Kodex AI

I PZ 31/06

Wygrał pozwany
SN9 lutego 2007·
Inne
Podsumowanie AI

Orzeczenie dotyczy wyłącznie kwestii procesowej związanej ze skargą kasacyjną w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pracy. Sąd Okręgowy odrzucił ponownie wniesioną skargę kasacyjną pozwanych, uznając, że nadal nie spełnia wymogów formalnych. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, wskazując, że w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej strona może złożyć nową skargę, nawet jeśli wcześniejsza została prawomocnie odrzucona. SN podkreślił, że ocena spełnienia wymogów z art. 3984 § 1 k.p.c. ma charakter formalny, a merytoryczna ocena argumentów uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania należy do Sądu Najwyższego, nie do sądu drugiej instancji. Uznał też, że błędne oznaczenie sądu w treści skargi było oczywistą omyłką pisarską, skoro pozostałe dane pozwalały jednoznacznie zidentyfikować zaskarżone orzeczenie. Sprawa nie rozstrzygała o meritum stosunku pracy, lecz o dopuszczalności i formalnej poprawności skargi kasacyjnej.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność wniesienia nowej skargi kasacyjnej po prawomocnym odrzuceniu poprzedniej
  • ·zakres formalnej kontroli skargi kasacyjnej przez sąd drugiej instancji
  • ·czy błędne oznaczenie sądu w skardze kasacyjnej stanowi istotny brak formalny
  • ·czy uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania podlega ocenie merytorycznej przez sąd odrzucający skargę
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Uzasadnienie to powinno polegać na wykazaniu naruszenia powołanych przepisów, 4 a nie na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecz- nictwie sądów lub zachodzi nieważność postępowania. Nie można też podzielić sta- nowiska Sądu Okręgowego, że w skardze nie oznaczono zaskarżonego orzeczenia. Chociaż w skardze użyto określenia „wyrok Sądu Apelacyjnego w Gliwicach”, to takie sformułowanie nie stanowi istotnego braku skargi, lecz powinno być potraktowane jako oczywista omyłka pisarska. W skardze powołano bowiem prawidłową datę wy- dania zaskarżonego wyroku (25 stycznia 2006 r.), datę jego doręczenia stronie skar- żącej (20 marca 2006 r.) oraz sygnaturę akt sprawy [...]. Elementy te uwzględnione łącznie, w sposób dostateczny indywidualizują zaskarżone orzeczenie Sądu drugiej instancji, co czyni zadość wymaganiu wskazanemu w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie powołanych przepi- sów oraz art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. ========================================
Dodano: 1 kwietnia 2026