I PKN 377/99

Orzeczenie procesowe
SN20 grudnia 1999·
Inne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy odrzucił kasację powodów w sprawie o odszkodowanie przeciwko spółdzielni pracy. Powodowie zarzucili naruszenie postanowień spółdzielczych umów o pracę, twierdząc, że ich wystąpienie ze spółdzielni uniemożliwiło pozwanej złożenie propozycji zatrudnienia na innych stanowiskach. SN uznał jednak, że kasacja nie wskazuje żadnego przepisu prawa materialnego ani procesowego, którego naruszenie miałoby uzasadniać skargę kasacyjną. Podkreślono, że podstawą kasacji nie może być sam zarzut naruszenia umowy, ponieważ umowa nie jest „prawem” ani „przepisem” w rozumieniu przepisów o kasacji. W konsekwencji kasacja została uznana za niedopuszczalną i odrzucona.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność kasacji i wymóg wskazania podstaw kasacyjnych
  • ·czy naruszenie postanowień umowy może stanowić samodzielną podstawę kasacji
  • ·odrzucenie kasacji z powodu braku wskazania przepisu prawa materialnego lub procesowego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
Postanowienie z dnia 20 grudnia 1999 r. I PKN 377/99 Kasacja wskazująca jako podstawę zarzut naruszenia umowy zawartej między stronami procesu jest niedopuszczalna. Przewodniczący: Prezes SN Jan Wasilewski, Sędziowie SN: Teresa Flemming-Kulesza (sprawozdawca), Walerian Sanetra. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 1999 r. sprawy z powództwa Małgorzaty M. i Feliksa R. przeciwko Handlowo-Pro- dukcyjnej Spółdzielni Pracy „S.Ch.” w J.G. o odszkodowanie, na skutek kasacji po- wodów od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 25 lutego 1999 r. [...] p o s t a n o w i ł : o d r z u c i ć kasację. U z a s a d n i e n i e Powodowie Małgorzata M. i Feliks R. wnieśli kasację od wyroku Sądu Okrę- gowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 25 lutego 1999 r., którym zmieniony został wyrok Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w Jeleniej Górze i powództwa ich o zasądzenie odszkodowania od Handlowo-Produkcyjnej Spółdzielni „S.Ch.” w J.G. zostały oddalone. W kasacji podniesiony został zarzut naruszenia prawa materialnego „w postaci § 4 spółdzielczych umów o pracę z dnia 28 grudnia 1990 r. łączących strony poprzez przyjęcie, iż wypowiedzenie przez powodów w dniu 28 czerwca 1996 r. członkostwa w spółdzielni uniemożliwiło stronie pozwanej przedstawienie im propozycji zatrudnie- nia ich na innych stanowiskach zgodnie z kwalifikacjami.” Żadna inna podstawa kasacji nie została przytoczona ani w jej petitum, ani w uzasadnieniu. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3933 KPC kasacja powinna zawierać między innymi przytocze- nie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Spełnienie tego wymagania polega na wskazaniu co najmniej jednego przepisu prawa materialnego lub procesowego, któ- rego naruszenie zarzuca się w kasacji. Nie jest to wymaganie formalne, którego nie- spełnienie mogłoby zostać uzupełnione po upływie terminu do wniesienia kasacji. Przytoczenie podstaw należy do istotnych cech kasacji, a brak przytoczenia czyni kasację niedopuszczalną. Podstawą kasacji nie może być zarzut naruszenia umowy (czy też jej frag- mentu). Umowa zawarta między stronami procesu nie jest prawem ani przepisem w rozumieniu art. 393 pkt 1 i 2 KPC. Treść umowy jest okolicznością faktyczną podle- gającą ustaleniu, a wykładnia umowy podlega przepisom Kodeksu cywilnego doty- czącym czynności prawnych. Kasacja nie zawiera wskazania żadnego przepisu, który zdaniem powodów został naruszony przy ustaleniu treści umowy lub jej tłumaczeniu. Jest ona więc nie- dopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 3938 § 1 KPC w związku z art. 3935 KPC. ========================================