II UZ 30/05

Wygrał powód
SN10 czerwca 2005·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego, który odrzucił kasację wniesioną w sprawie o wysokość świadczenia z ZUS. Sąd Apelacyjny uznał, że wskazane przez skarżącego zagadnienie prawne nie spełnia wymogów formalnych uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie zgodził się z tym stanowiskiem. Podkreślił, że jeżeli strona w kasacji powołuje się na istnienie istotnego zagadnienia prawnego, sąd drugiej instancji nie może samodzielnie odrzucić kasacji tylko dlatego, że uważa, iż zagadnienie to nie występuje. Ocena, czy kasacja spełnia wymogi i czy zostanie przyjęta do rozpoznania, należy do Sądu Najwyższego. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Apelacyjnego.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·Wymogi formalne kasacji w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych
  • ·Zakres kompetencji sądu drugiej instancji przy ocenie podstaw przyjęcia kasacji do rozpoznania
  • ·Czy wskazanie istotnego zagadnienia prawnego w kasacji wyłącza możliwość jej odrzucenia przez sąd apelacyjny
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 10 czerwca 2005 r. II UZ 30/05 Powołanie się przez wnoszącego kasację na istnienie zagadnienia praw- nego wymagającego wyjaśnienia powoduje, że sąd drugiej instancji nie może odrzucić kasacji, stwierdzając iż zagadnienie takie w istocie nie występuje. Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk, Jerzy Kwaśniewski. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2005 r. sprawy z wniosku Wiesława B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecz- nych-Oddziałowi w G. o wysokość świadczenia, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 18 stycznia 2005 r. [...] u c h y l i ł zaskarżone postanowienie. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2005 r. [...] Sąd Apelacyjny w Gdańsku od- rzucił kasację wnioskodawcy Wiesława B. od wyroku tego Sądu z dnia 31 sierpnia 2004 r. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w G. o wysokość świadczenia, uznając iż wskazane w okolicznościach mających uzasad- niać przyjęcie kasacji do rozpoznania pytanie prawne, nie odpowiada wymogom określonym art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o jego uchylenie, twierdząc, iż spełnił wszelkie wymogi zawarte w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., w tym także wskazał okoliczność uzasadniającą przyjęcie kasacji do rozpoznania, przedstawiając istotne zagadnienie prawne: „czy wyrok sądu wydany wskutek od- wołania wnioskodawcy od decyzji organu rentowego może być uznawany za wyja- śnienie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji w rozumieniu art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubez- pieczeń Społecznych”. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Kasacja powinna czynić zadość szczególnym wyma- ganiom określonym w art. 3933 k.p.c., w tym - poza przytoczeniem podstaw kasacyj- nych i ich uzasadnienia (wymagania formalne) - powinna także zawierać „przedsta- wienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie” (art. 3933 § 1 pkt. 3 k.p.c.), które stanowią odrębny element kasacji jako pisma procesowego. Strona skarżąca zobowiązana jest do przedstawienia tych okoliczności przez przytoczenie konkret- nych argumentów nawiązujących do rozpoznawanej sprawy oraz do przesłanek przewidzianych w art. 393 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Jednocześnie, w związku z art. 393 k.p.c., przedstawienie okoliczności uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania wymaga wyjaśnienia, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenia, które przypisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości lub z przed- stawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów. Skarżący może także przedstawić argumenty wskazujące na oczywiste naruszenie prawa lub nie- ważność postępowania (por. uchwałę połączonych Izb: Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003 nr 7-8, poz. 92). Wnoszący kasację nie może przy tym ograniczyć się do powtórzenia w jej treści jednego lub kilku ustawowych sformuło- wań, do którego lub których pragnie nawiązać, jako do „okoliczności uzasadniającej rozpoznanie kasacji”, lecz obowiązany jest do profesjonalnego prawniczego uzasad- nienia wskazanej lub wskazanych „okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasa- cji” i to w kontekście okoliczności faktycznych i prawnych tej sprawy, której kasacja dotyczy. Niespełnienie tego wymagania stanowi tzw. brak istotny, bowiem kasacja taka nie czyni zadość wymaganiu określonemu w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., a to w konsekwencji skutkować musi jej odrzuceniem. Natomiast w sytuacji, gdy kasacja czyni zadość wymaganiom określonym w art. 3933 § 1 i § 2 k.p.c., nie podlega ona odrzuceniu, zaś rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia lub odmowy przyjęcia kasacji do rozpoznania należy do wyłącznej kompetencji Sądu Najwyższego (art. 3937 § 1 w związku z art. 393 § 1 i § 2 k.p.c.). Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, wnioskodawca przedstawił bowiem w kasacji okoliczności uzasadniające jej rozpo- 3 znanie w postaci zagadnienia prawnego, a w tej sytuacji brak było podstaw do wy- dania postanowienia o odrzuceniu kasacji przez Sąd Apelacyjny. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. z art. 385 w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 k.p.c. orzekł jak w sentencji. ========================================