II UZ 29/11

Orzeczenie procesowe
SN27 stycznia 2012·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego, który odrzucił apelację wniesioną przez pracownika Zakładu Emerytalno-Rentowego działającego jako pełnomocnik Dyrektora Zakładu w sprawie o emeryturę policyjną. Sąd Apelacyjny uznał, że taki pracownik nie może być pełnomocnikiem procesowym strony pozwanej. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując, że zgodnie z uchwałą składu powiększonego z 13 października 2011 r. pracownik Zakładu Emerytalno-Rentowego niebędący radcą prawnym rzeczywiście nie może być pełnomocnikiem procesowym Dyrektora Zakładu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Jednocześnie podkreślono, że z uwagi na dotychczasową praktykę sądów wykładnia ta ma zastosowanie dopiero na przyszłość, od dnia podjęcia uchwały. W konsekwencji uchylenie postanowienia wynikało z przyjęcia, że wcześniejsze działanie pełnomocnika nie mogło być oceniane według nowej, wiążącej wykładni.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność reprezentacji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego przez pracownika niebędącego radcą prawnym
  • ·skutki procesowe wniesienia apelacji przez osobę nienależycie umocowaną
  • ·czasowe stosowanie nowej wykładni przyjętej w uchwale Sądu Najwyższego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w W. postanowieniem z 22 lutego 2011 r. odrzucił apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 9 września 2010 r., przyjmując, że nie mogła być wniesiona przez pracownika Zakładu Emerytalno-Rentowego […], gdyż nie może być pełnomocnikiem procesowym pozwanego (art. 86 i 87 k.p.c.). W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie prawa procesowego (w szczególności art. 67 § 2 k.p.c. w związku z art. 87 § 2 k.p.c. i art. 460 § 1 k.p.c.) przez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zażalenie uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia. Powiększony skład Sądu Najwyższego w uchwale z 13 października 2011 r., II UZP 6/11 (LEX nr 951414), której nadano moc zasady prawnej, przyjął, że pracownik Zakładu Emerytalno – Rentowego […] niebędący radcą prawnym nie może być pełnomocnikiem procesowym Dyrektora tego Zakładu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 87 § 1 i 2 k.p.c.). Stwierdził jednocześnie, iż ze względu na określoną praktykę dopuszczania przez sądy pracowników jako pełnomocników, dokonana w uchwale wykładnia ma zastosowanie na przyszłość, od dnia jej podjęcia. Kierując się tym stanowiskiem uchylono zaskarżone postanowienie.