II UK 321/04
Sąd Najwyższy oddalił kasację w sprawie o podleganie ubezpieczeniom społecznym, uznając, że umowa o pracę zawarta między Joanną B. a Sylwestrem K. była pozorna i nie doszło do rzeczywistego nawiązania stosunku pracy. Z ustaleń sądów wynikało, że nie było realnej potrzeby zatrudnienia pracownika na pełen etat, zakres rzekomych obowiązków był niewielki i nie uzasadniał takiej umowy, dokumentacja pracownicza była niekompletna, a okoliczności sprawy wskazywały na zamiar uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego, zwłaszcza że wnioskodawczyni była w ciąży. SN podkreślił, że pozorność umowy o pracę zachodzi wtedy, gdy obie strony wiedzą, że pracownik nie będzie świadczyć pracy, a pracodawca nie będzie z niej korzystać. Kasacja została oddalona, ponieważ zarzuty dotyczyły głównie oceny dowodów i ustaleń faktycznych, które nie podlegały skutecznej kontroli kasacyjnej w tym zakresie.
- ·pozorność umowy o pracę w rozumieniu art. 83 § 1 k.c.
- ·brak rzeczywistego świadczenia pracy jako przesłanka wyłączenia z ubezpieczenia społecznego
- ·granice kontroli kasacyjnej w zakresie ustaleń faktycznych i oceny dowodów
- ·znaczenie kompletności dokumentacji pracowniczej dla oceny istnienia stosunku pracy