II UZ 33/11

Wygrał pozwany
SN13 października 2011·
Ubezpieczenia społeczneInne
Podsumowanie AI

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie M.B. na postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania w sprawie o jednorazowe odszkodowanie przeciwko ZUS. Spór dotyczył tego, czy skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c., czyli na później wykrytych okolicznościach faktycznych lub środkach dowodowych, które istniały już w chwili wydania prawomocnego wyroku. SN wskazał, że powołane przez skarżącą dowody — wynik badania MR stawu kolanowego z 24 stycznia 2010 r. oraz konsultacja lekarska z 23 listopada 2010 r. — powstały już po wydaniu wyroku z 17 września 2009 r., a więc nie mogą stanowić podstawy wznowienia w tym trybie. W konsekwencji skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Zażalenie oddalono, a od wnioskodawczyni zasądzono na rzecz ZUS koszty postępowania zażaleniowego.

Kluczowe kwestie prawne:
  • ·dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c.
  • ·czy dowody powstałe po wydaniu prawomocnego wyroku mogą stanowić podstawę wznowienia
  • ·odrzucenie skargi o wznowienie z powodu braku ustawowej podstawy
  • ·sprawa o jednorazowe odszkodowanie z ubezpieczenia społecznego
Wygenerowane przez AI, może zawierać błędy.
POSTANOWIENIE Dnia 13 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Romualda Spyt (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca) w sprawie z wniosku M. B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o jednorazowe odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 października 2011 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w […] z dnia 28 kwietnia 2011 r., oddala zażalenie i zasądza od M. B. na rzecz Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. U z a s a d n i e n i e Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. odrzucił skargę M. B. o wznowienie postępowania w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o jednorazowe odszkodowanie, zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w dniu 17 września 2009 r. W ocenie Sądu, wnioskodawczyni nie spełniła przesłanek powołanych w art. 403 § 2 k.p.c., co skutkował odrzuceniem skargi na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. 2 Zażaleniem powódka powyższe postanowienie zaskarżyła w całości, zarzucając Sądowi Okręgowemu bezpodstawne przyjęcie, że powódka o podstawie wznowienia postępowania dowiedziała się po wykonaniu badania MR kolana w dniu 24 stycznia 2010 r. wskutek czego skarga jest spóźniona oraz że brak jest ustawowej podstawy wznowienia postępowania, gdyż zdaniem Sądu to na powódce spoczywał obowiązek przedłożenia lekarzowi orzekającemu niezbędnej dokumentacji. Na tej podstawie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie jej kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Art. 403 § 2 k.p.c. stanowi, że można żądać wznowienia postępowania „w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu”. Dyspozycja zawarta w tej normie dotyczy zatem sytuacji, gdy powołane w skardze o wznowienie postępowania „środki dowodowe” istniały już w chwili wydawania wyroku kończącego postępowanie w sprawie. Tymczasem, w rozpoznawanej sprawie jest poza sporem, że skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem wydanym przez Sąd Okręgowy z dnia 17 września 2009 r., wskazując jako podstawę swej skargi dowód w postaci wyniku badania MR stawu kolanowego z dnia 24 stycznia 2010 r. oraz dowód w postaci konsultacji lekarskiej z dnia 23 listopada 2010 r. Oba te dowody zostały wystawione po wydaniu wyroku kończącego postępowanie w sprawie. W takiej sytuacji skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, bowiem nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania (art. 410 § 1 k.p.c.). Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. 3