II UZ 33/11
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie M.B. na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania w sprawie o jednorazowe odszkodowanie przeciwko ZUS. Spór dotyczył tego, czy skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c., czyli na później wykrytych okolicznościach faktycznych lub środkach dowodowych, które istniały już w chwili wydania prawomocnego wyroku. SN wskazał, że powołane przez skarżącą dowody — wynik badania MR stawu kolanowego z 24 stycznia 2010 r. oraz konsultacja lekarska z 23 listopada 2010 r. — powstały już po wydaniu wyroku z 17 września 2009 r., a więc nie mogą stanowić podstawy wznowienia w tym trybie. W konsekwencji skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Zażalenie oddalono, a od wnioskodawczyni zasądzono na rzecz ZUS koszty postępowania zażaleniowego.
- ·dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c.
- ·czy dowody powstałe po wydaniu prawomocnego wyroku mogą stanowić podstawę wznowienia
- ·odrzucenie skargi o wznowienie z powodu braku ustawowej podstawy
- ·sprawa o jednorazowe odszkodowanie z ubezpieczenia społecznego