozstrzygnięcie, jaki organ jest właściwy dla rozpoznania sporu o wysokość opłat za wodę w zajmowanym przez nią lokalu mieszkalnym. Zgodnie z jej oświadczeniem, istota sprawy polega na tym, iż od kilku lat wymierza się jej opłaty w wysokości ryczałtowej, podczas gdy wnioskodawczyni domaga się, by wysokość opłat odpowiadała wynikowi pomiaru poboru wody zgodnie z zainstalowanym w jej mieszkaniu licznikiem. W 1994 r. wniosła ona w tej sprawie powództwo do Sądu Rejonowego w D. - Wydział Cywilny, który postanowieniem z dnia 22 listopada 1994 r. pozew odrzucił. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że zgodnie z nieobowiązującym już art. 18 prawa lokalowego, który zdaniem Sądu powinien mieć zastosowanie, ponieważ pod rządami tego przepisu zaistniał spór, miał on charakter sprawy administracyjnej i powinien być rozstrzygnięty w drodze decyzji przez właściwy organ administracji samorządowej. Z kolei Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., do którego kompetencji należy rozpatrywanie odwołań od decyzji organów administracji miejskiej (w tym wypadku burmistrza miasta D.) poinformowało wnioskodawczynię, że w świetle obecnie obowiązujących przepisów sprawa ma charakter cywilny i powinna być przedmiotem rozpoznania przez sąd rejonowy. Na powyższe pismo wnioskodawczyni złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, ten zaś postanowieniem z dnia 24 marca 1995 r. [...] skargę odrzucił, argumentując, iż "spory na tym tle były i są typowymi sprawami cywilnymi rozstrzyganymi przez sądy powszechne". W tej sytuacji skarżąca zwróciła się do Kolegium Kompetencyjnego z wnioskiem o rozstrzygnięcie, który z organów jest w istocie rzeczy właściwy do rozpoznania jej sprawy. Kolegium Kompetencyjne zważyło, co następuje: Sprawę powstałą na tle wysokości opłat za dostarczaną wodę należy uznać za sprawę cywilną, nie zaś za sprawę administracyjną. Do dnia 11 listopada 1994 r. obowiązywała w tym zakresie ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe (jednolity tekst: Dz. U. z 1987 r., Nr 30, poz. 165 ze zm.), zgodnie z którą (art. 18) w drodze decyzji administracyjnych rozstrzygano wyłącznie spory w sprawach wysokości czynszów ustalonych wedle stawek określonych przez Radę Ministrów oraz w sprawach wynagrodzeń za korzystanie z lokalu bez tytułu prawnego. Natomiast w myśl art. 21 obecnie obowiązującej ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 105, poz. 509) najemca oprócz czynszu obowiązany jest do uiszczania opłat za energię elektryczną, cieplną, gaz, wodę oraz inne świadczenia. Spory na tle wysokości czynszu oraz opłat za inne świadczenia należą do drogi postępowania cywilnego i w tym zakresie kompetentny jest właściwy miejscowo sąd rejonowy. W tej sytuacji na mocy przepisu art. 190 k.p.a. Kolegium Kompetencyjne postanowiło, jak w sentencji. ========================================