Kodex AI

II PZ 16/13

Orzeczenie procesowe
SN16 lipca 2013·
Inne
Podsumowanie AI

Sprawa dotyczyła zażalenia powoda J.K. na postanowienie Sądu Okręgowego w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych przy skardze o wznowienie postępowania. Sąd Okręgowy zwolnił powoda tylko częściowo, ponad kwotę 1000 zł, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Powód domagał się pełnego zwolnienia, zarzucając błędną ocenę jego sytuacji materialnej, zdrowotnej i osobistej oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy o kosztach sądowych. Sąd Najwyższy nie rozpoznał merytorycznie tych zarzutów, lecz uznał zażalenie za niedopuszczalne. Wskazał, że katalog postanowień zaskarżalnych do Sądu Najwyższego jest zamknięty i nie obejmuje postanowień sądu drugiej instancji dotyczących zwolnienia od kosztów sądowych, w tym częściowego zwolnienia od opłaty od skargi o wznowienie postępowania. W konsekwencji Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie sądu drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych
  • ·zamknięty katalog postanowień zaskarżalnych do SN na podstawie art. 3941 k.p.c.
  • ·częściowe zwolnienie od opłaty od skargi o wznowienie postępowania
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
UZASADNIENIE Postanowieniem z 5 października 2012 r. Sąd Okręgowy po rozpoznaniu sprawy z powództwa J. K .przeciwko Centrum Rehabilitacji Rolników Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o wznowienie postępowania zwolnił powoda J. K. od uiszczenia opłaty od skargi o wznowienie postępowania w części, tj. ponad kwotę 1000 zł oraz dalej idące żądanie zwolnienia od kosztów oddalił. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. K. Wnosząc o zmianę skarżonego postanowienia i zwolnienie powoda w całości od ponoszenia opłaty sądowej od skargi o wznowienie postępowania zarzucił Sądowi Okręgowemu 2 wadliwe zastosowanie art. art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i niezastosowanie art. 102 ust. 1 tej ustawy, wskutek dokonania błędnej analizy sytuacji dochodowej, materialnej, osobistej i zdrowotnej powoda. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia a także na postanowienia kończące postępowania w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna z wyjątkiem postanowień w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie (od których można wnieść skargę kasacyjną), a także z wyjątkiem postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Katalog zaskarżalnych do Sądu Najwyższego postanowień jest zamknięty i nie obejmuje postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. Niedopuszczalne jest zatem zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji zwalniające jedynie od części opłaty sądowej od skargi o wznowienie postępowania (vide postanowienia Sądu Najwyższego z 16 kwietnia 2013 r., II PZ 6/13, niepublikowane, z 16 lipca 2008 r., II CZ 40/08 Lex nr 786449). Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.
Dodano: 1 kwietnia 2026