I PKN 235/01
Orzeczenie procesowe
SN5 lipca 2002·sentence
Inne
Podsumowanie AI
Sprawa dotyczyła powództwa o ustalenie, że Danuta M. pozostaje w stosunku pracy na stanowisku zastępcy inspektora na podstawie mianowania. Sąd Rejonowy uwzględnił żądanie, a następnie Sąd Okręgowy rozpoznawał sprawę po apelacji/kasacji. Sąd Najwyższy nie rozstrzygał merytorycznie, czy powódka rzeczywiście pozostaje w takim stosunku pracy, lecz skupił się na granicach orzekania sądu. Wskazał, że art. 4771 § 1 k.p.c., pozwalający na orzekanie ponad żądanie, nie daje podstaw do orzekania wbrew żądaniu powoda. W konsekwencji uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sprawa dotyczyła więc przede wszystkim prawidłowego zakresu rozstrzygnięcia sądu pracy w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pracy.
Kluczowe kwestie prawne:
- ·granice orzekania sądu pracy ponad żądanie strony na podstawie art. 4771 § 1 k.p.c.
- ·dopuszczalność orzekania wbrew żądaniu powoda w sprawie o ustalenie istnienia stosunku pracy
- ·ustalenie istnienia stosunku pracy na podstawie mianowania
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Wyrok z dnia 5 lipca 2002 r.
I PKN 235/01
Przepis art. 4771
§ 1 k.p.c., dopuszczający orzekanie ponad żądanie, nie
może być rozumiany jako zezwalający na orzekanie wbrew żądaniu powoda.
Przewodniczący SN Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Andrzej
Kijowski, Jadwiga Skibińska-Adamowicz (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2002 r. sprawy z
powództwa Danuty M. przeciwko Wojewodzie W., Wojewódzkiemu Inspektoratowi
Inspekcji Handlowej w P. o ustalenie, na skutek kasacji powódki i pozwanego Woje-
wódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w P. od wyroku Sądu Okręgowego-
Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu z dnia 21 grudnia 2000 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu-Są-
dowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Poznaniu do ponownego rozpoznania i
orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.
U z a s a d n i e n i e
Powódka Danuta M. wniosła o ustalenie, że pozostaje z Wojewódzkim Ins-
pektorem Inspekcji Handlowej w P. w stosunku pracy na stanowisku zastępcy in-
spektora na podstawie mianowania.
Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Poznaniu wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2000 r.
uwzględnił powyższe żądanie (punkt 1), umorzył natomiast postępowanie w części
dotyczącej odszkodowania w kwocie 8.855 zł z tytułu rozwiązania stosunku pracy
(punkt 2). Sąd pierwszej instancji ustalił, że powódka była zatrudniona w Państwowej
Inspekcji Handlowej od dnia 1 lipca 1971 r., zajmując różne stanowiska. Z dniem 1
czerwca 1983 r. powódka uzyskała mianowanie na stanowisko naczelnika wydziału
organizacyjno-prawnego, a od dnia 15 stycznia 1992 r. - na stanowisko zastępcy
okręgowego inspektora Państwowej Inspekcji Handlowej w P. Podczas zatrudnienia
Dodano: 1 kwietnia 2026