II UK 12/02

Wygrał pozwany
SN22 stycznia 2003·sentence
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił kasacje Urzędu Miasta i Gminy w G. oraz Wojciecha M. w sprawie o ustalenie płatnika zasiłku chorobowego. Spór dotyczył pracowników pełniących funkcje z wyboru, którzy w związku z wyborem korzystali z urlopu bezpłatnego u macierzystych pracodawców. Po wygaśnięciu mandatu nie zgłosili oni w terminie 7 dni powrotu do pracy, ale jednocześnie pozostawali niezdolni do pracy z powodu choroby i przedkładali zwolnienia lekarskie. SN uznał, że samo niezłożenie oświadczenia o powrocie do pracy nie powoduje wygaśnięcia stosunku pracy z art. 74 k.p., jeżeli brak zgłoszenia wynika z przyczyn niezależnych od pracownika, a choroba jest taką przyczyną. W konsekwencji stosunek pracy z macierzystymi pracodawcami trwał nadal, a to oznaczało, że to oni byli zobowiązani do wypłaty zasiłku chorobowego. Sąd odrzucił także zarzuty procesowe i wskazał, że spór o podstawę wymiaru zasiłku nie miał znaczenia dla Urzędu Miasta i Gminy, skoro nie był on właściwym płatnikiem świadczenia.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·czy choroba pracownika pełniącego funkcję z wyboru i przebywającego na urlopie bezpłatnym wpływa na wygaśnięcie stosunku pracy z art. 74 k.p.
  • ·czy brak zgłoszenia powrotu do pracy w terminie 7 dni zawsze powoduje wygaśnięcie stosunku pracy
  • ·kto jest płatnikiem zasiłku chorobowego po ustaniu mandatu i w trakcie trwającego stosunku pracy
  • ·czy złożenie zwolnienia lekarskiego może zastąpić zgłoszenie powrotu do pracy
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
uzasadnienie zarzutów naruszenia prawa procesowego nie koresponduje z treścią przepisów postępowania wskazanych w kasacji jako naruszone, nie można dopa- trzyć się uchybień opisanych w tym uzasadnieniu. Sąd Apelacyjny powołał się bo- wiem w końcowej części uzasadnienia na podstawę prawną zastosowaną przez Sąd pierwszej instancji, stwierdzając brak zasadności zarzutów apelacji kwestionujących pogląd prawny tego Sądu. Podniesiony przez Urząd Miasta i Gminy w G. zarzut naruszenia przez Sąd Apelacyjny przepisu art. 12 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa jest całkowicie chybiony. Przepis ten reguluje zasady ustalania podstawy wymiaru zasiłku chorobowego, a decyzja organu rentowego zaskarżona odwołaniem przez Urząd Miasta i Gminy w G. dotyczy ustale- nia płatników zasiłków chorobowych a nie ustalenia wysokości tych zasiłków. Wobec 7 ustalenia, że płatnikiem zasiłków nie jest Urząd Miasta i Gminy w G. lecz inne pod- mioty, kwestia podstawy wymiaru zasiłków nie dotyczy praw i obowiązków wnoszą- cego kasację. Natomiast kasacja Wojciecha M., który mógłby być zainteresowany w ustaleniu wysokości zasiłku, nie zawiera zarzutu w tym przedmiocie. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 39312 k.p.c. oddalił obie kasacje jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw. ========================================